Gazîkirî ku Yên Îsa Mesîh Bin

Ravekirina herî temam a Pawlos a Mizgîniyê—gunehê mirovahiyê, rastiya Xwedê, û rizgarî bi kerem bi rêya baweriyê. Nameya ku ji her yeke din bêtir civîn şikil daye.

Bavê me di ayetê de dipeyive 17

Beş 1.

Pawlos, xizmetkarê Mesîh Îsa, gazîkirî ku bibe şandî, ji bo mizgîna Bavê me veqetandî, mizgîna ku wî berê bi riya pêxemberên xwe di Nivîsarên Pîroz de soz dabû, derbarê Kurê wî de, yê ku di jiyana xwe ya erdî de ji nifşê Dawid bû, û bi vejîna xwe ji nav miriyan, li gorî Ruhê pîroziyê, bi hêz hat îlankirin ku ew Kurê Bavê me ye—Îsa Mesîh, Xudanê me. Bi riya wî me kerem û şandîtî wergirt, ji bo guhdariya baweriyê di nav hemû miletan de, ji bo navê wî, û hûn jî di nav wan de ne yên ku gazî kirine ku bibin yên Îsa Mesîh. Ji hemûyên li Romayê re, yên ku Bavê me ji wan hez dike û gazî kirine ku bibin gelê wî yê pîroz: Kerem û aştî ji Bavê me û ji Xudan Îsa Mesîh li ser we be.

Dilxwaz ji bo Anîna Mizgînê

Berî her tiştî, ez bi riya Îsa Mesîh ji bo we hemûyan şikir ji Bavê xwe re dikim, çimkî behsa baweriya we li seranserê dinyayê tê kirin. Çimkî Bavê me, yê ku ez bi ruhê xwe di mizgîna Kurê wî de ji wî re xizmetê dikim, şahidê min e ku ez her dem di duayên xwe de we bi bîr tînim, û dixwazim ku bi awayekî, bi xwestina Bavê me, êdî vê carê bikarim bêm cem we. Çimkî ez dil dikim ku we bibînim, da ku diyariyeke ruhanî ya ku we bihêztir dike bi we re parve bikim, ango, ku em bi baweriya hev, hem ya we û hem jî ya min, bi hev re dilgerm bibin.

Ez dixwazim hûn bizanin, birano û xwişkino: min gelek caran plan kir ku werim serdana we, lê heta niha pêşiya min lê hat girtin—da ku di nav we de jî, wek di nav miletên din de, hin berhem berhev bikim. Ez hem deyndarê Yewnaniyan im û hem jî yên ne-Yewnanî, hem yên zana û hem jî yên bêaqil. Loma ez dilxwaz im ku ji we re jî, yên ku li Romayê ne, mizgînê bidim.

Ez ji mizgînê fedî nakim—ew hêza Bavê me ye ji bo rizgariya her kesê ku bawer dike, pêşî ji bo Cihûyan û paşê jî ji bo Yewnaniyan.

Çimkî di wê de rastiya Bavê me tê aşkerakirin, ji baweriyê bo baweriyê, wek ku hatiye nivîsandin: “Yê rast wê bi baweriyê bijî.” ^a

Hêrsa Bavê me li Hemberî Gunehan

Çimkî hêrsa Bavê me ji ezmên tê aşkerakirin li hemberî hemû bêxwedatî û neheqiya mirovan, yên ku rastiyê bi neheqiyê dixeniqînin. Tiştê ku li ser Bavê me tê zanîn ji wan re diyar e, çimkî wî ew ji wan re diyar kiriye. Ji afirandina dinyayê ve, taybetmendiyên wî yên ku nayên dîtin—hêza herheyî û xwezaya îlahî—bi eşkereyî têne dîtin, ji tiştên ku wî afirandine têne têgihîştin. Loma tu hincet ji wan re tuneye. Her çend wan Bavê me nas dikir jî, wan ew wek Xwedê rûmetdar nekir û şikir jê re nekir—lê belê ramanên wan vala bûn, û dilên wan ên bêaqil tarî bûn. Wan îdia dikir ku zana ne, lê bûn bêaqil, û wan rûmeta Bavê me yê namir bi wêneyên ku bi şiklê mirovê fanî û teyr û heywan û xişokan hatine çêkirin guhart. Loma Bavê me ew radestî arezûyên dilên wan kirin, radestî pîsîtiyê, da ku laşên xwe di nav xwe de bêrûmet bikin, çimkî wan rastiya der heqê Bavê me de bi derewekê guhart, û li şûna Afirîner perestiya afirandiyê kir û jê re xizmet kir, yê ku her û her pîroz e. Amîn.

Ji ber vê yekê, Bavê me ew radestî arezûyên şermezar kirin. Jinên wan têkiliyên xwezayî bi yên nexwezayî guhart. Bi heman awayî, mêran jî têkiliyên xwezayî yên bi jinan re terikandin, û bi şehwetê ji bo hev şewitîn—mêr bi mêran re bêrûmetî kirin, û di xwe de cezayê ku şaşiya wan heq dikir wergirt. Ji ber ku wan red kir ku Bavê me di nasîna xwe de bihêlin, wî ew radestî hişekî neçê kirin, da ku tiştên nebaş bikin. Ew bi her cûre neheqî, xerabî, çavbirçîtî û kîn tije bûn; tije çavnebarî, kuştin, pevçûn, xapandin û dexesî; ew gilîker in, îftiraçî, yên ku ji Bavê me nefret dikin, bêrû, qure, pozbilind, îcadkarên xerabiyê, serhişkên li hemberî dê û bavên xwe, bêaqil, bêwefa, bêhis, bêrehm. Her çend ew biryara rast a Bavê me dizanin ku yên ku tiştên weha dikin heqê mirinê ne jî, ne tenê wan dikin, lê belê pesnê yên ku dikin jî didin.