اسان جي پيءُ جي وسيلي صلح ۽ اميد

صادق ٺهرايو وڃڻ اسان جي پيءُ سان سلامتي پيدا ڪري ٿو، ۽ پولس ڏکن کي تضاد نه پر ثبوت سمجھي ٿو: اهي صبر، ڪردار ۽ اميد پيدا ڪن ٿا. مسيح اسان لاءِ تڏهن مُئو جڏهن اسين اڃا دشمن هئاسين. پوءِ آدم ۽ مسيح کي ڀرسان رکيو وڃي ٿو — هڪ عمل تباهي آندي، هڪ عمل ڀرپور ٿي وهيو.

باب 5.

تنهنڪري جڏهن اسين ايمان جي ڪري سچار ٺهرايا ويا آهيون، تڏهن اسان جي خداوند يسوع مسيح جي وسيلي اسان جي پيءُ سان اسان جو صلح آهي. انهيءَ جي وسيلي اسان کي ايمان سان هن فضل تائين رسائي ملي آهي، جنهن ۾ اسين بيٺا آهيون، ۽ اسان جي پيءُ جي جلوي جي اميد تي خوش ٿا ٿيون. ايترو ئي نہ، پر اسين پنهنجين مصيبتن ۾ بہ فخر ٿا ڪريون، ڇالاءِ جو مصيبت صبر پيدا ڪري ٿي، صبر کان ڪردار، ۽ ڪردار کان اميد پيدا ٿئي ٿي. اميد اسان کي شرمندو نہ ٿي ڪري، ڇالاءِ جو اسان کي ڏنل پاڪ روح جي وسيلي اسان جي پيءُ جو پيار اسان جي دلين ۾ وهايو ويو آهي.

جڏهن اسين اڃا ڪمزور هئاسين، تڏهن مقرر وقت تي مسيح بدڪارن لاءِ مري ويو. ڪنهن سچار ماڻهوءَ لاءِ ڪو مشڪل سان مرندو، جيتوڻيڪ ڪنهن نيڪ ماڻهوءَ لاءِ شايد ڪو مرڻ جي جرئت بہ ڪري. پر اسان جو پيءُ اسان لاءِ پنهنجو پيار هن ريت ظاهر ٿو ڪري تہ جڏهن اسين اڃا گنهگار هئاسين، تڏهن مسيح اسان لاءِ مري ويو. ^a

تنهنڪري جڏهن اسين هاڻي سندس رت جي ڪري سچار ٺهرايا ويا آهيون، تڏهن ڪيترو نہ وڌيڪ اسين سندس وسيلي غضب کان بچايا وينداسين. جيڪڏهن اسين دشمن هوندي بہ سندس فرزند جي موت جي وسيلي اسان جي پيءُ سان ميلاپ ۾ آندا ويا، تہ ميلاپ ۾ اچڻ کان پوءِ سندس زندگي اسان کي ڪيترو نہ وڌيڪ بچائيندي؟ ايترو ئي نہ، پر اسين اسان جي خداوند يسوع مسيح جي وسيلي بہ اسان جي پيءُ ۾ خوش ٿا ٿيون، جنهن جي وسيلي اسان کي هاڻي ميلاپ مليو آهي.

آدم جي وسيلي موت، مسيح جي وسيلي زندگي

تنهنڪري جيئن هڪ ماڻهوءَ جي ڪري گناه دنيا ۾ آيو، ۽ گناه جي ڪري موت، تيئن موت سڀني ماڻهن ۾ پکڙجي ويو، ڇالاءِ جو سڀني گناه ڪيو. شريعت کان اڳ بہ دنيا ۾ گناه هو، پر جتي شريعت نہ هجي، اتي گناه حساب ۾ نہ ٿو ورتو وڃي. تڏهن بہ آدم کان وٺي موسيٰ تائين موت حڪومت ڪئي، انهن مٿان بہ جن جو گناه آدم جي ڏوهه جهڙو نہ هو — آدم اچڻ واري جو نمونو آهي.

پر بخشش گناه جهڙي نہ آهي: جيڪڏهن هڪ ماڻهوءَ جي گناه ڪري گھڻا مري ويا، تہ اسان جي پيءُ جو فضل ۽ هڪ ماڻهو يسوع مسيح جي فضل سان ملندڙ بخشش گھڻن لاءِ ڪيترو نہ وڌيڪ ڀرجي وهيا آهن. بخشش بہ انهيءَ هڪ ماڻهوءَ جي گناه جي نتيجي جهڙي نہ آهي: هڪ گناه جي فيصلي سزا جو حڪم آندو، پر ڪيترن گناهن کان پوءِ ملندڙ بخشش سچار ٺهرائڻ آندو. جيڪڏهن هڪ ڏوهه جي ڪري انهيءَ هڪ ماڻهوءَ جي وسيلي موت بادشاهي ڪئي، تہ جيڪي فضل جي ڀرپوريءَ ۽ سچائيءَ جي بخشش وصول ڪن ٿا، سي هڪ ماڻهو يسوع مسيح جي وسيلي زندگيءَ ۾ ڪيترو نہ وڌيڪ بادشاهي ڪندا.

تنهنڪري جيئن هڪ ڏوهه سڀني ماڻهن کي ڏوهاري ٺهرايو، تيئن سچائيءَ جو هڪ ڪم سڀني ماڻهن لاءِ سچار ٺهرائڻ ۽ زندگي آڻي ٿو. جيئن هڪ ماڻهوءَ جي نافرماني گھڻن کي گنهگار ٺهرايو، تيئن هڪ ماڻهوءَ جي فرمانبرداري گھڻن کي سچار ٺهرائيندي. شريعت انهيءَ لاءِ آئي جو ڏوهه وڌي، پر جتي گناه وڌيو، اتي فضل ان کان بہ گھڻو وڌيڪ وڌيو، انهيءَ لاءِ تہ جيئن گناه موت ۾ بادشاهي ڪئي، تيئن فضل بہ اسان جي خداوند يسوع مسيح جي وسيلي سچائيءَ سان دائمي زندگي تائين بادشاهي ڪري.