Voantso ho an’i Jesosy Kristy

Ny fanazavan'i Paoly feno indrindra momba ny filazantsara—ny fahotan'ny olombelona, ny fahamarinan'Andriamanitra, ary ny famonjena amin'ny fahasoavana amin'ny alalan'ny finoana. Ny taratasy nanome endrika ny fiangonana mihoatra noho ny hafa rehetra.

Miteny Raintsika ao amin’ny andininy 17

Toko 1.

Izaho Paoly, mpanompon’i Jesosy Kristy, voantso ho apostoly, voasaraka ho an’ny filazantsaran’i Raintsika, dia ilay filazantsara izay nampanantenainy hatrizay tamin’ny alalan’ny mpaminaniny ao amin’ny Soratra Masina, momba ny Zanany, izay taranak’i Davida araka ny nofo, ary nambara fa Zanak’i Raintsika amin’ny fahefana, araka ny Fanahin’ny fahamasinana, tamin’ny nitsangananany tamin’ny maty—dia Jesosy Kristy Tompontsika. Taminy no nandraisanay fahasoavana sy fahaapostolona mba hankatoavana ny finoana any amin’ny firenena rehetra, noho ny anarany, ary anareo koa dia anisan’izay voantso ho an’i Jesosy Kristy. Ho an’ny rehetra ao Roma, malalan’i Raintsika sady voantso ho olony masina: Fahasoavana ho anareo sy fiadanana avy amin’i Raintsika sy Jesosy Kristy Tompo.

Maniry mafy ny hitondra ny Filazantsara

Voalohany, misaotra ny Raiko amin’ny alalan’i Jesosy Kristy aho ny aminareo rehetra, satria miely eran’izao tontolo izao ny filazana ny finoanareo. Fa vavolombelona ho ahy i Raintsika, Izay anompoako amin’ny fanahiko ao amin’ny filazantsaran’ny Zanany, fa tsy mitsahatra mahatsiaro anareo aho amin’ny vavaka ataoko, ary mangataka mba ho tafita ny lalako hankany aminareo, araka ny sitrapon’i Raintsika, ankehitriny farany. Fa maniry mafy ny hahita anareo aho, mba hizara aminareo fanomezam-panahy hampahery anareo, izany hoe, mba hifampahery isika amin’ny finoan’ny tsirairay, ny anareo sy ny ahy.

Tiako ho fantatrareo, ry rahalahy sy anabavy: matetika aho no nikasa ny hankany aminareo, nefa voasakana hatramin’izao—mba hahazo vokatra eo aminareo koa, tahaka ny any amin’ireo firenena sisa. Manana trosa amin’ny Grika sy ny tsy Grika, amin’ny hendry sy ny adala aho. Koa izany no maniry mafy ny hitory ny filazantsara aminareo koa, izay ao Roma, aho.

Tsy menatra ny filazantsara aho—fa izany no herin’i Raintsika ho famonjena ho an’izay rehetra mino, ho an’ny Jiosy aloha, ary ho an’ny Grika koa.

Fa ao aminy no ambara ny fahamarinan’i Raintsika, avy amin’ny finoana ho amin’ny finoana, araka ny voasoratra hoe: «Ny marina dia ho velona amin’ny finoana.» ^a

Ny fahatezeran’i Raintsika amin’ny ota

Fa ny fahatezeran’i Raintsika dia ambara avy any an-danitra manohitra ny tsy fivavahana sy ny tsy fahamarinan’ny olona rehetra, dia izay manakana ny marina amin’ny tsy fahamarinana. Ny azo fantarina momba an’i Raintsika dia miharihary aminy, fa Izy no nampiharihary izany taminy. Hatramin’ny nanaovana izao tontolo izao, ny toetrany tsy hita maso—ny heriny mandrakizay sy ny maha-Andriamanitra Azy—dia hita mazava, ary takatra avy amin’izay nataony. Ka tsy manana fialan-tsiny izy ireo. Na dia nahalala an’i Raintsika aza izy ireo, dia tsy nanome voninahitra Azy ho Andriamanitra na nisaotra Azy—fa lasa foana ny eritreritr’izy ireo, ary nimaizina ny fony tsy mahalala. Nilaza ho hendry izy ireo, nefa lasa adala, ary nanakalo ny voninahitr’i Raintsika tsy mety maty ho amin’ny sary mitovy amin’ny olona mety maty sy ny vorona sy ny biby an-tanety sy ny biby mikisaka. Koa natolotr’i Raintsika ho amin’ny filàn’ny fony izy ireo, ho amin’ny tsy fahadiovana, ka nanala-baraka ny tenany izy ireo teo amin’izy ireo samy izy. satria nanakalo ny marina momba an’i Raintsika ho amin’ny lainga izy ireo, ka nivavaka sy nanompo ny zavatra noforonina fa tsy ny Mpamorona, Izay isaorana mandrakizay. Amena.

Noho izany, natolotr’i Raintsika ho amin’ny filàna mahamenatra izy ireo. Ny vehivavy teo aminy dia nanakalo ny fiaraha-monina araka ny natoraly ho amin’ny tsy araka ny natoraly. Toy izany koa, ny lehilahy dia nandao ny fiaraha-monina araka ny natoraly amin’ny vehivavy, ka nirehitra tamin’ny filàna ho an’ny hafa—lehilahy nanao zavatra mahamenatra tamin’ny lehilahy, ary nandray tao amin’ny tenany ny sazy mendrika ny fahadisoany. Satria nolaviny ny hitazona an’i Raintsika ao amin’ny fahalalany, dia natolotr’i Raintsika ho amin’ny saina tsy mendrika izy ireo, mba hanao izay tsy mety. Feno ny tsy fahamarinana rehetra, ny faharatsiana, ny fieremana ary ny faharatsian-toetra izy ireo; be fialonana, famonoan-olona, fifanditrana, fitaka ary fankahalana; mpiteny ratsy izy ireo, mpanaratsy, mpankahala an’i Raintsika, mpiavonavona, mpirehareha, mpimyandrandra, mpamoron-doza, tsy manaiky ray aman-dreny, adala, tsy mahatoky, tsy manana fitiavana, tsy mamindra fo. Na dia fantatr’izy ireo aza ny didin’i Raintsika marina fa mendrika ho faty izay manao zavatra tahaka izany, dia tsy manao azy ireny fotsiny izy ireo fa mankasitraka koa izay manao azy.