Προς Ρωμαίους 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Ο Παύλος, δούλος του Χριστού Ιησού, καλεσμένος να είναι απόστολος, ξεχωρισμένος για το ευαγγέλιο του Πατέρα μας, ²το ευαγγέλιο που είχε υποσχεθεί από πριν μέσω των προφητών του στις άγιες Γραφές, ³σχετικά με τον Υιό του, που στην επίγεια ζωή του καταγόταν από τον Δαβίδ, ⁴και ανακηρύχθηκε Υιός του Πατέρα μας με δύναμη, σύμφωνα με το Πνεύμα της αγιότητας, με την ανάστασή του από τους νεκρούς — ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριός μας. ⁵Μέσω αυτού λάβαμε χάρη και αποστολικό αξίωμα, για την υπακοή της πίστης ανάμεσα σε όλα τα έθνη, για χάρη του ονόματός του, ⁶και ανάμεσά τους είστε κι εσείς, καλεσμένοι να ανήκετε στον Ιησού Χριστό. ⁷Προς όλους όσους βρίσκονται στη Ρώμη, αγαπημένους από τον Πατέρα μας και καλεσμένους να είναι ο άγιος λαός του: Χάρη σ' εσάς και ειρήνη από τον Πατέρα μας και τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Πρόθυμος να φέρει το ευαγγέλιο

⁸Πρώτα, ευχαριστώ τον Πατέρα μου μέσω του Ιησού Χριστού για όλους εσάς, γιατί η πίστη σας διαδίδεται σε όλον τον κόσμο. ⁹Γιατί μάρτυράς μου είναι ο Πατέρας μας, τον οποίο υπηρετώ με το πνεύμα μου στο ευαγγέλιο του Υιού του, ότι σας θυμάμαι ακατάπαυστα στις προσευχές μου, ¹⁰ζητώντας να καταφέρω κάποτε επιτέλους, αν θέλει ο Πατέρας μας, να έρθω σ' εσάς. ¹¹Γιατί λαχταρώ να σας δω, για να σας μεταδώσω κάποιο πνευματικό χάρισμα που θα σας στηρίξει, ¹²δηλαδή να πάρουμε ενθάρρυνση ο ένας από τον άλλο μέσα από την πίστη μας, τη δική σας και τη δική μου.

¹³Θέλω να ξέρετε, αδελφοί και αδελφές: πολλές φορές σχεδίασα να σας επισκεφτώ, αλλά ως τώρα κάτι με εμπόδιζε — για να θερίσω κάποια σοδειά κι ανάμεσά σας, όπως και ανάμεσα στα υπόλοιπα έθνη. ¹⁴Έχω χρέος απέναντι σε Έλληνες και μη Έλληνες, σε σοφούς και ανόητους. ¹⁵Γι' αυτό είμαι πρόθυμος να κηρύξω το ευαγγέλιο και σ' εσάς που βρίσκεστε στη Ρώμη.

¹⁶Δεν ντρέπομαι για το ευαγγέλιο — είναι η δύναμη του Πατέρα μας για σωτηρία σε καθέναν που πιστεύει, πρώτα στον Ιουδαίο και ύστερα στον Έλληνα.

¹⁷Γιατί μέσα σ' αυτό φανερώνεται η δικαιοσύνη του Πατέρα μας, από πίστη σε πίστη, όπως είναι γραμμένο: «Ο δίκαιος θα ζήσει με την πίστη». ^a a v17 «Από πίστη σε πίστη»: το ευαγγέλιο κινείται με την πίστη ολόκληρο — από την αρχή ως το τέλος.

Η οργή του Πατέρα μας ενάντια στην αμαρτία

¹⁸Γιατί η οργή του Πατέρα μας φανερώνεται από τον ουρανό ενάντια σε κάθε ασέβεια και αδικία των ανθρώπων, που καταπνίγουν την αλήθεια με την αδικία. ¹⁹Αυτό που μπορεί να γίνει γνωστό για τον Πατέρα μας είναι φανερό σ' αυτούς, γιατί ο ίδιος τους το φανέρωσε. ²⁰Από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος, οι αόρατες ιδιότητές του — η αιώνια δύναμη και η θεϊκή του φύση — φαίνονται καθαρά, καθώς τις κατανοούμε μέσα από όσα έκανε. Γι' αυτό δεν έχουν καμία δικαιολογία. ²¹Αν και γνώρισαν τον Πατέρα μας, δεν τον τίμησαν ως Θεό ούτε τον ευχαρίστησαν — αντίθετα, η σκέψη τους έγινε μάταιη, και η ασύνετη καρδιά τους σκοτείνιασε. ²²Ενώ ισχυρίζονταν πως είναι σοφοί, έγιναν ανόητοι, ²³και αντάλλαξαν τη δόξα του αθάνατου Πατέρα μας με είδωλα που έχουν τη μορφή θνητού ανθρώπου και πουλιών και ζώων και ερπετών. ²⁴Γι' αυτό ο Πατέρας μας τους παρέδωσε στις επιθυμίες της καρδιάς τους, στην ακαθαρσία, ώστε να ατιμάζουν τα σώματά τους μεταξύ τους, ²⁵επειδή αντάλλαξαν την αλήθεια για τον Πατέρα μας με το ψέμα, και λάτρεψαν και υπηρέτησαν το δημιούργημα αντί για τον Δημιουργό, που είναι ευλογημένος στους αιώνες. Αμήν.

²⁶Γι' αυτό ο Πατέρας μας τους παρέδωσε σε ατιμωτικά πάθη. Οι γυναίκες τους αντικατέστησαν τις φυσικές σχέσεις με αφύσικες. ²⁷Το ίδιο και οι άντρες εγκατέλειψαν τις φυσικές σχέσεις με τη γυναίκα και φλέγονταν από πόθο ο ένας για τον άλλο — άντρες που διέπρατταν ασχήμιες με άντρες και έπαιρναν μέσα τους την τιμωρία που τους άξιζε για την πλάνη τους. ²⁸Κι επειδή αρνήθηκαν να κρατήσουν τον Πατέρα μας στη γνώση τους, τους παρέδωσε σε ανάξιο νου, να κάνουν όσα δεν ταιριάζουν. ²⁹Γέμισαν με κάθε αδικία, κακία, πλεονεξία και μοχθηρία· γεμάτοι φθόνο, φόνο, φιλονικία, δόλο και κακεντρέχεια· είναι κουτσομπόληδες, ³⁰συκοφάντες, εχθροί του Πατέρα μας, αυθάδεις, υπερήφανοι, καυχησιάρηδες, εφευρέτες του κακού, ανυπάκουοι στους γονείς τους, ³¹ασύνετοι, άπιστοι, άσπλαχνοι, ανελέητοι. ³²Αν και γνωρίζουν τη δίκαιη απόφαση του Πατέρα μας, ότι όσοι κάνουν τέτοια πράγματα αξίζουν τον θάνατο, όχι μόνο τα κάνουν αλλά και επιδοκιμάζουν εκείνους που τα κάνουν.