റോമർ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ക്രിസ്തുയേശുവിന്റെ ദാസനും അപ്പൊസ്തലനായി വിളിക്കപ്പെട്ടവനും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സുവിശേഷത്തിനായി വേർതിരിക്കപ്പെട്ടവനുമായ പൗലൊസ്, ²തന്റെ പ്രവാചകന്മാർ മുഖാന്തരം വിശുദ്ധലിഖിതങ്ങളിൽ അവിടുന്ന് മുൻകൂട്ടി വാഗ്ദാനം ചെയ്ത സുവിശേഷം, ³ഭൗമികജീവിതത്തിൽ ദാവീദിന്റെ സന്തതിയായി പിറന്ന തന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ചുള്ളതാകുന്നു; ⁴മരിച്ചവരിൽനിന്നുള്ള തന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിനാൽ വിശുദ്ധിയുടെ ആത്മാവിനനുസരിച്ച് ശക്തിയോടെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുത്രൻ എന്ന് അവിടുന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു—നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുതന്നെ. ⁵അവിടുത്തെ നാമത്തിനായി സകല ജനതകളുടെയും ഇടയിൽ വിശ്വാസത്തിന്റെ അനുസരണം ഉണ്ടാകേണ്ടതിന് അവിടുന്നു മുഖാന്തരം ഞങ്ങൾ കൃപയും അപ്പൊസ്തലത്വവും പ്രാപിച്ചു; ⁶യേശുക്രിസ്തുവിന് സ്വന്തമായിരിക്കാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ⁷നമ്മുടെ പിതാവിനാൽ സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടവരും അവിടുത്തെ വിശുദ്ധജനമായി വിളിക്കപ്പെട്ടവരുമായ, റോമിലുള്ള എല്ലാവർക്കും: നമ്മുടെ പിതാവിങ്കൽനിന്നും കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിങ്കൽനിന്നും നിങ്ങൾക്കു കൃപയും സമാധാനവും ഉണ്ടാകട്ടെ.

സുവിശേഷം അറിയിക്കാൻ ഉത്സുകൻ

⁸നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ലോകമെങ്ങും പ്രസിദ്ധമായിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഒന്നാമതായി, നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും കുറിച്ച് യേശുക്രിസ്തു മുഖാന്തരം ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനു നന്ദി പറയുന്നു. ⁹തന്റെ പുത്രന്റെ സുവിശേഷഘോഷണത്തിൽ എന്റെ ആത്മാവോടെ ഞാൻ സേവിക്കുന്ന നമ്മുടെ പിതാവ് എനിക്കു സാക്ഷി; എന്റെ പ്രാർഥനകളിൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ ഇടവിടാതെ ഓർക്കുന്നു; ¹⁰നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടത്താൽ ഒരുവിധത്തിൽ ഇപ്പോഴെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വരുവാൻ എനിക്കു സാധിക്കേണമേ എന്ന് ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. ¹¹നിങ്ങളെ ഉറപ്പിക്കുന്ന ഒരു ആത്മികവരം നിങ്ങൾക്കു പകർന്നുതരുവാൻ നിങ്ങളെ കാണ്മാൻ ഞാൻ വാഞ്ഛിക്കുന്നു; ¹²അതായത്, നിങ്ങളുടെയും എന്റെയും പരസ്പരവിശ്വാസത്താൽ നാം തമ്മിൽ പ്രോത്സാഹനം പ്രാപിക്കേണ്ടതിനുതന്നെ.

¹³സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നിങ്ങൾ അറിയണമെന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു: ഇതരജനതകളുടെ ഇടയിൽ എന്നപോലെ നിങ്ങളുടെ ഇടയിലും കുറെ വിളവ് കൊയ്യേണ്ടതിന് നിങ്ങളെ സന്ദർശിക്കുവാൻ ഞാൻ പലപ്പോഴും നിരൂപിച്ചു; എന്നാൽ ഇന്നുവരെയും എനിക്കു തടസ്സം നേരിട്ടു. ¹⁴യവനന്മാർക്കും യവനേതരർക്കും, ജ്ഞാനികൾക്കും ഭോഷന്മാർക്കും ഞാൻ കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ¹⁵അതുകൊണ്ട് റോമിലുള്ള നിങ്ങളോടും സുവിശേഷം അറിയിക്കുവാൻ ഞാൻ ഉത്സുകനാകുന്നു.

¹⁶സുവിശേഷത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ലജ്ജിക്കുന്നില്ല—വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും, ആദ്യം യെഹൂദനും പിന്നെ യവനനും, രക്ഷയ്ക്കായുള്ള നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ശക്തിയാകുന്നു അത്.

¹⁷“നീതിമാൻ വിശ്വാസത്താൽ ജീവിക്കും” എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നീതി വിശ്വാസത്തിൽനിന്നു വിശ്വാസത്തിലേക്ക് അതിൽ വെളിപ്പെടുന്നു. ^a a v17 “വിശ്വാസത്തിൽനിന്നു വിശ്വാസത്തിലേക്ക്”: ആദ്യംമുതൽ അവസാനംവരെ—മുഴുവനും—വിശ്വാസത്താലാണ് സുവിശേഷം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

പാപത്തിനെതിരേ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കോപം

¹⁸അനീതിയാൽ സത്യത്തെ അടിച്ചമർത്തുന്ന മനുഷ്യരുടെ സകല ഭക്തിഹീനതയ്ക്കും അനീതിക്കും എതിരേ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കോപം സ്വർഗത്തിൽനിന്നു വെളിപ്പെടുന്നു. ¹⁹നമ്മുടെ പിതാവിനെക്കുറിച്ച് അറിയാവുന്നത് അവർക്കു പ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ അവിടുന്ന് അതു അവർക്കു പ്രത്യക്ഷമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ²⁰ലോകസൃഷ്ടിമുതൽ, അവിടുത്തെ അദൃശ്യഗുണങ്ങൾ—നിത്യശക്തിയും ദിവ്യസ്വഭാവവും—അവിടുന്നു നിർമിച്ചവയിൽനിന്നു ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട് സ്പഷ്ടമായി കാണപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ അവർക്ക് ഒഴികഴിവില്ല. ²¹നമ്മുടെ പിതാവിനെ അറിഞ്ഞിട്ടും അവർ അവിടുത്തെ ദൈവമായി ബഹുമാനിക്കുകയോ നന്ദി പറയുകയോ ചെയ്തില്ല—മറിച്ച് അവരുടെ ചിന്ത വ്യർഥമായിത്തീർന്നു, അവരുടെ ബുദ്ധിഹീനമായ ഹൃദയം ഇരുണ്ടുപോയി. ²²ജ്ഞാനികൾ എന്ന് അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അവർ ഭോഷന്മാരായിത്തീർന്നു; ²³നമ്മുടെ അനശ്വരപിതാവിന്റെ തേജസ്സിനെ നശ്വരമനുഷ്യന്റെയും പക്ഷികളുടെയും മൃഗങ്ങളുടെയും ഇഴജന്തുക്കളുടെയും രൂപമുള്ള വിഗ്രഹങ്ങൾക്കായി അവർ മാറ്റിക്കളഞ്ഞു. ²⁴അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവ് അവരെ അവരുടെ ഹൃദയമോഹങ്ങൾക്കും അശുദ്ധിക്കും ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തു; അങ്ങനെ അവർ തമ്മിൽതമ്മിൽ തങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളെ അപമാനിച്ചു. ²⁵എന്തെന്നാൽ അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യത്തെ വ്യാജത്തിനായി മാറ്റി, എന്നേക്കും വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവനായ സ്രഷ്ടാവിനു പകരം സൃഷ്ടിയെ ആരാധിക്കുകയും സേവിക്കുകയും ചെയ്തു. ആമേൻ.

²⁶ഇതുനിമിത്തം നമ്മുടെ പിതാവ് അവരെ ലജ്ജാകരമായ മോഹങ്ങൾക്ക് ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തു. അവരുടെ സ്ത്രീകൾ സ്വാഭാവികബന്ധത്തെ അസ്വാഭാവികമായതിനായി മാറ്റിക്കളഞ്ഞു. ²⁷അതുപോലെ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളോടുള്ള സ്വാഭാവികബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ച് പരസ്പരം കാമത്താൽ ജ്വലിച്ചു—പുരുഷന്മാർ പുരുഷന്മാരോടുകൂടെ ലജ്ജാകരമായത് പ്രവർത്തിച്ച്, തങ്ങളുടെ തെറ്റിന് അർഹമായ ശിക്ഷ തങ്ങളിൽതന്നെ പ്രാപിച്ചു. ²⁸നമ്മുടെ പിതാവിനെ തങ്ങളുടെ അറിവിൽ നിലനിർത്തുവാൻ അവർ വിസമ്മതിച്ചതിനാൽ, അയോഗ്യമായത് പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതിന് അവിടുന്ന് അവരെ അനുചിതമായ മനസ്സിന് ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തു. ²⁹സകല അനീതി, ദുഷ്ടത, അത്യാഗ്രഹം, ദുരുദ്ദേശ്യം എന്നിവയാൽ അവർ നിറഞ്ഞവർ; അസൂയ, കൊലപാതകം, കലഹം, വഞ്ചന, വിദ്വേഷം എന്നിവ നിറഞ്ഞവർ; അവർ ഏഷണിക്കാർ, ³⁰അപവാദികൾ, നമ്മുടെ പിതാവിനെ പകയ്ക്കുന്നവർ, ധിക്കാരികൾ, അഹങ്കാരികൾ, വമ്പുപറയുന്നവർ, ദുഷ്ടത കണ്ടുപിടിക്കുന്നവർ, മാതാപിതാക്കളെ അനുസരിക്കാത്തവർ, ³¹ബുദ്ധിഹീനർ, വിശ്വാസരഹിതർ, വാത്സല്യമില്ലാത്തവർ, നിർദയർ. ³²ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർ മരണത്തിന് അർഹർ എന്ന നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നീതിയുള്ള വിധി അറിഞ്ഞിട്ടും, അവർ അവ ചെയ്യുക മാത്രമല്ല, ചെയ്യുന്നവരെ അംഗീകരിക്കുകകൂടി ചെയ്യുന്നു.