Rimliklar 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Men Pavlus, Iso Masihning xizmatkori, havoriy boʻlishga chaqirilgan, Otamizning Xushxabari uchun ajratilganman. ²U bu Xushxabarni muqaddas Bitiklarda Oʻz paygʻambarlari orqali oldindan vaʼda qilgan edi. ³Bu Xushxabar Uning Oʻgʻli haqidadir. U yerdagi hayotida Dovud naslidan edi, ⁴muqaddaslik Ruhiga koʻra, oʻlimdan tirilishi bilan qudrat ila Otamizning Oʻgʻli deb eʼlon qilindi — U Rabbimiz Iso Masihdir. ⁵Biz Uning nomi uchun, barcha xalqlar orasida imonga itoatni keltirish maqsadida, U orqali inoyat va havoriylikni oldik. ⁶Sizlar ham Iso Masihga mansub boʻlishga chaqirilganlar orasidasiz. ⁷Rimdagi, Otamiz tomonidan sevilgan va Uning muqaddas xalqi boʻlishga chaqirilgan hammangizga: Otamiz va Rabbimiz Iso Masihdan sizlarga inoyat va tinchlik boʻlsin.

Xushxabarni yetkazishga intiq

⁸Avvalo, imoningiz butun dunyoga ovoza boʻlgani uchun, hammangiz haqida Iso Masih orqali Otamga shukur aytaman. ⁹Chunki Oʻz Oʻgʻlining Xushxabarini tarqatishda butun qalbim bilan xizmat qiladigan Otamiz menga guvohdirki, men ibodatlarimda sizlarni tinmay eslab turaman, ¹⁰Otamizning irodasi bilan nihoyat huzuringizga kelishga qandaydir yoʻl ochilishini soʻrab ibodat qilaman. ¹¹Chunki sizlarni koʻrishni juda istayman, sizlarni mustahkamlaydigan ruhiy inʼomni ulashmoqchiman, ¹²yaʼni, bir-birimizning imonimiz bilan — ham sizning, ham mening imonim bilan — oʻzaro ruhlanaylik.

¹³Birodarlar, shuni bilishingizni istaymanki, boshqa xalqlar orasida boʻlganidek, sizlar orasida ham qandaydir hosil yigʻish uchun huzuringizga borishni koʻp marta niyat qilgandim, lekin shu kungacha menga toʻsqinlik qilib kelindi. ¹⁴Men yunonlar oldida ham, yunon boʻlmaganlar oldida ham, donolar oldida ham, nodonlar oldida ham qarzdorman. ¹⁵Shuning uchun Rimda yashaydigan sizlarga ham Xushxabarni yetkazishga intiqman.

¹⁶Men Xushxabardan uyalmayman, chunki u imon keltirgan har bir kishini — avval yahudiyni, soʻngra yunonni — najotga eltadigan Otamizning qudratidir.

¹⁷Chunki unda Otamizning solihligi imondan imonga oshkor boʻladi. Bu xususida shunday yozilgan: “Solih inson imon tufayli hayotga ega boʻladi.” ^a a v17 “Imondan imonga”: Xushxabar boshidan oxirigacha — avvaldan to nihoyatgacha — imon bilan harakatga keladi.

Otamizning gunohga qarshi gʻazabi

¹⁸Chunki haqiqatni adolatsizlik bilan boʻgʻadigan odamlarning har qanday xudosizligi va adolatsizligiga qarshi Otamizning gʻazabi osmondan oshkor boʻladi. ¹⁹Zero, Otamiz haqida bilish mumkin boʻlgan narsa ularga ayon, chunki Otamizning Oʻzi buni ularga ayon qilgan. ²⁰Olam yaratilganidan beri Uning koʻzga koʻrinmas fazilatlari — abadiy qudrati va ilohiy tabiati — U yaratgan narsalardan anglanib, yaqqol koʻrinib turibdi. Shu bois ularning hech qanday uzri yoʻq. ²¹Ular Otamizni bilsalar-da, Uni Xudo deb ulugʻlashmadi va Unga shukur qilishmadi. Aksincha, fikrlari puch boʻlib, nodon qalblarini zulmat qopladi. ²²Oʻzlarini dono deb daʼvo qilib, ahmoqqa aylanishdi ²³va oʻlmas Otamizning ulugʻvorligini oʻlimga mahkum inson, qushlar, hayvonlar va sudralib yuruvchilar shakliga solingan butlarga almashtirishdi. ²⁴Shuning uchun Otamiz ularni qalblarining nafsoniy istaklariga, nopoklikka taslim qildi, shunda ular oʻz tanalarini oʻzaro xor qilishdi. ²⁵Chunki ular Otamiz haqidagi haqiqatni yolgʻonga almashtirib, abadiy muborak boʻlgan Yaratguvchi oʻrniga maxluqqa sajda qilib, unga xizmat qildilar. Omin.

²⁶Shu sababdan Otamiz ularni uyatli istaklarga taslim qildi. Ularning ayollari tabiiy munosabatlarni gʻayritabiiy munosabatlarga almashtirishdi. ²⁷Xuddi shunday, erkaklar ham ayollar bilan tabiiy munosabatni tashlab, bir-birlariga nafs oʻtida yondilar — erkaklar erkaklar bilan uyatsizlik qilib, oʻz adashishlariga loyiq jazoni oʻzlarida oldilar. ²⁸Ular Otamizni tan olishni istamagani uchun, U ularni nojoʻya ishlarni qiladigan buzuq aqlga taslim qildi. ²⁹Ular har qanday adolatsizlik, yovuzlik, ochkoʻzlik va qabohatga toʻldi; hasad, qotillik, janjal, hiyla va gʻarazga limmo-lim; ular gʻiybatchidirlar, ³⁰tuhmatchi, Otamizdan nafratlanuvchi, beadab, takabbur, maqtanchoq, yovuzlik oʻylab topuvchi, ota-onasiga itoatsizdirlar, ³¹ular nodon, vafosiz, bemehr va shafqatsizdirlar. ³²Shunday ishlarni qiladiganlar oʻlimga loyiq ekani haqidagi Otamizning odil hukmini bilsalar-da, ular bu ishlarni qilibgina qolmay, qiluvchilarni olqishlaydilar ham.