माल्टामध्ये स्वागत
28 1 आम्ही सुखरूप किनाऱ्याला पोहोचल्यावर आम्हांला समजले की त्या बेटाचे नाव माल्टा आहे. 2 तेथल्या रहिवाशांनी आम्हांवर विलक्षण दया दाखवली; पाऊस सुरू झाला होता व थंडी होती म्हणून त्यांनी विस्तव पेटवून आम्हां सर्वांचे स्वागत केले. 3 पौलाने काटक्यांचा भारा गोळा करून विस्तवावर टाकला, तेव्हा उष्णतेमुळे एक विषारी साप बाहेर आला आणि त्याच्या हाताला चिकटला. 4 त्या प्राण्याला त्याच्या हाताला लोंबकळताना पाहून तेथले लोक एकमेकांना म्हणाले, “हा माणूस नक्कीच खुनी असावा; समुद्रातून वाचला तरी न्यायदेवता त्याला जगू देणार नाही.” 5 पण त्याने त्या प्राण्याला विस्तवात झटकून टाकले आणि त्याला काही इजा झाली नाही. 6 तो सुजेल किंवा अचानक मरून पडेल अशी त्यांची अपेक्षा होती. पण बराच वेळ वाट पाहूनही त्याला काहीच अपाय झाला नाही हे पाहून त्यांनी आपले मत बदलले व त्याला देव म्हणू लागले.
7 त्या ठिकाणाजवळ त्या बेटाचा प्रमुख अधिकारी पुब्ल्य याची मालमत्ता होती; त्याने आमचे स्वागत करून तीन दिवस प्रेमाने आमचा पाहुणचार केला. 8 पुब्ल्याचे वडील ताप व आमांश यांनी आजारी पडून पडले होते. पौलाने आत जाऊन प्रार्थना केली, त्याच्यावर हात ठेवले आणि त्याला बरे केले. 9 यानंतर त्या बेटावरील बाकीचे आजारी लोकही येऊन बरे झाले. 10 त्यांनी आम्हांला पुष्कळ मानसन्मान दिला, आणि आम्ही जहाजाने निघालो तेव्हा आम्हांला लागणाऱ्या वस्तूंनी आमचे जहाज भरून दिले.
पौल रोमला पोहोचतो
11 तीन महिन्यांनंतर, त्या बेटावर हिवाळा घालवलेल्या एका आलेक्संद्रियन जहाजातून आम्ही निघालो; त्या जहाजावर ‘जुळे भाऊ’ हे चिन्ह होते. 12 सुराकूस येथे आम्ही थांबलो व तेथे तीन दिवस राहिलो. 13 तेथून वळसा घालून आम्ही रेगियुम येथे पोहोचलो. एक दिवसानंतर दक्षिणेचा वारा सुटला, आणि दुसऱ्या दिवशी आम्ही पुत्युलीला पोहोचलो. 14 तेथे आम्हांला बंधुभगिनी भेटले, आणि त्यांच्याबरोबर सात दिवस राहावे अशी त्यांनी आम्हांला विनंती केली; असे करून आम्ही रोमला आलो. 15 तेथल्या बंधुभगिनींनी आमच्याविषयी ऐकले आणि ते अप्पियाचा चौक व तीन धर्मशाळा येथवर आम्हांला भेटायला आले. त्यांना पाहून पौलाने आमच्या पित्याचे आभार मानले व त्याला धैर्य आले.
पौल राज्याची घोषणा करतो
16 आम्ही रोममध्ये पोहोचलो तेव्हा पौलाला, त्याच्यावर पहारा करणाऱ्या शिपायासोबत, वेगळे राहण्याची परवानगी मिळाली.
17 तीन दिवसांनंतर त्याने यहुदी पुढाऱ्यांना एकत्र बोलावले. ते जमल्यावर तो म्हणाला, “बंधूंनो, आपल्या लोकांविरुद्ध किंवा आपल्या पूर्वजांच्या रीतिरिवाजांविरुद्ध मी काहीही केले नसतानाही, मला कैदी म्हणून यरुशलेमहून रोमी लोकांच्या हाती सोपवण्यात आले. 18 त्यांनी माझी चौकशी केल्यावर मला सोडून द्यावे अशी त्यांची इच्छा होती, कारण मरणदंडास योग्य असा माझ्यावर कोणताही आरोप नव्हता. 19 पण यहुद्यांनी विरोध केला तेव्हा मला कैसराकडे न्यायाची मागणी करणे भाग पडले — तरी माझ्या राष्ट्रावर आरोप करण्यासारखे माझ्यापाशी काहीच नव्हते. 20 याच कारणासाठी मी तुम्हांला भेटून बोलण्याची विनंती केली; कारण इस्राएलाच्या आशेसाठीच मी ही साखळी बांधली आहे.”
21 ते त्याला म्हणाले, “तुझ्याविषयी आम्हांला यहूदियाहून कोणतीही पत्रे आली नाहीत, आणि इकडे आलेल्या कोणत्याही बंधूनेही तुझ्याविषयी काही वाईट कळवले किंवा सांगितले नाही. 22 पण तुझे विचार काय आहेत हे आम्हांला ऐकायचे आहे, कारण या पंथाविरुद्ध सर्वत्र बोलले जाते हे आम्हांला ठाऊक आहे.”
23 त्यांनी एक दिवस ठरवला आणि मोठ्या संख्येने त्याच्या मुक्कामाच्या ठिकाणी आले. सकाळपासून संध्याकाळपर्यंत त्याने आमच्या पित्याच्या राज्याविषयी साक्ष देत सर्व समजावून सांगितले, आणि मोशेचे नियमशास्त्र व संदेष्ट्यांच्या लेखांवरून येशूविषयी त्यांचे मन वळवण्याचा प्रयत्न केला. 24 त्याच्या बोलण्याने काहींची खात्री पटली, पण इतरांनी विश्वास ठेवला नाही. 25 आपसात एकमत न होता ते निघून जाऊ लागले, तेव्हा पौलाने शेवटचे एक वचन जोडले, “पवित्र आत्म्याने यशया संदेष्ट्याच्या द्वारे तुमच्या पूर्वजांना योग्य तेच सांगितले — 26 “‘या लोकांकडे जाऊन सांग: तुम्ही ऐकाल तर खरे, पण मुळीच समजणार नाही; आणि तुम्ही पाहाल तर खरे, पण मुळीच जाणणार नाही. 27 कारण या लोकांचे हृदय जड झाले आहे, आणि त्यांचे कान मंद झाले आहेत, आणि त्यांनी आपले डोळे मिटले आहेत — नाहीतर त्यांनी डोळ्यांनी पाहिले असते, कानांनी ऐकले असते, हृदयाने समजले असते, आणि वळून आले असते, तर मी त्यांना बरे केले असते.’
28 म्हणून हे जाणून घ्या: आमच्या पित्याचे तारण राष्ट्रांकडे पाठवले गेले आहे — तेच ऐकतील.” 29 a a v29 हे वचन अगदी प्राचीन हस्तलिखितांत नाही; नंतरच्या प्रतींत असे जोडलेले आढळते: “त्याने असे म्हटल्यावर यहुदी लोक आपसात मोठा वाद घालत निघून गेले.”
30 पौल पूर्ण दोन वर्षे स्वतः भाड्याने घेतलेल्या घरात राहिला, आणि जे कोणी त्याच्याकडे येत त्या सर्वांचे स्वागत करत असे, 31 आमच्या पित्याच्या राज्याची घोषणा करत आणि प्रभु येशू ख्रिस्ताविषयी शिकवण देत, धैर्याने व निर्विघ्नपणे.