رسولن جا ڪم 28 FHB Father's Heart Bible™

28 ¹جڏهن اسين بچي ڪناري تي پهتاسين، تڏهن اسان کي خبر پئي تہ هن ٻيٽ جو نالو مالٽا آهي. ²مقامي ماڻهن اسان سان غير معمولي مهرباني ڪئي: مينهن پوڻ لڳو هو ۽ ٿڌ هئي، تنهنڪري باھ ٻاري اسان سڀني کي ڀليڪار ڪيائون. ³جڏهن پولس ڪاٺين جو ڍڳ گڏ ڪري باھ تي رکيو، تڏهن گرميءَ ڪري هڪ نانگ نڪري آيو ۽ سندس هٿ کي چنبڙي پيو. ⁴جڏهن ان جانور کي سندس هٿ سان لڙڪندو ڏٺائون، تڏهن مقامي ماڻهو هڪٻئي کي چوڻ لڳا تہ ”هي ماڻهو ضرور ڪو خوني آهي، ڇاڪاڻ تہ سمنڊ کان بچي نڪتو تہ بہ انصاف کيس جيئرو رهڻ نہ ٿو ڏئي.“ ⁵پر هن ان جانور کي ڇنڊي باھ ۾ اڇلائي ڇڏيو ۽ کيس ڪابہ تڪليف نہ ٿي. ⁶هنن جو خيال هو تہ هو سُڄي پوندو يا اوچتو ڪري مري پوندو. پر گھڻي وقت تائين نهارڻ کانپوءِ جڏهن ڏٺائون تہ کيس ڪجھ بہ نہ ٿيو، تڏهن پنهنجو خيال بدلائي چيائون تہ ”هي ڪو ديوتا آهي.“

⁷ان جاءِ جي ويجھو ٻيٽ جي وڏي عملدار پبليس جون زمينون هيون، جنهن اسان جي ڀليڪار ڪئي ۽ ٽن ڏينهن تائين مهربانيءَ سان اسان جي مهمان نوازي ڪيائين. ⁸پبليس جو پيءُ تپ ۽ پيچش سبب بستري تي پيو هو. پولس اندر ويو، دعا ڪيائين، مٿس هٿ رکيائين ۽ کيس شفا ڏنائين. ⁹ان کانپوءِ ٻيٽ جا باقي بيمار بہ آيا ۽ شفا ماڻيائون. ¹⁰هنن اسان جو ڏاڍو مان ڪيو، ۽ جڏهن اسان سمنڊ جو سفر شروع ڪيو تڏهن اسان جي گھرجن جي هر شيءِ جهاز تي رکي ڏنائون.

پولس روم ۾ پهچي ٿو

¹¹ٽن مهينن کانپوءِ اسين اسڪندريا جي هڪ جهاز ۾ روانا ٿياسين، جنهن ٻيٽ تي سيارو گذاريو هو ۽ جنهن تي جڙيل ڀائرن جو نشان هو. ¹²سراڪيوس ۾ لنگر وجھي اتي ٽي ڏينهن رهياسين. ¹³اتان چڪر ڪٽي ريگيم پهتاسين. هڪ ڏينهن پوءِ ڏکڻ جي هوا لڳي، تڏهن ٻئي ڏينهن پتيولي پهتاسين. ¹⁴اتي اسان کي ڀائر ۽ ڀينرون مليون، جن اسان کي ست ڏينهن پاڻ وٽ رهڻ لاءِ زور ڀريو؛ پوءِ اسين روم پهتاسين. ¹⁵اتان جي ڀائرن ۽ ڀينرن اسان جي خبر ٻڌي، اپيئس جي بازار ۽ ٽن سرائن تائين اسان کي ملڻ لاءِ آيا. پولس کين ڏسي اسان جي پيءُ جو شڪر ڪيو ۽ همٿ ماڻي.

پولس بادشاهيءَ جو اعلان ڪري ٿو

¹⁶جڏهن اسين روم ۾ داخل ٿياسين، تڏهن پولس کي ان سپاهيءَ سان گڏ، جيڪو سندس پهري تي هو، الڳ رهڻ جي اجازت ملي.

¹⁷ٽن ڏينهن کانپوءِ پولس يهودين جي اڳواڻن کي گڏ ڪيو. جڏهن اهي گڏ ٿيا تڏهن کين چيائين تہ ”ڀائرو، جيتوڻيڪ مون اسان جي قوم يا ابن ڏاڏن جي رسمن جي خلاف ڪجھ نہ ڪيو هو، تہ بہ مون کي يروشلم کان قيدي ڪري رومين جي هٿن ۾ ڏنو ويو. ¹⁸هنن مون کي پرکي ڇڏڻ چاهيو، ڇاڪاڻ تہ مون ۾ موت جي لائق ڪو الزام نہ هو. ¹⁹پر جڏهن يهودين مخالفت ڪئي، تڏهن مون کي قيصر ڏانهن اپيل ڪرڻي پئي، جيتوڻيڪ پنهنجي قوم تي مون کي ڪو الزام نہ هڻڻو هو. ²⁰ان ڪري مون اوهان کي ڏسڻ ۽ اوهان سان ڳالهائڻ جي گذارش ڪئي، ڇاڪاڻ تہ اسرائيل جي اميد ڪري هي زنجير پاتل اٿم.“

²¹هنن کيس چيو تہ ”اسان کي يهوديه کان تو بابت نہ ڪي خط مليا آهن، ۽ نہ وري ڪنهن ڀاءُ اچي تو بابت ڪا خراب ڳالھ ٻڌائي يا چئي آهي. ²²اسان تنهنجا خيال ٻڌڻ چاهيون ٿا، ڇاڪاڻ تہ اسان کي خبر آهي تہ هن فرقي جي هر هنڌ مخالفت ٿي رهي آهي.“

²³هنن هڪ ڏينهن مقرر ڪيو ۽ وڏي تعداد ۾ سندس رهائش تي آيا. صبح کان شام تائين هو اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جي گواهي ڏيندي سمجھائيندو رهيو، ۽ موسيٰ جي شريعت ۽ نبين جي ڪتابن مان يسوع بابت کين قائل ڪرڻ جي ڪوشش ڪندو رهيو. ²⁴ڪي سندس ڳالھين کان قائل ٿيا، پر ٻيا ايمان نہ آيا. ²⁵پاڻ ۾ اختلاف ڪندي هو وڃڻ لڳا، تڏهن پولس هڪ آخري ڳالھ شامل ڪئي تہ ”پاڪ روح يسعياه نبيءَ جي وسيلي اوهان جي ابن ڏاڏن کي صحيح چيو هو تہ

²⁶”’هن قوم وٽ وڃي چؤ تہ اوهين ٻڌندا تہ ضرور، پر ڪڏهن نہ سمجھندا، ۽ ڏسندا تہ ضرور، پر ڪڏهن نہ پروڙيندا.

²⁷ڇاڪاڻ تہ هن قوم جي دل ڳري ٿي وئي آهي، ۽ سندن ڪن ٻوڙا ٿي ويا آهن، ۽ هنن اکيون ٻوٽي ڇڏيون آهن، متان اکين سان ڏسن، ۽ ڪنن سان ٻڌن، ۽ دل سان سمجھن، ۽ موٽي اچن، ۽ آءٌ کين شفا ڏيان.‘

²⁸تنهنڪري ڄاڻو تہ اسان جي پيءُ جي نجات غير قومن ڏانهن موڪلي وئي آهي، ۽ اهي ٻڌندا.“ ^a a v28 سڀ کان پراڻن نسخن ۾ هتي آيت 29 ناهي؛ پوءِ جا نقل شامل ڪن ٿا تہ ”جڏهن هن اهو چيو، تڏهن يهودي پاڻ ۾ سخت بحث ڪندي هليا ويا.“

³⁰هو پنهنجي ڀاڙي واري جاءِ ۾ پورا ٻه سال رهيو، ۽ جيڪي وٽس ايندا هئا تن سڀني کي ڀليڪار ڪندو رهيو، ³¹اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جو اعلان ڪندو رهيو ۽ خداوند يسوع مسيح بابت همت سان ۽ بنا ڪنهن رڪاوٽ جي تعليم ڏيندو رهيو.