അപ്പോസ്തോലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ 28 FHB Father's Heart Bible™

28 ¹സുരക്ഷിതരായി കരയ്ക്കെത്തിയശേഷം, ആ ദ്വീപിന്റെ പേര് മാൾട്ട എന്നാണെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞു. ²മഴ തുടങ്ങിയിരുന്നതിനാലും തണുപ്പായിരുന്നതിനാലും, നാട്ടുകാർ ഞങ്ങളോട് അസാധാരണമായ ദയ കാണിച്ചു: അവർ തീ കത്തിച്ച് ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും സ്വീകരിച്ചു. ³പൗലോസ് ഒരു കെട്ട് ചുള്ളിക്കമ്പുകൾ ശേഖരിച്ച് തീയിൽ ഇട്ടപ്പോൾ, ചൂടുനിമിത്തം ഒരു അണലി പുറത്തുവന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിൽ കടിച്ചുതൂങ്ങി. ⁴അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ആ ജന്തുവിനെ കണ്ട്, നാട്ടുകാർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “ഈ മനുഷ്യൻ ഒരു കൊലപാതകി ആയിരിക്കണം; കടലിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടെങ്കിലും, നീതിദേവത ഇവനെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ല.” ⁵എന്നാൽ അദ്ദേഹം ആ ജന്തുവിനെ തീയിലേക്കു കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞു; യാതൊരു ദോഷവും സംഭവിച്ചില്ല. ⁶അദ്ദേഹം വീർത്തുവരുമെന്നോ പെട്ടെന്നു മരിച്ചുവീഴുമെന്നോ അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ വളരെനേരം നോക്കിയിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ദോഷവും സംഭവിക്കുന്നില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോൾ, അവർ മനസ്സുമാറ്റി അദ്ദേഹത്തെ ഒരു ദൈവമെന്നു വിളിച്ചു.

⁷ആ സ്ഥലത്തിനടുത്ത് ദ്വീപിലെ പ്രധാന അധികാരിയായ പുബ്ലിയൊസ് എന്നയാളുടെ ഭൂസ്വത്തുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ച് മൂന്നു ദിവസം ദയയോടെ സൽക്കരിച്ചു. ⁸പുബ്ലിയൊസിന്റെ പിതാവ് പനിയും അതിസാരവും പിടിപെട്ട് കിടപ്പിലായിരുന്നു. പൗലോസ് അകത്തുചെന്ന് പ്രാർഥിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെമേൽ കൈവെച്ച് അദ്ദേഹത്തെ സുഖപ്പെടുത്തി. ⁹ഇതിനുശേഷം, ദ്വീപിലെ മറ്റു രോഗികളും വന്നു സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചു. ¹⁰അവർ ഞങ്ങളെ വളരെയധികം ബഹുമാനിച്ചു; ഞങ്ങൾ കപ്പൽ കയറിയപ്പോൾ, ആവശ്യമായതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്കു കയറ്റിത്തന്നു.

പൗലോസ് റോമിൽ എത്തുന്നു

¹¹മൂന്നു മാസത്തിനുശേഷം, ആ ദ്വീപിൽ ശീതകാലം കഴിച്ചിരുന്ന, ഇരട്ടസഹോദരന്മാരുടെ അടയാളമുള്ള ഒരു അലക്സന്ത്രിയൻ കപ്പലിൽ ഞങ്ങൾ യാത്ര തിരിച്ചു. ¹²ഞങ്ങൾ സുറക്കൂസയിൽ അടുത്ത് അവിടെ മൂന്നു ദിവസം താമസിച്ചു. ¹³അവിടെനിന്നു ഞങ്ങൾ ചുറ്റിക്കറങ്ങി രേഗ്യത്തിൽ എത്തി. ഒരു ദിവസത്തിനുശേഷം തെക്കൻകാറ്റ് വീശിയതിനാൽ, രണ്ടാം ദിവസം ഞങ്ങൾ പുത്തെയൊലിയിൽ എത്തി. ¹⁴അവിടെ ഞങ്ങൾ സഹോദരീസഹോദരന്മാരെ കണ്ടെത്തി; അവരോടൊപ്പം ഏഴു ദിവസം താമസിക്കാൻ അവർ ഞങ്ങളെ നിർബന്ധിച്ചു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ റോമിൽ എത്തി. ¹⁵ഞങ്ങളെക്കുറിച്ചു കേട്ട അവിടത്തെ സഹോദരീസഹോദരന്മാർ അപ്പിയൊസിന്റെ ചന്തസ്ഥലവും മൂന്നു സത്രങ്ങളും വരെ ഞങ്ങളെ എതിരേൽക്കാൻ വന്നു. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ പൗലോസ് നമ്മുടെ പിതാവിനു നന്ദി പറഞ്ഞ് ധൈര്യം പ്രാപിച്ചു.

പൗലോസ് രാജ്യം ഘോഷിക്കുന്നു

¹⁶ഞങ്ങൾ റോമിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, തന്നെ കാവൽനിന്ന പടയാളിയോടൊപ്പം തനിച്ചു താമസിക്കാൻ പൗലോസിന് അനുവാദം ലഭിച്ചു.

¹⁷മൂന്നു ദിവസത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹം യഹൂദ നേതാക്കന്മാരെ വിളിച്ചുകൂട്ടി. അവർ ഒരുമിച്ചുകൂടിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവരോടു പറഞ്ഞു: “സഹോദരന്മാരേ, നമ്മുടെ ജനത്തിനോ നമ്മുടെ പൂർവികരുടെ ആചാരങ്ങൾക്കോ എതിരായി ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും, യെരൂശലേമിൽനിന്ന് ഒരു തടവുകാരനായി എന്നെ റോമക്കാരുടെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചു. ¹⁸എന്നെ വിചാരണ ചെയ്തശേഷം, മരണയോഗ്യമായ യാതൊരു കുറ്റവും എന്നിൽ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ, അവർ എന്നെ വിട്ടയയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ¹⁹യഹൂദന്മാർ എതിർത്തപ്പോൾ, കൈസറെ അഭയംചൊല്ലാൻ ഞാൻ നിർബന്ധിതനായി; എന്റെ ജനതയ്ക്കെതിരായി ആരോപിക്കാൻ എനിക്കു യാതൊരു കുറ്റവും ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിലും. ²⁰അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളെ കാണാനും നിങ്ങളോടു സംസാരിക്കാനും ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത്; യിസ്രായേലിന്റെ പ്രത്യാശനിമിത്തമാണ് ഞാൻ ഈ ചങ്ങല ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്.”

²¹അവർ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു: “നിന്നെക്കുറിച്ച് യഹൂദ്യയിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾക്കു യാതൊരു എഴുത്തും കിട്ടിയിട്ടില്ല; വന്ന സഹോദരന്മാരിൽ ആരും നിന്നെക്കുറിച്ചു ദോഷമായി ഒന്നും അറിയിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്തിട്ടുമില്ല. ²²ഈ മതവിഭാഗത്തിന് എല്ലായിടത്തും എതിരായി സംസാരിക്കുന്നുവെന്നു ഞങ്ങൾ അറിയുന്നതിനാൽ, നിന്റെ അഭിപ്രായം എന്തെന്നു കേൾക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”

²³അവർ ഒരു ദിവസം നിശ്ചയിച്ച്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ താമസസ്ഥലത്ത് വളരെ അധികം പേർ വന്നുകൂടി. രാവിലെ മുതൽ വൈകുന്നേരം വരെ അദ്ദേഹം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞ് വിവരിക്കുകയും, മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽനിന്നും പ്രവാചകന്മാരിൽനിന്നും യേശുവിനെക്കുറിച്ച് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. ²⁴അദ്ദേഹം പറഞ്ഞതിനാൽ ചിലർക്കു ബോധ്യംവന്നു; എന്നാൽ മറ്റുചിലർ വിശ്വസിച്ചില്ല. ²⁵തമ്മിൽ യോജിപ്പില്ലാതെ അവർ പിരിഞ്ഞുപോയി; അതിനുമുമ്പ് പൗലോസ് ഒരു അവസാന വാക്കുകൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തു: “പരിശുദ്ധാത്മാവ് യെശയ്യാ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം നിങ്ങളുടെ പൂർവികരോട് ശരിയായിത്തന്നെ അരുളിച്ചെയ്തു:

²⁶“‘ഈ ജനത്തിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുക: നിങ്ങൾ കേൾക്കുകതന്നെ ചെയ്യും, എങ്കിലും ഒരിക്കലും ഗ്രഹിക്കുകയില്ല; നിങ്ങൾ കാണുകതന്നെ ചെയ്യും, എങ്കിലും ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിയുകയില്ല.

²⁷ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മന്ദീഭവിച്ചിരിക്കുന്നു, അവരുടെ കാതുകൾ കേൾക്കാൻ മന്ദമായിരിക്കുന്നു, അവർ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു— അല്ലെങ്കിൽ അവർ കണ്ണുകൾകൊണ്ടു കണ്ട്, കാതുകൾകൊണ്ടു കേട്ട്, ഹൃദയംകൊണ്ടു ഗ്രഹിച്ച്, തിരിഞ്ഞുവന്ന്, ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കിയേനേ.’

²⁸അതിനാൽ അറിഞ്ഞുകൊള്ളുവിൻ: നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രക്ഷ ജാതികൾക്ക് അയയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അവർ അതു കേൾക്കും.” ^a a v28 ഏറ്റവും പുരാതനമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഇവിടെ 29-ആം വാക്യം ഇല്ല; പില്ക്കാലത്തെ പകർപ്പുകൾ ഇങ്ങനെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: “ഇതു പറഞ്ഞശേഷം, യഹൂദന്മാർ തമ്മിൽ വളരെ തർക്കിച്ചുകൊണ്ടു പോയി.”

³⁰അദ്ദേഹം താൻ വാടകയ്ക്കെടുത്ത സ്ഥലത്ത് മുഴുവൻ രണ്ടു വർഷം താമസിച്ച്, തന്റെ അടുക്കൽ വന്ന എല്ലാവരെയും സ്വീകരിച്ചു, ³¹നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം ഘോഷിക്കുകയും കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചു പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു—ധൈര്യത്തോടെ, യാതൊരു തടസ്സവുമില്ലാതെ.