Lelakone Para Rasul 28 FHB Father's Heart Bible™

28 ¹Bareng aku kabeh wis padha slamet tekan ing dharatan, aku padha ngerti yen pulo iku jenenge Malta. ²Wong-wong pribumi ing kono padha nindakake kabecikan kang ora lumrah marang aku kabeh: padha nyumed geni lan nampa aku kabeh, amarga udan wis wiwit turun lan hawane adhem. ³Nalika Paulus nglumpukake saunting kayu garing lan dicemplungake ing geni, ana ula bedhudhak metu saka panase geni banjur nyokot tangane. ⁴Bareng weruh ula mau gumandhul ing tangane Paulus, wong-wong pribumi padha kandha siji lan sijine: “Wong iki mesthi tukang mateni wong; sanajan wis oncat saka segara, Sang Kaadilan ora bakal nglilani dheweke urip.” ⁵Nanging Paulus mung ngipataken ula mau ing geni, lan ora ngalami cilaka apa-apa. ⁶Wong-wong mau padha ngira yen awake Paulus bakal abuh utawa dumadakan tiba mati. Nanging sawise suwe anggone padha nunggu lan weruh ora ana apa-apa kang nggegirisi kang tumama marang dheweke, banjur padha malik pikirane lan ngarani dheweke dewa.

⁷Ing sacedhake panggonan iku ana palemahan darbeke pangarepe pulo mau, kang jenenge Publius, kang nampa aku kabeh lan ngopeni kanthi becik telung dina. ⁸Nalika semana bapakne Publius lagi nggleleng lara, kena benter lan ngising getih. Paulus banjur mlebu, ndedonga, numpangake tangane marang dheweke, lan marasake dheweke. ⁹Sawise iku, wong-wong lara liyane ing pulo mau padha teka lan padha diwarasake. ¹⁰Wong-wong mau padha ngurmati aku kabeh kanthi akeh pakurmatan, lan nalika aku kabeh arep mangkat layar, padha nyangoni sakabehing kang diperlokake aku kabeh.

Rasul Paulus Tekan ing Rum

¹¹Sawise telung sasi, aku kabeh padha mangkat numpak prau saka Aleksandria kang mangso bedhidhing ana ing pulo mau, kang ana cirine arupa reca Sadulur Kembar. ¹²Aku kabeh padha mandheg ing Sirakusa lan nginep ing kono telung dina. ¹³Saka kono aku kabeh padha nerusake layar lan tekan ing Regium. Sadina sabanjure ana angin saka kidul kang teka, lan ing dina kapindho aku kabeh tekan ing Puteoli. ¹⁴Ing kono aku kabeh padha ketemu para sadulur, lan padha dijaluk supaya nginep karo wong-wong mau pitung dina; satemah aku kabeh padha tekan ing kutha Rum. ¹⁵Para sadulur ing kono padha krungu kabar bab aku kabeh, banjur padha methukake nganti tekan ing Pasar Apius lan ing Panginepan Telu. Bareng weruh wong-wong mau, Paulus banjur saos sokur marang Rama kita lan dadi kuwat atine.

Rasul Paulus Ngabarake Kratone Rama kita

¹⁶Bareng aku kabeh padha mlebu ing kutha Rum, Paulus dililani manggon dhewe, karo prajurit kang njaga dheweke.

¹⁷Telung dina sawise iku, Paulus banjur nglumpukake para penggedhene wong Yahudi. Bareng wis padha kumpul, Paulus kandha marang wong-wong mau: “Para sadulur, sanajan aku ora nindakake apa-apa kang nglawan marang bangsa kita utawa adat tata carane para leluhur kita, nanging aku dipasrahake minangka wong tahanan saka Yerusalem menyang ing tangane wong Rum. ¹⁸Sawise padha mriksa aku, wong-wong mau kepengin ngluwari aku, amarga ora ana dakwaan kang njalari aku kudu kapatrapan paukuman pati. ¹⁹Nanging bareng wong-wong Yahudi padha mbantah, aku kepeksa njaluk banding marang Sang Kaisar—sanajan aku ora duwe dakwaan apa-apa kang arep dakgugatake marang bangsaku. ²⁰Iya iku sababe aku njaluk ketemu lan kepengin guneman karo kowe kabeh—amarga saka pangarep-arepe Israel, mulane aku dirante kaya mangkene.”

²¹Wong-wong mau banjur padha kandha marang Paulus: “Aku kabeh ora padha nampa layang apa-apa saka tanah Yudea bab kowe, lan uga ora ana sadulur siji wae kang teka kang nglapurake utawa ngandhakake bab kang ala tumrap kowe. ²²Nanging aku kabeh kepengin krungu apa kang dadi panemumu, amarga aku padha ngerti yen golongan iki ditentang ana ing ngendi-endi.”

²³Wong-wong mau banjur netepake dina, nuli padha teka ing panginepane Paulus kanthi cacah kang luwih akeh. Wiwit esuk nganti sore Paulus nerangake lan nekseni bab Kratone Rama kita, sarta ngudi supaya wong-wong mau padha ngandel marang Gusti Yesus, adhedhasar Torete Nabi Musa lan kitabe para nabi. ²⁴Ana sawenehe wong kang padha kelimbang dening apa kang diucapake Paulus, nanging liyane padha ora gelem ngandel. ²⁵Sarehne padha ora saiyeg siji lan sijine, wong-wong mau banjur padha lunga, sawise Paulus mungkasi tembunge siji maneh: “Bener anggone Sang Roh Suci ngandika marang para leluhurmu lumantar Nabi Yesaya, pangandikane:

²⁶“‘Lungaa marang bangsa iki lan tutura: Kowe bakal padha krungu temenan, nanging ora bakal mangerti, lan kowe bakal padha ndeleng temenan, nanging ora bakal weruh.

²⁷Amarga atine bangsa iki wis dadi kethul, lan kupinge wis angel kanggo krungu, lan mripate wis dieremake—supaya aja nganti ndeleng nganggo mripate, lan krungu nganggo kupinge, lan mangerti nganggo atine, banjur padha mratobat, satemah padha Dakwarasake.’

²⁸Mulane padha weruha: karahayon peparinge Rama kita iki wis dikirimake marang bangsa-bangsa liya—lan wong-wong mau bakal padha ngrungokake.” ^a a v28 Naskah-naskah kang pinunjul tuwa ora kamot ayat 29 ing kene; salinan-salinan kang luwih anyar nambahake: “Lan sawise Paulus ngucapake bab iki, wong-wong Yahudi banjur padha lunga, karo padha bebantahan rame banget.”

³⁰Paulus manggon ing kono rong taun muput, ana ing omah kang disewa dhewe, lan nampa kabeh wong kang padha marani dheweke, ³¹sarta ngabarake bab Kratone Rama kita lan mulang bab Gusti Yesus Kristus, kanthi kendel lan tanpa alangan apa-apa.