اسان جو پيءُ ايمان کي سچائي ڳڻي ٿو
پولس پنهنجي دليل کي ابراهيم تي پرکي ٿو، جيڪو ختني ٿيڻ کان اڳ ۽ شريعت جي وجود کان اڳ صادق ڳڻيو ويو. ايمان اهڙي ادائگي نه آهي جيڪا اجرت ڪمائي؛ اهو اسان جي پيءُ تي ڀروسو آهي، جيڪو مئلن کي زندگي ڏئي ٿو — ۽ انهيءَ ڪري غير قومون به سندس ٻار ٿي سگھن ٿيون.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 17–18
4 1پوءِ اسين ڇا چئون تہ اسان جي جسماني ابي ڏاڏي ابراهيم کي ڇا مليو؟ 2ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن ابراهيم عملن سان سچار ٺهرايو ويو، تہ هن وٽ فخر ڪرڻ جي ڳالهہ آهي— پر اسان جي پيءُ جي اڳيان نہ. 3ڇاڪاڻ تہ پاڪ ڪتاب ڇا ٿو چوي؟ ابراهيم اسان جي پيءُ تي ايمان آندو، ۽ اهو سندس لاءِ سچائي ڳڻيو ويو. a a v3 ”ڳڻيو ويو“ حساب جو لفظ آهي، پر اسان جو پيءُ ڪو سرد حساب ڪتاب رکندڙ ناهي. ابراهيم رڳو هن تي ڀروسو ڪيو، ۽ اسان جي پيءُ سندس خالي هٿ ڏسي کيس سچار ڄاڻايو. 4ڪم ڪندڙ لاءِ اجورو بخشش طور نہ، پر ڏيڻ جوڳي رقم طور ڳڻيو وڃي ٿو. 5پر جيڪو ڪم نہ ٿو ڪري، بلڪ بدڪارن کي سچار ٺهرائيندڙ تي ڀروسو ڪري ٿو، تنهن جو ايمان سچائي ڳڻيو وڃي ٿو. 6جيئن دائود بہ انهيءَ ماڻهوءَ جي برڪت جو ذڪر ٿو ڪري، جنهن لاءِ اسان جو پيءُ عملن کان سواءِ سچائي ڳڻي ٿو: 7”برڪت وارا آهن اهي، جن جا بي اصول ڪم معاف ڪيا ويا آهن، ۽ جن جا گناهہ ڍڪيا ويا آهن؛ 8برڪت وارو آهي اهو ماڻهو، جنهن جو گناهہ اسان جو پيءُ ڪڏهن بہ سندس خلاف نہ ڳڻيندو.“
9ڇا اها برڪت رڳو ختنو ٿيلن لاءِ آهي، يا ختنو نہ ٿيلن لاءِ بہ؟ اسان چئون ٿا تہ ابراهيم جو ايمان سچائي ڳڻيو ويو. 10پوءِ اهو ڪيئن ڳڻيو ويو؟ ختنو ٿيل حالت ۾ يا ختنو نہ ٿيل حالت ۾؟ ختنو ٿيل حالت ۾ نہ، پر ختنو نہ ٿيل حالت ۾. 11کيس ختنو نشاني طور مليو، انهيءَ سچائيءَ جي مهر طور جيڪا کيس ختنو نہ ٿيل هوندي ئي ايمان ڪري حاصل ٿي هئي، تہ جيئن هو انهن سڀني جو ابو ٿئي جيڪي ختنو نہ ٿيل هوندي بہ ايمان آڻين، ۽ انهن لاءِ بہ سچائي ڳڻي وڃي، 12تہ جيئن هو انهن ختنو ٿيلن جو بہ ابو ٿئي جيڪي رڳو ختنو ٿيل ناهن، بلڪ اسان جي ابي ابراهيم جي انهيءَ ايمان جي نقش قدم تي بہ هلن ٿا، جيڪو کيس ختنو نہ ٿيل هوندي ئي هو.
13ڇاڪاڻ تہ ابراهيم ۽ سندس نسل سان اهو واعدو تہ هو دنيا جو وارث ٿيندو، شريعت ذريعي نہ آيو، پر ايمان جي سچائيءَ ذريعي آيو. 14ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن شريعت وارا وارث آهن، تہ ايمان خالي ٿي ويو ۽ واعدو ٻاطل ٿي ويو. 15شريعت غضب آڻي ٿي؛ جتي شريعت ناهي، اتي ڀڃڪڙي بہ ناهي.
16تنهنڪري اهو ايمان سان ملي ٿو، تہ جيئن فضل جي ڪري هجي، ۽ واعدو سڀني نسل لاءِ پڪو ٿئي— رڳو انهن لاءِ نہ جيڪي شريعت سان واڳيل آهن، پر انهن لاءِ بہ جيڪي ابراهيم جي ايمان ۾ شريڪ آهن، جيڪو اسان سڀني جو ابو آهي،
17جيئن لکيل آهي تہ ”مون توکي گھڻين قومن جو ابو بڻايو آهي“— اسان جي پيءُ جي اڳيان، جنهن تي هن ايمان آندو، جيڪو مئلن کي زندگي ٿو ڏئي ۽ جيڪي شيون ناهن تن کي هستيءَ ۾ ٿو سڏي. 18اميد جي خلاف، هن اميد ۾ ايمان آندو، ۽ گھڻين قومن جو ابو ٿيو، جيئن کيس چيو ويو هو تہ ”تنهنجو نسل ائين ٿيندو.“
19ايمان ۾ ڪمزور نہ ٿيندي، هن پنهنجي جسم کي لڳ ڀڳ مئل ڄاتو— هو اٽڪل سؤ ورهين جو هو— ۽ ساره جي ڳڀ کي بہ بي جان. 20هن بي ايماني سبب اسان جي پيءُ جي واعدي تي شڪ نہ ڪيو، پر ايمان ۾ مضبوط ٿيندي اسان جي پيءُ کي جلوو ڏنائين، 21هن کي پورو يقين هو تہ جيڪو واعدو اسان جي پيءُ ڪيو هو، اهو پورو ڪرڻ تي بہ هو قادر آهي. 22انهيءَ ڪري ”اهو سندس لاءِ سچائي ڳڻيو ويو.“ 23پر ”اهو سندس لاءِ ڳڻيو ويو“ وارا لفظ رڳو سندس خاطر نہ لکيا ويا، 24بلڪ اسان لاءِ بہ، جن لاءِ اهو ڳڻيو ويندو— جيڪي انهيءَ تي ڀروسو ڪريون ٿا جنهن اسان جي خداوند يسوع کي مئلن مان جياريو، 25جيڪو اسان جي گناهن سببان حوالي ڪيو ويو ۽ اسان کي اسان جي پيءُ جي اڳيان سچار ٺهرائڻ لاءِ جياريو ويو.