रोमकरांस 4

4 ¹ तर मग आपला देहसंबंधी पूर्वज अब्राहाम याला काय प्राप्त झाले, असे आपण म्हणावे? ² कारण जर अब्राहाम कृत्यांनी नीतिमान ठरला असता, तर त्याला अभिमान बाळगायला काहीतरी कारण असते—पण आमच्या पित्यासमोर नाही. ³ कारण शास्त्रलेख काय म्हणतो? अब्राहामाने आमच्या पित्यावर विश्वास ठेवला, आणि ते त्याला नीतिमत्ता म्हणून गणले गेले. ⁴ जो काम करतो, त्याला मजुरी देणगी म्हणून नव्हे, तर देणे म्हणून गणली जाते. ⁵ पण जो काम करत नाही, तर दुष्टाला नीतिमान ठरवणाऱ्यावर भरवसा ठेवतो, त्याचा विश्वास नीतिमत्ता म्हणून गणला जातो. ⁶ याप्रमाणे दावीदही त्या माणसाच्या धन्यतेविषयी बोलतो, ज्याला आमचा पिता कृत्यांवाचून नीतिमत्ता गणतो: ⁷ “ज्यांच्या अधर्माच्या कृत्यांची क्षमा झाली, आणि ज्यांची पापे झाकली गेली, ते धन्य; ⁸ ज्या माणसाच्या पापाची आमचा पिता कधीच त्याच्याविरुद्ध गणना करणार नाही, तो धन्य.”

⁹ ही धन्यता केवळ सुंता झालेल्यांसाठीच आहे की सुंता न झालेल्यांसाठीही? आपण म्हणतो, अब्राहामाचा विश्वास नीतिमत्ता म्हणून गणला गेला. ¹⁰ मग तो कसा गणला गेला? तो सुंता झालेला असताना की सुंता न झालेला असताना? सुंता झालेला असताना नव्हे, तर सुंता न झालेला असताना. ¹¹ त्याने सुंतेचे चिन्ह प्राप्त केले, जे सुंता न झालेला असतानाच विश्वासाने त्याला मिळालेल्या नीतिमत्तेचा शिक्का होते; यासाठी की सुंता न झालेले असूनही विश्वास ठेवणाऱ्या सर्वांचा तो पिता व्हावा, म्हणजे त्यांनाही नीतिमत्ता गणली जावी; ¹² आणि तो सुंता झालेल्यांचाही पिता व्हावा—जे केवळ सुंता झालेलेच आहेत असे नव्हे, तर सुंता न झालेला असताना आपला पिता अब्राहाम याने ज्या विश्वासाने चालला त्या विश्वासाच्या पावलांवर चालणारेही आहेत.

¹³ कारण अब्राहामाला व त्याच्या संततीला जगाचे वतन मिळेल हे अभिवचन नियमशास्त्राद्वारे आले नाही, तर विश्वासाच्या नीतिमत्तेद्वारे आले. ¹⁴ कारण जर नियमशास्त्राने जगणारे वारस असतील, तर विश्वास व्यर्थ होतो आणि अभिवचन रद्द होते. ¹⁵ नियमशास्त्र क्रोध आणते; आणि जिथे नियमशास्त्र नाही, तिथे उल्लंघनही नाही.

¹⁶ म्हणून ते विश्वासाने येते, यासाठी की ते कृपेने असावे आणि अभिवचन सर्व संततीला—केवळ नियमशास्त्राशी जोडलेल्यांनाच नव्हे, तर अब्राहामाच्या विश्वासात सहभागी होणाऱ्यांनाही—अढळ असावे; तोच आपल्या सर्वांचा पिता आहे,

¹⁷ जसे लिहिले आहे, “मी तुला पुष्कळ राष्ट्रांचा पिता केले आहे.” ज्याच्यावर त्याने विश्वास ठेवला त्या आमच्या पित्यासमोर तो आपल्या सर्वांचा पिता आहे—तो पिता, जो मेलेल्यांना जिवंत करतो आणि नसलेल्या गोष्टींना अस्तित्वात असल्यासारखे बोलावतो. ¹⁸ आशा नसतानाही त्याने आशेने विश्वास ठेवला, आणि पुष्कळ राष्ट्रांचा पिता झाला; कारण त्याला सांगितले गेले होते, “तुझी संतती अशीच होईल.”

¹⁹ विश्वासात दुर्बळ न होता, त्याने आपले शरीर जवळजवळ मेल्यासारखे झाले आहे—तो सुमारे शंभर वर्षांचा होता—आणि सारेचे उदर निर्जीव आहे, याकडे पाहिले, ²⁰ तरी अविश्वासाने आमच्या पित्याच्या अभिवचनाविषयी त्याने संशय घेतला नाही, तर विश्वासात बळकट होऊन त्याने आमच्या पित्याला गौरव दिले, ²¹ आणि त्याची पूर्ण खात्री होती की आमच्या पित्याने जे अभिवचन दिले ते पूर्ण करण्यासही तो समर्थ आहे. ²² म्हणूनच “ते त्याला नीतिमत्ता म्हणून गणले गेले.” ²³ पण “ते त्याला गणले गेले” हे शब्द केवळ त्याच्याच करिता लिहिले गेले असे नाही, ²⁴ तर आपल्याकरिताही, ज्यांना ते गणले जाईल—जे आपला प्रभु येशू याला मेलेल्यांतून उठवणाऱ्यावर भरवसा ठेवतात, त्यांच्याकरिताही लिहिले गेले; ²⁵ तो आपल्या पापांसाठी धरून दिला गेला आणि आपल्याला आमच्या पित्याबरोबर नीतिमान करण्यासाठी उठवला गेला.