Elçilerin İşleri 28

28 ¹Güvenlik içinde karaya çıkınca, adanın Malta olarak adlandırıldığını öğrendik. ²Adanın yerlileri bize olağanüstü bir iyilik gösterdiler; yağmur başlamış ve hava soğuk olduğu için ateş yakıp hepimizi karşıladılar. ³Pavlus bir demet çalı çırpı toplayıp ateşe atınca, sıcaktan çıkan bir engerek onun eline yapıştı. ⁴Yaratığın onun elinden sarktığını gören yerliler birbirlerine, «Bu adam kesinlikle bir katil; denizden kurtuldu ama Adalet onu yaşatmayacak» dediler. ⁵Ama Pavlus yaratığı ateşe silkeleyip attı ve hiçbir zarar görmedi. ⁶Onun şişeceğini ya da birdenbire düşüp öleceğini bekliyorlardı. Fakat uzun süre bekleyip ona kötü bir şey olmadığını görünce fikirlerini değiştirip onun bir tanrı olduğunu söylediler.

⁷O yörede, adanın baş yetkilisi Publius adındaki adamın malikâneleri vardı. O bizi karşıladı ve üç gün boyunca dostça ağırladı. ⁸Publius'un babası ateş ve dizanteri hastalığıyla yatıyordu. Pavlus içeri girip dua etti, ellerini üzerine koyup onu iyileştirdi. ⁹Bunun üzerine adadaki öbür hastalar da gelip iyileştirildiler. ¹⁰Bize birçok saygı gösterisinde bulundular; denize açıldığımızda da gereksinim duyduğumuz her şeyi yükleyip verdiler.

Pavlus Roma'ya Varıyor

¹¹Üç ay sonra, kışı adada geçirmiş olan, İkiz Kardeşler simgesini taşıyan bir İskenderiye gemisiyle denize açıldık. ¹²Sirakuza'ya uğrayıp orada üç gün kaldık. ¹³Oradan dolaşarak Regium'a vardık. Bir gün sonra güney rüzgârı çıktı ve ikinci gün Puteoli'ye ulaştık. ¹⁴Orada kardeşler bulduk ve yanlarında yedi gün kalmamız için bize ısrar ettiler; böylece Roma'ya geldik. ¹⁵Oradaki kardeşler bizimle ilgili haberi duyunca, bizi karşılamak için Appius Çarşısı ve Üç Hanlar'a kadar geldiler. Onları gören Pavlus, Babamız'a şükretti ve cesaret buldu.

Pavlus Egemenliği Duyuruyor

¹⁶Roma'ya girdiğimizde Pavlus'un, kendisini bekleyen askerle birlikte tek başına kalmasına izin verildi.

¹⁷Üç gün sonra Yahudi önderlerini topladı. Onlar bir araya gelince şöyle dedi: «Kardeşler, halkımıza ya da atalarımızın törelerine karşı hiçbir şey yapmadığım halde, Yeruşalim'de tutuklu olarak Romalıların eline teslim edildim. ¹⁸Onlar beni sorguladıktan sonra serbest bırakmak istediler, çünkü ölümü hak eden hiçbir suçum yoktu. ¹⁹Yahudiler buna karşı çıkınca, Sezar'a başvurmak zorunda kaldım; oysa ulusuma karşı öne süreceğim hiçbir suç yoktu. ²⁰İşte bu yüzden sizi görmek ve sizinle konuşmak istedim; çünkü ben bu zinciri İsrail'in umudu uğruna taşıyorum.»

²¹Ona şöyle dediler: «Ne senin hakkında Yahudiye'den mektuplar aldık, ne de gelen kardeşlerden biri senin için kötü bir şey bildirdi ya da söyledi. ²²Ama senin ne düşündüğünü işitmek isteriz; çünkü bu mezhebe her yerde karşı çıkıldığını biliyoruz.»

²³Bir gün belirleyip daha kalabalık olarak onun kaldığı yere geldiler. Sabahtan akşama dek onlara açıklamalarda bulundu; Babamız'ın egemenliğine tanıklık etti ve Musa'nın Yasası'ndan ve Peygamberler'den yola çıkarak onları İsa konusunda ikna etmeye çalıştı. ²⁴Kimileri onun söylediklerine inandırıldı, ama kimileri inanmak istemedi. ²⁵Aralarında anlaşamayarak, Pavlus'un şu son sözü eklemesinin ardından oradan ayrıldılar: «Kutsal Ruh, Peygamber Yeşaya aracılığıyla atalarınıza doğru söylemiş; şöyle demişti:

²⁶«‹Git bu halka ve de ki: İşiteceksiniz de işiteceksiniz, ama hiç anlamayacaksınız; bakacaksınız da bakacaksınız, ama hiç görmeyeceksiniz.

²⁷Çünkü bu halkın yüreği duygusuzlaştı, kulakları ağır işitir oldu ve gözlerini kapadılar; yoksa gözleriyle görür, kulaklarıyla işitir, yürekleriyle anlar ve geri dönerlerdi de ben de onları iyileştirirdim.›

²⁸Bunun için bilin ki: Babamız'ın kurtarışı uluslara gönderildi; onlar dinleyecekler.» ^a a v28 En eski elyazmalarında burada 29. ayet yoktur; sonraki kopyalar şunu ekler: «Bunu söyleyince Yahudiler, aralarında büyük tartışmalar yaparak oradan ayrıldılar.»

³⁰Pavlus, kiraladığı kendi evinde tam iki yıl kaldı ve kendisine gelen herkesi karşıladı. ³¹Babamız'ın egemenliğini duyuruyor, Rab İsa Mesih'le ilgili öğretiyordu; bunu tam bir cesaretle ve engellenmeden yapıyordu.