Saurang ge Moal Aya nu Luput tina Hukuman Rama urang

Paulus malik ka nu maca nu keur resep ngadéngé daptar dina pasal hiji. Ngahukum batur bari migawé hal nu sarua téh ngahukum diri sorangan, sarta kalungguhan agama henteu ngabébaskeun saha waé — Rama urang henteu pilih kasih, jeung bangsa-bangsa séjén nu teu kungsi boga hukum bisa nedunan hukum ku haté nurani.

Pasal 2.

Ku sabab kitu, saha bae maneh, moal bisa ngelak basa ngahukuman batur. Sabab waktu ngahukuman batur, maneh keur ngahukum diri sorangan, lantaran maneh milampah hal nu sarua. Urang terang yen hukuman Rama urang kalawan adil ragrag ka jalma-jalma nu milampah hal-hal saperti kitu. Na maneh nyangka — saha bae nu ngahukuman batur ku hal-hal saperti kitu padahal manehna sorangan milampah — yen maneh bakal luput tina hukuman Rama urang? Atawa maneh ngarendahkeun kaheman, kasabaran, jeung katahanan-Na nu taya hinggana, bari teu nyaho yen kaheman Rama urang teh pikeun nungtun maneh kana tarobat? Tapi ku sabab hate maneh anu teuas jeung teu daek tobat, maneh keur numpukkeun bebendu pikeun diri sorangan, pikeun poe bebendu waktu hukuman Rama urang anu adil bakal ditembongkeun. Mantenna bakal males ka unggal jalma luyu jeung pagaweanana. Ka jalma-jalma anu ku jalan tetep migawe kahadean neangan kamulyaan, kahormatan, jeung kalanggengan, Mantenna bakal maparin hirup langgeng. Tapi jalma-jalma anu ngan mentingkeun diri sorangan, nolak kayaktian, sarta nurutkeun kajahatan, bakal narima bebendu jeung amarah. Kasusah jeung kanyeri pikeun unggal jalma anu migawe kajahatan — urang Yahudi heula, tuluy urang Yunani, tapi kamulyaan, kahormatan, jeung katengtreman pikeun sakabeh anu migawe kahadean — urang Yahudi heula, tuluy urang Yunani oge. Sabab Rama urang henteu pilih kasih. Jalma-jalma dosa anu teu boga Hukum Taurat bakal binasa oge tanpa Hukum Taurat; jalma-jalma dosa anu aya di handapeun Hukum Taurat bakal dihukuman nurutkeun Hukum Taurat. Sabab lain anu ngadenge Hukum Taurat anu bener di payuneun Rama urang, tapi anu ngalampahkeun anu bakal dibenerkeun. Memang, waktu bangsa-bangsa nu lain Yahudi, anu teu boga Hukum Taurat, ku nalurina migawe anu dipundut ku Hukum Taurat, Hukum Taurat teh keur digawe di jero dirina, sanajan maranehna teu boga Hukum Taurat. Maranehna nembongkeun yen pagawean Hukum Taurat teh geus ditulis dina hatena, haté sanubarina jadi saksi, sarta pikiran-pikiranana nu patukang-tukang, aya nu nuduh aya nu ngabela maranehna. Hal ieu bakal kajadian dina poe waktu Rama urang ngahukuman rusiah unggal jalma ngaliwatan Yesus Kristus — sakumaha ceuk Injil nu diwawarkeun ku kuring. ^a

Hukum Taurat Moal Bisa Nyalametkeun Maneh

Tapi upama maneh ngaku-ngaku urang Yahudi, sarta ngandel kana Hukum Taurat, jeung agul ku Rama urang, upama maneh nyaho kana pangersa Rama urang sarta bisa mangmilihan mana anu pangalusna lantaran geus diajar tina Hukum Taurat, upama maneh yakin yen maneh teh panuyun pikeun jalma lolong, caang pikeun jalma anu aya di nu poek, nu nuyun jalma gejul, guru pikeun nu can baleg, anu dina Hukum Taurat boga wangunan pangaweruh jeung kayaktian. Maneh ngajar batur — na maneh teu ngajar diri sorangan? Maneh ngawurukan ulah maling — na maneh sorangan maling? Maneh anu nyarek batur ulah jinah — na maneh sorangan jinah? Maneh anu ijid kana brahala — na maneh ngarampog kuil? Maneh anu agul ku Hukum Taurat, na maneh ngahina ka Rama urang ku ngarempak Hukum Taurat? Sakumaha nu geus ditulis: “Jenengan Rama urang dihina-hina di kalangan bangsa-bangsa teh ku sabab maraneh.” Sunat teh aya gunana upama maneh ngalampahkeun Hukum Taurat; tapi upama maneh ngarempak, sunat maneh teh jadi teu disunat. Jadi upama jalma anu teu disunat ngalampahkeun pangabutuh Hukum Taurat, na henteu kaayaan teu disunatna teh bakal diitung saperti disunat? Jalma anu sacara jasmani teu disunat tapi ngalampahkeun Hukum Taurat bakal ngahukuman ka maneh anu, sanajan boga tulisan Hukum jeung sunat, kalah ngarempak Hukum Taurat. Sabab jadi urang Yahudi teh lain ngan ukur tina luarna, jeung sunat teh lain ngan ukur tina badan. Sabalikna, anu disebut urang Yahudi anu saestu teh nu aya di jerona, nya eta sunat dina hate, ku Roh, lain ku aturan nu ditulis; pujian pikeun jalma saperti kitu teh lain ti jelema, tapi ti Rama urang.