Rum 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Paulus, abdi Kristus Yesus, anu disaur jadi rasul, sarta anu dipisahkeun pikeun Injil Rama urang, ²nya eta Injil anu geus dijangjikeun ti memeh ieu ku Mantenna ngaliwatan nabi-nabi-Na dina Kitab Suci, ³ngeunaan Putra-Na, anu dina kahirupan-Na di dunya teh turunan Daud, ⁴sarta ku jalan gugah-Na tina maot, kalawan kawasa, dinyatakeun jadi Putra Rama urang numutkeun Roh kasucian—nya eta Yesus Kristus, Gusti urang. ⁵Ku jalan Anjeunna, kami narima sih kurnia jeung kalungguhan rasul, pikeun jenengan-Na, supaya sakabeh bangsa narurut kana iman, ⁶kaasup aranjeun, anu geus disaur jadi kagungan Yesus Kristus. ⁷Ka sakumna anu aya di Rum, anu dipikaasih ku Rama urang sarta disaur jadi umat-Na anu suci: Mugia aranjeun ginanjar sih kurnia jeung karahayuan ti Rama urang sareng ti Gusti Yesus Kristus.

Hayang Pisan Mawa Injil

⁸Ti heula, sim kuring muji sukur ka Rama sim kuring ngaliwatan Yesus Kristus karana aranjeun kabeh, sabab iman aranjeun kawartakeun ka sakuliah dunya. ⁹Sabab Rama urang, anu ku sim kuring diabdian kalawan sakumna jiwa dina ngawartakeun Injil Putra-Na, jadi saksi yen sim kuring teu kendat-kendat nyebut-nyebut aranjeun dina paneda, ¹⁰sarta sim kuring neneda, mugi-mugi ku pangersa Rama urang ahirna sim kuring bisa tepung jeung aranjeun. ¹¹Sim kuring hayang pisan tepung jeung aranjeun, supaya bisa mere kurnia rohani anu bakal nguatkeun aranjeun, ¹²hartina, supaya urang silih teguhkeun ku iman urang masing-masing, boh iman aranjeun boh iman sim kuring.

¹³Dulur-dulur, sim kuring hayang aranjeun terang: remen sim kuring rek niat nganjang ka aranjeun, tapi nepi ka ayeuna kahalangan—supaya sim kuring bisa ngala hasil di aranjeun oge, sakumaha di bangsa-bangsa sejenna. ¹⁴Sim kuring boga kawajiban ka bangsa Yunani jeung ka nu lain Yunani, ka nu palinter jeung ka nu barodo. ¹⁵Nya ku sabab eta sim kuring hayang pisan ngawawarkeun Injil ka aranjeun oge anu araya di Rum.

¹⁶Sim kuring teu era ku Injil—sabab Injil teh kakawasaan Rama urang anu nyalametkeun unggal jalma anu percaya, mimitina urang Yahudi, tuluy urang Yunani oge.

¹⁷Sabab di dinya kaadilan Rama urang dinyatakeun, ti iman kana iman, sakumaha anu geus kaserat: “Jalma anu bener bakal hirup ku iman.” ^a a v17 “Ti iman kana iman”: Injil teh dikawasaan ku iman ti awal nepi ka ahir—ti mimiti nepi ka tungtung.

Bebendu Rama urang kana Dosa

¹⁸Sabab bebendu Rama urang dinyatakeun ti sawarga ka sagala kadorakaan jeung kateuadilan manusa, nya eta jalma-jalma anu meungpeuk bebeneran ku kateuadilan. ¹⁹Sabab naon anu bisa kanyahoan ngeunaan Rama urang teh geus tetela ka maranehna, karana Mantenna geus nembongkeun eta ka maranehna. ²⁰Ti barang dunya dijadikeun, sipat-sipat Mantenna anu teu katingali—nya eta kawasa-Na anu langgeng jeung kaayaana-Na anu ilahiah—geus tetela katembong, kahartos tina sagala ciptaana-Na. Nya ku sabab eta maranehna teu boga alesan pikeun ngabelaan maneh. ²¹Sanajan geus nyaraho ka Rama urang, maranehna henteu ngamulyakeun Mantenna salaku Allah, jeung henteu muji sukur ka Mantenna—kalah pikiranana jadi mubadir, jeung hatena anu bodo jadi poek. ²²Ngaku-ngaku palinter, padahal maranehna teh barodo, ²³sarta nukeurkeun kamulyaan Rama urang anu langgeng ku arca-arca anu ngawangun jelema anu bakal binasa, jeung manuk, jeung sasatoan, jeung sato nu ngarayap. ²⁴Nya ku sabab eta Rama urang ngantep maranehna kana hawa napsu hatena, kana rucah, nepi ka silih hinakeun awakna sorangan, ²⁵sabab maranehna nukeurkeun bebeneran ngeunaan Rama urang ku bohong, sarta nyembah jeung ngabakti ka mahluk, lain ka Nu Nyiptakeun, anu kudu dipuji salalanggengna. Amin.

²⁶Ku sabab kitu, Rama urang ngantep maranehna kana hawa napsu anu matak era. Awewe-awewena nukeurkeun hubungan anu wajar ku anu teu wajar. ²⁷Kitu deui lalaki-lalakina ninggalkeun hubungan anu wajar jeung awewe, maranehna hurung ku napsu birahi silih pikahayang—lalaki jeung lalaki ngalampahkeun kacemaran, sarta narima dina awakna sorangan hukuman anu satimpal jeung kasasaranana. ²⁸Ku sabab maranehna embung ngaku ka Rama urang dina pangaweruhna, Mantenna ngantep maranehna kana pikiran anu teu uni, nepi ka ngalampahkeun hal-hal anu teu layak. ²⁹Maranehna pinuh ku sagala kateuadilan, kajahatan, kasarakahan, jeung kadengkian; minuhan ku sirik, rajapati, pacogregan, tipu daya, jeung niat goreng; maranehna resep mitenah, ³⁰jadi tukang ngupat, mikangewa ka Rama urang, kurang ajar, adigung, agul, tukang nyieun kajahatan, teu nurut ka kolotna, ³¹barodo, teu satia, teu boga rasa welas, jeung teu boga karunya. ³²Sanajan maranehna nyaho kana katetepan Rama urang anu adil, yen sing saha anu ngalampahkeun hal-hal kitu teh satimpal jeung hukuman maot, maranehna lain bae ngalampahkeunana, tapi malah muji ka anu ngalampahkeunana.