Fiadanana sy Fanantenana Amin’ny alalan’i Raintsika

Ny fanaovana antsika ho marina dia miteraka fiadanana amin'Rayntsika, ary Paoly mitazana ny fijaliana ho porofo fa tsy fanoherana: miteraka faharetana, toetra, fanantenana izany. Maty ho antsika i Kristy fony mbola fahavalo isika. Avy eo dia apetraka eo anila-tsiana Adama sy Kristy: raharaha iray mandrava, raharaha iray mihoatra.

Toko 5.

Koa satria nohamarinina noho ny finoana isika, dia manana fihavanana amin’i Raintsika amin’ny alalan’i Jesosy Kristy Tompontsika. Aminy no nahazoantsika fidirana amin’ny finoana ho amin’izao fahasoavana izao izay ijoroantsika, ary mifaly amin’ny fanantenana ny voninahitr’i Raintsika isika. Ary tsy izany ihany, fa mirehareha amin’ny fahorianantsika koa isika, satria ny fahoriana mahatonga faharetana, ary ny faharetana mahatonga toetra voaporofo, ary ny toetra voaporofo mahatonga fanantenana. Ny fanantenana dia tsy mampahamenatra antsika, satria nalatsaka tao am-pontsika ny fitiavan’i Raintsika tamin’ny alalan’ny Fanahy Masina izay nomena antsika.

Fony mbola osa isika, dia maty ho an’ny ratsy fanahy i Kristy tamin’ny fotoana mety. Zara raha misy maty ho an’ny olona marina; fa ho an’ny olona tsara dia mety hisy hahasahy maty aza. Fa mampiseho ny fitiavany manokana ho antsika Raintsika: fony mbola mpanota isika, dia maty ho antsika i Kristy. ^a

Koa mainka fa rehefa nohamarinina tamin’ny ràny izao isika, dia hovonjena Aminy ho afaka amin’ny fahatezerana. Raha nampihavaniana tamin’i Raintsika tamin’ny fahafatesan’ny Zanany isika fony mbola fahavalo, dia tsy mainka va fa hovonjen’ny fiainany isika, rehefa efa nampihavaniana izao? Ary tsy izany ihany, fa mifaly amin’i Raintsika koa isika amin’ny alalan’i Jesosy Kristy Tompontsika, Izay nahazoantsika ny fampihavanana ankehitriny.

Fahafatesana Amin’ny alalan’i Adama, Fiainana Amin’ny alalan’i Kristy

Koa tahaka ny nidiran’ny ota tao amin’izao tontolo izao tamin’ny alalan’ny olona iray, ary ny fahafatesana tamin’ny alalan’ny ota, dia toy izany no nihatra tamin’ny olona rehetra ny fahafatesana, satria nanota izy rehetra. Talohan’ny lalàna dia efa tao amin’izao tontolo izao ny ota; fa ny ota tsy isaina raha tsy misy lalàna. Kanefa nanjaka hatramin’i Adama ka hatramin’i Mosesy ny fahafatesana, na dia tamin’ireo aza izay tsy nitovy tamin’ny fandikan-dalàn’i Adama ny fahotany — Adama dia tandindon’ilay ho avy.

Fa ny fanomezana dia tsy tahaka ny fahotana: raha maro no maty noho ny fahotan’ny olona iray, mainka fa nanafotra ho an’ny maro ny fahasoavan’i Raintsika sy ny fanomezana tamin’ny fahasoavan’ilay olona iray, Jesosy Kristy. Ary ny fanomezana dia tsy tahaka ny vokatry ny fahotan’io olona iray io: ny fitsarana avy tamin’ny fahotana iray dia nitondra fanamelohana, fa ny fanomezana avy tamin’ny fahotana maro kosa dia nitondra fanamarinana. Fa raha nanjaka tamin’ny alalan’io olona iray io ny fahafatesana noho ny fahadisoana iray, dia mainka fa hanjaka amin’ny fiainana amin’ny alalan’ilay olona iray, Jesosy Kristy, ireo mandray ny fahasoavana be dia be sy ny fanomezan’ny fahamarinana.

Koa araka ny nitondran’ny fahadisoana iray fanamelohana ho an’ny olona rehetra, dia toy izany koa ny asa marina iray mitondra fanamarinana sy fiainana ho an’ny olona rehetra. Fa tahaka ny nahatonga ny maro ho mpanota ny tsy fankatoavan’ny olona iray, dia toy izany koa ny fankatoavan’ny olona iray no hahatonga ny maro ho marina. Ary tonga ny lalàna mba hitombo ny fahadisoana; fa izay nitomboan’ny ota, dia mainka nanafotra ny fahasoavana, mba ho tahaka ny nanjakan’ny ota tao amin’ny fahafatesana, dia hanjaka amin’ny fahamarinana ho amin’ny fiainana mandrakizay ny fahasoavana, amin’ny alalan’i Jesosy Kristy Tompontsika.