اعمال 28 FHB Father's Heart Bible™

28 ¹کله چې مونږ په خېريت سره بچ شو، نو مونږ ته پته ولګېده چې د دې ټاپو نوم مالټا دے. ²ځکه چې باران شروع شوے وو او يخنى وه، نو د هغه ځائ خلقو زمونږ سره غېرمعمولى مهربانى وکړله: هغوئ اور يې بل کړو او زمونږ ټولو ښۀ راغلاست يې وکړو. ³کله چې پولوس د لرګيو يوه ګيډۍ راغونډه کړه او په اور يې کېښودله، نو د ګرمۍ له وجې يو زهرجن مار راووتو او د هغۀ په لاس ونښتو. ⁴کله چې د هغه ځائ خلقو وليدل چې مار د هغۀ له لاسه ځوړند دے، نو هغوئ يو بل ته ووئيل چې، ”دا سړے خامخا قاتل دے، اګر چې د سمندر نه بچ شوے دے، خو انصاف به يې ژوندے پرېنږدى.“ ⁵خو هغۀ هغه مار په اور کښې وغورځولو او هيڅ ضرر ورته ونۀ رسېدو. ⁶هغوئ دا اُميد لاره چې هغه به پړسيږى يا به ناڅاپه مړ پرېوځى. خو کله چې هغوئ ډېره موده انتظار وکړو او وې ليدل چې هغۀ ته هيڅ خرابى پېښه نۀ شوه، نو هغوئ خپل خيال بدل کړو او وې وئيل چې دا خو يو دېوتا دے.

⁷د هغه ځائ نزدې د دې ټاپو د مشر حاکم ځمکې وې چې نوم يې پبليوس وو، هغۀ زمونږ هرکلے وکړو او درې ورځې يې په مهربانۍ سره مېلمستيا وکړه. ⁸د پبليوس پلار د تبې او د نس د ناروغۍ په وجه پروت وو. پولوس ور دننه شو، دُعا يې وکړه، لاسونه يې پرې کېښودل او روغ يې کړو. ⁹د دې نه پس، په دې ټاپو کښې نور ناروغان هم راغلل او روغ شول. ¹⁰هغوئ زمونږ ډېر عزت وکړو، او کله چې مونږ روان شو، نو هر هغه څۀ چې مونږ ته په کار وو هغه يې راکړل.

پولوس روم ته رسيږى

¹¹درې مياشتې پس مونږ د اسکندريه په يوه بېړۍ کښې روان شو چې ژمے يې په دې ټاپو کښې تېر کړے وو، او د هغې نښه د غبرګونو وروڼو وه. ¹²مونږ سراکوس ته ورسېدو او درې ورځې هلته پاتې شو. ¹³هلته نه مونږ چاپېره روان شو او ريګيُم ته ورسېدو. يوه ورځ پس د سهېل باد پورته شو، او په دوېمه ورځ مونږ پتيولى ته ورسېدو. ¹⁴هلته مونږ ته وروڼه او خوېندې وموندل او هغوئ مونږ ته ټينګار وکړو چې اووۀ ورځې د هغوئ سره پاتې شو، نو داسې مونږ روم ته راغلو. ¹⁵هلته وروڼو او خوېندو زمونږ په حقله واورېدل او د اپيوس بازار او درې سرايونو پورې زمونږ د ملاقات دپاره راغلل. کله چې پولوس هغوئ وليدل، نو هغۀ د زمونږ پلار شکر ادا کړو او حوصله يې پيدا کړه.

پولوس د بادشاهۍ منادى کوى

¹⁶کله چې مونږ روم ته ننوتو، نو پولوس ته اجازت ورکړے شو چې يواځې اوسيږى، د هغه سپاهى سره چې د هغۀ پهره يې کوله.

¹⁷درې ورځې پس هغۀ د يهوديانو مشران راغونډ کړل. کله چې هغوئ راغونډ شول، نو هغۀ هغوئ ته ووئيل چې، ”اے وروڼو، اګر چې ما د خپلو خلقو او د خپلو پلرونو د رواجونو خلاف هيڅ نۀ وو کړى، خو بيا هم زۀ د يروشلم نه د قيدى په توګه د روميانو په لاس کښې وسپارلے شوم. ¹⁸کله چې هغوئ زما پوښتنه وکړه، نو هغوئ غوښتل چې زۀ خوشې کړى، ځکه چې په ما کښې د مرګ وړ هيڅ الزام نۀ وو. ¹⁹خو کله چې يهوديانو اعتراض وکړو، نو زۀ مجبوره شوم چې د قيصر نه اپيل وکړم، اګر چې ما د خپل قوم خلاف کوم الزام نۀ لاره چې وړاندې يې کړم. ²⁰ځکه نو ما تاسو سره د ليدو او خبرو کولو غوښتنه وکړه، ځکه چې د اِسرائيل د اُميد په وجه پدې زنځير تړلے شوے يم.“

²¹هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”مونږ ته ستا په حقله د يهوديه نه هيڅ خطونه نۀ دى راغلى، او نۀ کوم راغلى ورور ستا په حقله کومه خبره راوړې يا کومه بده خبره کړې ده. ²²خو مونږ غواړو چې ستا نظر واورو، ځکه چې مونږ ته پته ده چې د دې فرقې خلاف هر ځائ خبرې کيږى.“

²³هغوئ يوه ورځ مقرره کړه او ډېر زيات شمېر کښې د هغۀ د اوسېدو ځائ ته راغلل. د سحر نه تر ماښامه پورې هغۀ بيان ورکړو، او د زمونږ پلار د بادشاهۍ ګواهى يې ورکوله، او د موسىٰ د شريعت او د نبيانو نه يې کوشش کاوۀ چې د عيسىٰ په حقله هغوئ قائل کړى. ²⁴ځنو د هغۀ په خبرو يقين وکړو، خو نورو ايمان رانۀ وړو. ²⁵هغوئ په خپل منځ کښې اختلاف درلودو، نو د پولوس د دې آخرى خبرې نه پس هغوئ لاړل چې، ”روحُ القُدس ستاسو پلرونو ته د يسعياه نبى په وسيله رښتيا فرمائيلى وُو چې،

²⁶”’د دې قوم له لاړ شه او ورته ووايه چې: تاسو به خامخا اورئ خو به هيڅ پوه نۀ شئ، او تاسو به خامخا ګورئ خو به هيڅ درک نۀ کړئ.

²⁷ځکه چې د دې قوم زړۀ سخت شوے دے، او د هغوئ غوږونه پاوره شوى دى، او هغوئ خپلې سترګې پټې کړې دى، ګنې هغوئ به په خپلو سترګو ليدلى، او په خپلو غوږونو اورېدلى، او په خپل زړۀ پوهېدلى، او راګرځېدلى، او ما به هغوئ روغ کړى واى.‘

²⁸نو پته دې ولګيږى چې د زمونږ پلار خلاصون غېرقومونو ته راولېږلے شو، او هغوئ به يې واورى.“ ^a a v28 په تر ټولو زړو مسودو کښې دلته ۲۹ آيت نشته؛ وروستنيو نقلونو کښې دا زياته شوې ده: ”کله چې هغۀ دا ووئيل، نو يهوديان لاړل او په خپل منځ کښې يې ډېر بحث کاوۀ.“

³⁰هغه پوره دوه کاله په خپل کرايه کړى ځائ کښې پاتې شو او هر هغه چا چې د هغۀ خوا ته راتلو د ټولو هرکلے يې کاوۀ، ³¹او د زمونږ پلار د بادشاهۍ منادى يې کوله او د مالِک عيسىٰ مسيح په حقله يې په دلېرۍ سره او بې له کومې خنډه تعليم ورکاوۀ.