Rum 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Ari ku kituna, naon anu kudu diomongkeun ku urang ngeunaan Ibrahim, karuhun jasmani urang? Naon anu geus kapanggih ku anjeunna? ²Sabab lamun Ibrahim diangken bener ku sabab pagaweanana, tangtu anjeunna boga alesan pikeun agul — tapi henteu di payuneun Rama urang. ³Sabab naon ceuk Kitab Suci? Ibrahim percaya ka Rama urang, tuluy eta diitung ka anjeunna jadi kabeneran. ^a a v3 “Diitung” teh kecap itungan, tapi Rama urang lain juru itung anu tiis hate. Ibrahim ngan saukur masrahkeun diri ka Mantenna, tuluy Rama urang ningali kana dua leungeun anjeunna anu kosong, terus nyatakeun anjeunna salaku jalma bener. ⁴Pikeun jalma anu digawe, buruhna henteu diitung minangka pamere, tapi minangka hak anu wajib dibayar. ⁵Tapi pikeun jalma anu henteu digawe, sabalikna percaya ka Mantenna anu ngabenerkeun jalma doraka, imanna diitung jadi kabeneran. ⁶Sakumaha Daud oge nyarioskeun ngeunaan bagjana jalma anu ku Rama urang diitung bener, henteu gumantung kana pagawean: ⁷“Bagja jalma-jalma anu kajahatanana geus dihampura, sarta anu dosa-dosana geus ditutupan; ⁸bagja jalma anu dosana ku Rama urang moal pisan diitungkeun ka manehna salalawasna.”

⁹Naha ieu kabagjaan teh ngan pikeun jalma anu disunat, atawa pikeun anu teu disunat oge? Urang nyebutkeun yen iman Ibrahim diitung jadi kabeneran. ¹⁰Tuluy iraha eta diitungna? Waktu anjeunna geus disunat, atawa waktu can disunat? Lain waktu geus disunat, tapi waktu can disunat. ¹¹Anjeunna narima sunat minangka tanda, nya eta cap kana kabeneran anu geus kacangking ku anjeunna ku jalan iman waktu can disunat, supaya anjeunna jadi karuhun pikeun sakabeh jalma anu percaya sanajan teu disunat, sangkan kabeneran diitung ka maranehna oge, ¹²sarta jadi karuhun pikeun jalma-jalma anu disunat, anu lain ngan saukur disunat, tapi oge lumampah dina tapak iman anu kacangking ku karuhun urang, Ibrahim, waktu anjeunna can disunat.

¹³Sabab jangji ka Ibrahim jeung ka turunanana, yen anjeunna bakal ngawaris dunya, lain datang ngaliwatan Hukum Toret, tapi ngaliwatan kabeneran anu asalna tina iman. ¹⁴Sabab lamun jalma-jalma anu hirup nurutkeun Hukum Toret anu jadi ahli waris, iman teh jadi euweuh gunana, sarta jangji teh batal. ¹⁵Hukum Toret teh ngadatangkeun bebendu; sabab di mana euweuh hukum, di dinya moal aya panerak.

¹⁶Ku sabab kitu, jangji teh datang ku jalan iman, supaya jadi ku sih kurnia, sangkan eta jangji tangtu kalaksanakeun pikeun sakabeh turunan — lain ngan pikeun anu kaiket ku Hukum Toret, tapi oge pikeun anu milu kana iman Ibrahim, karuhun urang sarerea,

¹⁷sakumaha anu geus kaserat, “Maneh ku Kami geus dijadikeun karuhun pikeun loba bangsa” — di payuneun Rama urang, anu diparcaya ku anjeunna, nya eta Mantenna anu maparin hirup ka nu geus maraot sarta anu nyaur barang anu tacan aya sangkan jadi aya. ¹⁸Sanajan geus euweuh harepan, anjeunna tetep percaya kalawan pinuh ku harepan, nepi ka jadi karuhun loba bangsa, luyu jeung anu geus didawuhkeun ka anjeunna: “Kitu deui bakal loba turunan maneh.”

¹⁹Imanna henteu jadi lemah, sanajan anjeunna sadar yen badanna sorangan geus kawas nu paeh — umurna harita kira-kira saratus taun — sarta kandungan Sarah geus teu hirup deui. ²⁰Anjeunna henteu mangmang kana jangji Rama urang lantaran kurang iman, sabalikna beuki dikuatkeun dina iman, bari ngamulyakeun Rama urang, ²¹kalawan yakin pisan yen naon anu geus dijangjikeun ku Rama urang, kawasa oge dilaksanakeun ku Mantenna. ²²Nya eta sababna “eta diitung ka anjeunna jadi kabeneran.” ²³Tapi ucapan “eta diitung ka anjeunna” teh ditulis lain ngan pikeun anjeunna wungkul, ²⁴tapi pikeun urang oge anu bakal diitung kitu — nya eta jalma-jalma anu percaya ka Mantenna anu geus ngahirupkeun deui Gusti Yesus, Gusti urang, tina maot, ²⁵nya eta Anjeunna anu geus dipasrahkeun ku sabab dosa-dosa urang, sarta anu geus dihirupkeun deui supaya urang bisa diangken bener di payuneun Rama urang.