Rum 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Mulane, sarehne kita wis padha kabeneharake marga saka pracaya, kita padha duwe katentreman karo Rama kita lumantar Gusti Yesus Kristus, Gusti kita. ²Lumantar Panjenengane kita wis padha oleh dalan marga saka pracaya, lumebu ing sih-rahmat kang dadi pangadeg kita, lan kita padha bungah ing pangarep-arep bakal oleh kamulyane Rama kita. ³Ora mung iku bae, nanging kita uga padha gumunggung ing sajrone kasangsaran kita, awit kasangsaran iku nukulake kasabaran, ⁴lan kasabaran iku nukulake watak kang tanggon, lan watak kang tanggon iku nukulake pangarep-arep. ⁵Pangarep-arep iku ora gawe kita wirang, amarga katresnane Rama kita wis kaesokake ing sajrone ati kita lumantar Sang Roh Suci kang wis kaparingake marang kita.

⁶Nalika kita isih padha ora duwe daya, ing wektu kang wis katemtokake, Sang Kristus seda kanggo wong-wong duraka. ⁷Arang ana wong kang gelem mati kanggo wong kang bener, sanadyan kanggo wong kang becik bisa uga ana wong kang wani mati. ⁸Nanging Rama kita ngatingalake katresnane piyambak marang kita: nalika kita isih padha dadi wong dosa, Sang Kristus wis seda kanggo kita. ^a a v8 Rama kita mbuktekake katresnane ana ing kayu salib — yaiku kanthi masrahake Kang Putra kanggo kita nalika kita isih padha adoh saka Panjenengane.

⁹Mulane saya luwih maneh, saiki sawise kita padha kabeneharake marga saka rahe, kita bakal padha kaslametake saka bebendu lumantar Panjenengane. ¹⁰Sabab, manawa nalika isih dadi mungsuh, kita wis karukunake karo Rama kita lumantar sedane Kang Putra, saya luwih maneh, saiki sawise karukunake, kita bakal padha kaslametake dening gesange Panjenengane. ¹¹Ora mung iku bae — kita uga padha bungah ing Rama kita lumantar Gusti Yesus Kristus, Gusti kita, kang lumantar Panjenengane kita saiki wis nampani karukunan.

Pati lumantar Adam, Urip lumantar Kristus

¹²Mulane, kaya dene dosa lumebu ing donya lumantar wong siji, lan pati lumantar dosa, mangkono uga pati sumrambah marang saben wong, awit kabeh wong wis padha gawe dosa. ¹³Sadurunge ana angger-angger Toret, dosa iku wis ana ing donya; nanging dosa ora kaetung ing ngendi ora ana angger-angger. ¹⁴Ewadene, pati ngerehake wiwit jaman Adam nganti tekan jaman Nabi Musa, malah uga ngerehake wong-wong kang dosane ora padha karo panerake Adam — Adam iku pasemon saka Panjenengane kang bakal rawuh.

¹⁵Nanging peparing iku ora padha karo panerak mau: amarga manawa akeh wong padha mati marga saka panerake wong siji, saya luwih maneh sih-rahmate Rama kita lan peparing marga saka sih-rahmate wong siji, yaiku Gusti Yesus Kristus, wis luber marang wong akeh. ¹⁶Lan peparing iku ora padha karo wohing dosane wong siji mau: pangadilan kang tumuwuh saka dosa siji iku nekakake paukuman, nanging peparing kang tumuwuh saka dosa akeh iku nekakake kabeneran. ¹⁷Awit manawa pati ngerehake lumantar wong siji mau marga saka panerak siji, saya luwih maneh wong-wong kang nampani lubering sih-rahmat lan peparing kabeneran iku bakal padha ngerehake sajrone urip lumantar wong siji, yaiku Gusti Yesus Kristus.

¹⁸Dadi, kaya dene panerak siji njalari saben wong kena paukuman, mangkono uga panggawe bener siji iku nekakake kabeneran lan urip marang saben wong. ¹⁹Kaya dene marga saka pambalelane wong siji wong akeh padha dadi wong dosa, mangkono uga marga saka pambangun-turute wong siji wong akeh bakal padha dadi wong bener. ²⁰Anadene angger-angger Toret iku tumeka supaya panerak saya wuwuh, nanging ing ngendi dosa saya wuwuh, sih-rahmat saya luwih luber maneh, ²¹supaya kaya dene dosa ngerehake sajrone pati, mangkono uga sih-rahmat ngerehake lumantar kabeneran tumuju marang urip langgeng, lumantar Gusti Yesus Kristus, Gusti kita.