List do Rzymian 1

1 ¹Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, powołany na apostoła, odłączony do głoszenia ewangelii naszego Ojca, ²ewangelii, którą wcześniej obiecał przez swoich proroków w Pismach Świętych, ³o swoim Synu, który w swoim ziemskim życiu pochodził z rodu Dawida, ⁴a został ustanowiony Synem naszego Ojca w mocy, według Ducha świętości, przez zmartwychwstanie — Jezus Chrystus, nasz Pan. ⁵Przez niego otrzymaliśmy łaskę i apostolstwo, aby ku posłuszeństwu wiary pozyskać wszystkie narody, ze względu na jego imię, ⁶wśród nich jesteście i wy, powołani, aby należeć do Jezusa Chrystusa. ⁷Do wszystkich w Rzymie, umiłowanych przez naszego Ojca, powołanych, aby być jego świętym ludem: Łaska wam i pokój od naszego Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.

Pragnienie głoszenia ewangelii

⁸Przede wszystkim dziękuję mojemu Ojcu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, bo o waszej wierze mówi się na całym świecie. ⁹Bo świadkiem moim jest nasz Ojciec, któremu służę w moim duchu, głosząc ewangelię jego Syna, że nieustannie pamiętam o was w moich modlitwach, ¹⁰prosząc, aby z woli naszego Ojca udało mi się wreszcie kiedyś przyjść do was. ¹¹Bo pragnę was zobaczyć, aby udzielić wam jakiegoś duchowego daru, który was umocni, ¹²to znaczy, abyśmy wzajemnie się pokrzepili przez wspólną wiarę, waszą i moją.

¹³Chcę, abyście wiedzieli, bracia i siostry: często zamierzałem was odwiedzić, ale aż dotąd byłem powstrzymywany — abym i wśród was zebrał jakiś plon, tak jak wśród pozostałych narodów. ¹⁴Jestem dłużnikiem Greków i nie-Greków, mądrych i niemądrych. ¹⁵Dlatego pragnę głosić ewangelię także wam, którzy jesteście w Rzymie.

¹⁶Nie wstydzę się ewangelii — jest ona mocą naszego Ojca ku zbawieniu dla każdego, kto wierzy, najpierw dla Żyda, a także dla Greka.

¹⁷Bo w niej objawia się sprawiedliwość naszego Ojca, z wiary ku wierze, jak jest napisane: „Sprawiedliwy z wiary żyć będzie”. ^a a v17 „Z wiary ku wierze”: ewangelia przez cały czas czerpie moc z wiary — od początku do końca.

Gniew naszego Ojca przeciwko grzechowi

¹⁸Bo gniew naszego Ojca objawia się z nieba przeciwko wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości ludzi, którzy niesprawiedliwością tłumią prawdę. ¹⁹To, co można poznać o naszym Ojcu, jest dla nich jawne, bo on sam im to ukazał. ²⁰Od stworzenia świata jego niewidzialne przymioty — wieczna moc i boska natura — są wyraźnie widzialne, poznawane z jego dzieł. Dlatego nie mają usprawiedliwienia. ²¹Chociaż poznali naszego Ojca, nie oddali mu czci jako Bogu ani nie dziękowali — przeciwnie, ich myślenie stało się puste, a ich bezrozumne serca pogrążyły się w ciemności. ²²Twierdząc, że są mądrzy, stali się głupcami, ²³i zamienili chwałę naszego nieśmiertelnego Ojca na obrazy przedstawiające śmiertelnego człowieka, ptaki, zwierzęta i gady. ²⁴Dlatego nasz Ojciec wydał ich na pastwę pożądań ich serc, na nieczystość, tak że hańbili swoje ciała między sobą, ²⁵ponieważ zamienili prawdę o naszym Ojcu na kłamstwo i czcili stworzenie oraz służyli mu zamiast Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki. Amen.

²⁶Dlatego nasz Ojciec wydał ich na pastwę haniebnych namiętności. Ich kobiety zamieniły współżycie naturalne na przeciwne naturze. ²⁷Podobnie i mężczyźni porzucili naturalne współżycie z kobietą i zapałali żądzą jedni ku drugim — mężczyźni z mężczyznami dopuszczając się bezwstydu i ponosząc na sobie samych zasłużoną karę za swój błąd. ²⁸A ponieważ nie uznali za słuszne zachować naszego Ojca w poznaniu, wydał ich na pastwę wypaczonego umysłu, aby czynili to, co nieprzyzwoite. ²⁹Są pełni wszelkiej niesprawiedliwości, zła, chciwości i złośliwości; pełni zazdrości, morderstwa, kłótni, podstępu i wrogości; są plotkarzami, ³⁰oszczercami, nienawidzącymi naszego Ojca, zuchwałymi, wyniosłymi, chełpliwymi, wynalazcami zła, nieposłusznymi rodzicom, ³¹nierozumnymi, wiarołomnymi, bez serca, bez litości. ³²Chociaż znają sprawiedliwy wyrok naszego Ojca, że ci, którzy takie rzeczy czynią, zasługują na śmierć, nie tylko je popełniają, ale też pochwalają tych, którzy tak postępują.