Verwelkom op Malta

'n Slang byt Paulus op Malta, en die eilandbewoners wag dat hy neerslaan, en besluit dan dat hy 'n god is. In Rome huur hy 'n plek, vasgeketting aan 'n wag, en verduidelik hy ons Vader se koninkryk en Jesus aan Joodse leiers. Sommige glo, sommige nie, en die verslag hou eenvoudig op.

Hoofstuk 28.

Nadat ons veilig deurgekom het, het ons verneem dat die eiland Malta genoem word. Die plaaslike mense het ons buitengewone vriendelikheid bewys: hulle het ’n vuur aangesteek en ons almal verwelkom, want dit het begin reën en dit was koud. Toe Paulus ’n bondel takke bymekaargemaak en op die vuur gegooi het, het ’n adder vanweë die hitte te voorskyn gekom en aan sy hand vasgebyt. Toe die inboorlinge die dier aan sy hand sien hang, het hulle vir mekaar gesê: “Hierdie man moet ’n moordenaar wees—al het hy aan die see ontkom, die Geregtigheid sal hom nie laat lewe nie.” Maar hy het die dier in die vuur afgeskud en geen letsel gekry nie. Hulle het verwag dat hy sou opswel of skielik dood sou neerval. Maar nadat hulle ’n lang tyd gekyk en gesien het dat niks met hom verkeerd gaan nie, het hulle van gedagte verander en hom ’n god genoem.

Naby daardie plek was die landgoedere van die hoofamptenaar van die eiland, met die naam Publius, wat ons verwelkom en ons drie dae lank vriendelik gehuisves het. Publius se pa het siek gelê met koors en disenterie. Paulus het ingegaan, gebid, hom die hande opgelê en hom gesond gemaak. Hierna het die res van die siekes op die eiland gekom en is hulle gesond gemaak. Hulle het ons met baie eerbewyse vereer, en toe ons uitvaar, het hulle ons toegerus met alles wat ons nodig gehad het.

Paulus kom in Rome aan

Na drie maande het ons uitgevaar met ’n Alexandrynse skip wat by die eiland oorwinter het, gemerk met die Tweelingbroers. Ons het by Sirakuse aangedoen en drie dae daar gebly. Van daar het ons rondgeseil en by Regium aangekom. ’n Dag later het ’n suidewind opgekom, en op die tweede dag het ons Puteoli bereik. Daar het ons broers en susters gekry en is ons aangemoedig om sewe dae by hulle te bly; so het ons in Rome gekom. Die broers en susters daar het van ons gehoor en het ons tot by die Forum van Appius en Drie Tavernes tegemoetgekom. Toe Paulus hulle sien, het hy ons Vader gedank en moed geskep.

Paulus verkondig die koninkryk

Toe ons in Rome ingekom het, is Paulus toegelaat om op sy eie te bly, saam met die soldaat wat hom bewaak het.

Drie dae later het hy die Joodse leiers bymekaargeroep. Toe hulle vergader het, het hy vir hulle gesê: “Broers, al het ek niks teen ons volk of die gebruike van ons voorvaders gedoen nie, is ek as ’n gevangene van Jerusalem af in Romeinse hande oorgegee. Nadat hulle my ondervra het, wou hulle my vrylaat, want daar was teen my geen aanklag wat die dood verdien nie. Toe die Jode beswaar gemaak het, was ek gedwing om my op die keiser te beroep—al het ek geen aanklag teen my volk gehad nie. Daarom het ek gevra om julle te sien en met julle te praat—ek dra hierdie ketting ter wille van die hoop van Israel.”

Hulle het vir hom gesê: “Ons het geen briewe uit Judea oor jou ontvang nie, en geen broer wat gekom het, het iets slegs oor jou berig of gesê nie. Ons wil graag hoor wat jy dink, want ons weet dat daar oral teen hierdie sekte gepraat word.”

Hulle het ’n dag bepaal en in groter getalle na sy verblyf toe gekom. Van die oggend tot die aand het hy verduidelik en getuig oor die koninkryk van ons Vader en probeer om hulle oor Jesus te oortuig uit die Wet van Moses en die Profete. Sommige is oortuig deur wat hy gesê het, maar ander wou nie glo nie. Terwyl hulle onder mekaar verskil het, het hulle weggegaan nadat Paulus een laaste woord bygevoeg het: “Die Heilige Gees het tereg tot julle voorvaders gespreek deur die profeet Jesaja toe hy gesê het:

“‘Gaan na hierdie volk toe en sê: Julle sal wel hoor, maar nooit verstaan nie, en julle sal wel sien, maar nooit waarneem nie.

Want hierdie volk se hart het afgestomp geraak, en hulle ore is hardhorend, en hulle het hulle oë toegemaak—anders sou hulle met hulle oë sien, en hoor met hulle ore, en verstaan met hulle hart, en hulle bekeer, en sou ek hulle gesond maak.’

Weet dan dit: ons Vader se verlossing is na die nasies toe gestuur—hulle sal luister.” ^a

Hy het twee volle jare in sy eie gehuurde woning gebly en almal verwelkom wat na hom toe gekom het, terwyl hy die koninkryk van ons Vader verkondig en oor die Here Jesus Christus geleer het, met vrymoedigheid en ongehinderd.