Rum 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Dadi, apa kang bakal kita kandhakake bab apa kang wis ditemokake dening Abraham, leluhur kita miturut daging? ²Awit yen Abraham dibenerake marga saka panggawe, dheweke duwe alasan kanggo gumunggung — nanging ora ana ing ngarsane Rama kita. ³Awit apa kang kasebut ing Kitab Suci? Abraham pracaya marang Rama kita, lan iku kaetung minangka kabeneran tumrap dheweke. ^a a v3 Tembung "kaetung" iku tembung ing babagan petungan, nanging Rama kita dudu juru buku kang atine atis. Abraham mung pasrah pracaya marang Panjenengane, lan Rama kita mirsani tangane kang kothong, banjur nyatakake yen dheweke bener. ⁴Tumrap wong kang nyambut gawe, opahe ora kaetung minangka peparing, nanging minangka pituwas kang dadi hake. ⁵Nanging tumrap wong kang ora nyambut gawe, mung pracaya marang Panjenengane kang mbenerake wong duraka, pracayane kaetung minangka kabeneran. ⁶Kaya uga Prabu Dawud ngandika bab kabegjane wong kang dietung bener dening Rama kita, tanpa adhedhasar panggawe: ⁷“Rahayu wong kang panggawe durakane kaapura, lan kang dosa-dosane katutupan; ⁸rahayu wong kang dosane ora bakal dietung dening Rama kita tumrap dheweke.”

⁹Apa kabegjan iki mung tumrap wong kang tetak, apa uga tumrap wong kang ora tetak? Kita padha ngucap yen pracayane Abraham kaetung minangka kabeneran. ¹⁰Banjur kepriye anggone kaetung? Nalika dheweke wis tetak, apa nalika durung tetak? Ora nalika wis tetak, nanging nalika durung tetak. ¹¹Dheweke nampa tetak minangka tandha, yaiku segel kabeneran kang wis diduweni marga saka pracaya nalika isih durung tetak, supaya dheweke dadi bapake sakehing wong kang pracaya sanadyan durung tetak, satemah kabeneran uga kaetung tumrap wong-wong mau, ¹²lan dadi bapake wong-wong kang tetak, yaiku wong kang ora mung tetak bae, nanging uga padha nglakoni napak tilasing pracaya kang diduweni dening leluhur kita Abraham nalika isih durung tetak.

¹³Awit prajanjian marang Abraham lan turune, yen dheweke bakal maris jagad, iku ora teka marga saka angger-angger, nanging marga saka kabeneraning pracaya. ¹⁴Awit yen wong kang urip miturut angger-angger iku kang padha dadi ahli waris, pracaya dadi tanpa guna lan prajanjian dadi wurung. ¹⁵Angger-angger iku njalari bebendu; nanging ing ngendi ora ana angger-angger, ing kono ora ana panerak.

¹⁶Mulane prajanjian iku teka marga saka pracaya, supaya adhedhasar sih-rahmat, satemah prajanjian mau tetep kanggo sakehing turun — ora mung tumrap wong kang kaiket ing angger-angger, nanging uga tumrap wong kang nduweni pracaya kaya Abraham, kang dadi bapake kita kabeh,

¹⁷kaya kang katulis, “Kowe wis Dakdadekake bapake bangsa akeh” — ana ing ngarsane Rama kita, kang dipracaya dening dheweke, kang nguripake wong mati lan kang nimbali barang kang durung ana supaya dadi ana. ¹⁸Ing sajroning kaanan tanpa pangarep-arep, dheweke tetep pracaya kanthi pangarep-arep, satemah dadi bapake bangsa akeh, cundhuk karo pangandika kang wis katujokake marang dheweke: “Mangkono bakal kaanane turunmu.”

¹⁹Pracayane ora dadi ringkih, sanadyan dheweke mikir yen awake dhewe wis kaya wong mati — awit umure wis watara satus taun — lan guwa-garbane Sara wis mati. ²⁰Dheweke ora mangu-mangu marang prajanjiane Rama kita marga kurang pracaya, nanging malah saya santosa ing pracaya, sarta ngluhurake Rama kita, ²¹kanthi yakin kang sampurna yen apa kang wis diprasetyakake dening Rama kita, Panjenengane uga kwasa nindakake. ²²Yaiku sababe “iku kaetung minangka kabeneran tumrap dheweke.” ²³Nanging tembung “iku kaetung tumrap dheweke” iku katulis ora mung kanggo dheweke bae, ²⁴nanging uga kanggo kita kang bakal kaetung mangkono — yaiku kita kang padha pracaya marang Panjenengane kang wis nangekake Gusti Yesus, Gusti kita, saka ing antarane wong mati, ²⁵kang wis kaulungake marga saka dosa kita, lan katangekake supaya kita padha dibenerake ana ing ngarsane Rama kita.