زمونږ پلار ايمان د صداقت په حيث حسابوى
پولس خپل دلیل پر ابراهیم ازمويي، چې له ختنې مخکې او د شریعت له شتون مخکې صادق وګڼل شو. ایمان داسې تادیه نه ده چې مزد وګټي؛ بلکې پر زموږ پلار باور دی، چې مړو ته ژوند ورکوي — له همدې امله غیریهودیان هم د هغه اولاد کېدای شي.
4 1نو مونږ به څۀ ووايو چې اِبراهيم، زمونږ جسمانى مشر، څۀ وموندل؟ 2ځکه کۀ اِبراهيم د عملونو په وسيله صادق ګرځېدلے وے، نو هغه د فخر څۀ شے لرى، خو زمونږ د پلار په وړاندې نه. 3ځکه کلام څۀ وائى؟ اِبراهيم په زمونږ پلار ايمان راووړو، او دا ورته د صداقت په حيث وحسابے شو. a a v3 ”وحسابے شو“ د حساب کتاب يوه کلمه ده، خو زمونږ پلار څۀ يخ محاسب نۀ دے. اِبراهيم هم يواځې په هغۀ باور وکړو، او زمونږ پلار د هغۀ خالي لاسونو ته وکتل او هغه يې صادق واعلانولو. 4هغه چا ته چې کار کوى، مزدورى ورته د بخښنې په حيث نۀ حسابيږى بلکې د هغۀ د حق په حيث چې پرې پور دے. 5خو هغه چا ته چې کار نۀ کوى، بلکې په هغۀ باور کوى څوک چې بدکار صادق ګرځوى، د هغۀ ايمان د صداقت په حيث حسابيږى. 6لکه څنګه چې داؤد هم د هغه سړى د برکت ذکر کوى چې زمونږ پلار ورته، د عملونو نه بغير، صداقت حسابوى: 7”مبارک دى هغه کسان چې بېشرعه کارونه يې بخښلے شوى دى، او ګناهونه يې پټ کړے شوى دى؛ 8مبارک دے هغه څوک چې زمونږ پلار به يې ګناه هيچرې هم د هغۀ په خلاف ونۀ حسابوى.“
9آيا دا برکت يواځې د سُنت شويو دپاره دے، کۀ د بېسُنته کسانو هم؟ مونږ وايو چې د اِبراهيم ايمان د صداقت په حيث وحسابے شو. 10نو دا څنګه وحسابے شو؟ کله چې هغه سُنت شوے وو، کۀ بېسُنته وو؟ د سُنت کېدو نه نه، بلکې کله چې لا بېسُنته وو. 11هغۀ سُنت د يوې نښې، د هغه صداقت د مهر په حيث حاصل کړو کوم چې لا بېسُنته د ايمان په وسيله يې لرلو، دې دپاره چې هغه د ټولو هغو کسانو پلار شى څوک چې بېسُنته ايمان راوړى، چې صداقت ورته هم وحسابے شى، 12او د هغو سُنت شويو پلار شى څوک چې نۀ يواځې سُنت شوى دى بلکې د هغه ايمان په قدمونو هم ګرځى کوم چې زمونږ پلار اِبراهيم لا بېسُنته لرلو.
13ځکه اِبراهيم او د هغۀ نسل ته دا وعده چې هغه به د دې دُنيا وارث شى د شريعت په وسيله نۀ وه راغلې، بلکې د ايمان د صداقت په وسيله. 14ځکه کۀ هغه کسان چې د شريعت مطابق ژوند کوى وارثان وى، نو ايمان خالي شو او وعده باطله شوه. 15شريعت غضب راولى؛ چرته چې شريعت نۀ وى، هلته خلاف ورزى هم نشته.
16نو دا د ايمان په وسيله راځى، دې دپاره چې د فضل په وسيله وى، چې وعده ټول نسل ته يقينى شى، نۀ يواځې هغوئ ته چې د شريعت سره تړلى دى بلکې هغوئ ته هم چې د اِبراهيم په ايمان شريک دى، چې هغه زمونږ د ټولو پلار دے،
17لکه څنګه چې ليکلے دى، ”ما تۀ د ډېرو قومونو پلار جوړ کړې“، زمونږ د پلار په وړاندې، په چا چې هغۀ ايمان راووړو، څوک چې مړو ته ژوند ورکوى او هغه شيان چې نشته شته ته يې رابولى. 18د اُميد نه بغير، هغۀ په اُميد ايمان راووړو، چې د ډېرو قومونو پلار شو، لکه څنګه چې ورته ووئيلے شوى وُو چې، ”ستا نسل به داسې وى.“
19د ايمان په لحاظ کمزورے نۀ وو، هغۀ خپل بدن ته چې نژدې مړ وو وکتل، هغه شا و خوا سلو کالو کښې وو، او د سارى رحم ته چې بېژانه وو. 20هغۀ د ايمان په کمى کښې زمونږ د پلار په وعده شک ونۀ کړو، بلکې په ايمان کښې مضبوط شو او زمونږ پلار ته يې لوئى ورکړه، 21په دې پوره يقين کښې چې زمونږ پلار چې څۀ وعده کړې وه، هغه د دې کولو هم قادر وو. 22ځکه نو ”دا ورته د صداقت په حيث وحسابے شو.“ 23خو دا کلمات ”دا ورته وحسابے شو“ يواځې د هغۀ دپاره نۀ وُو ليکلے، 24بلکې زمونږ دپاره هم څوک چې دا به راته وحسابے شى، هغه کسان چې په هغۀ باور کوى څوک چې زمونږ مالِک عيسىٰ د مړو نه راپورته کړو، 25څوک چې زمونږ د ګناهونو دپاره حواله کړے شو او راپورته کړے شو دې دپاره چې مونږ د زمونږ پلار سره صادق کړى.
