Ny finoana dia ataon’i Raintsika ho fahamarinana

Paoly manandrana ny fanehoan-kevitrany amin'i Abrahama, izay noheverina ho marina talohan'ny nanaovana famorana sy talohan'ny nisian'ny lalàna. Ny finoana dia tsy karama azo amin'ny asa; fitokisana an'Rayntsika izay mahavelona ny maty izany, ary izany no mahatonga ny jentilisa ho zanany koa.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 17–18

Toko 4.

Inona àry no holazaintsika fa azon’i Abrahama, razambentsika araka ny nofo? Fa raha nohamarinina noho ny asa i Abrahama, dia manana zavatra hirehareha izy—nefa tsy eo anatrehan’i Raintsika. Fa inona no lazain’ny Soratra Masina? Nino an’i Raintsika i Abrahama, ka notanisaina ho fahamarinana taminy izany. ^a Ho an’ilay miasa, ny karama dia tsy ataina ho fanomezana, fa ho zavatra tokony ho azy. Fa ho an’ilay tsy miasa, kanefa matoky Izay manamarina ny ratsy fanahy, dia tanisaina ho fahamarinana ny finoany. Toy izany koa no filazan’i Davida ny fitahiana ho an’ilay olona ataon’i Raintsika ho marina, tsy noho ny asa: «Sambatra izay voavela ny asany tsy araka ny lalàna, ary voasarona ny fahotany; sambatra ilay olona tsy hotanisain’i Raintsika mihitsy ny fahotany.»

Ho an’ny voafora ihany ve ity fitahiana ity, sa ho an’ny tsy voafora koa? Lazaintsika fa notanisaina ho fahamarinana ny finoan’i Abrahama. Ahoana àry no nanisaina izany? Fony izy voafora ve, sa fony tsy voafora? Tsy fony voafora, fa fony tsy voafora. Nandray ny famorana izy ho famantarana, tombo-kase ny fahamarinana azony tamin’ny finoana fony mbola tsy voafora, mba ho rain’izay rehetra mino na dia tsy voafora aza, ka hotanisaina ho fahamarinana ho azy koa ny finoany, ary ho rain’ny voafora, izay tsy voafora ihany fa mandeha koa araka ny dian’ny finoana nananan’i Abrahama rayntsika fony mbola tsy voafora.

Fa ny teny fikasana ho an’i Abrahama sy ny taranany fa handova izao tontolo izao izy dia tsy tamin’ny alalan’ny lalàna, fa tamin’ny fahamarinan’ny finoana. Fa raha izay miankina amin’ny lalàna no mpandova, dia foana ny finoana ary levona ny teny fikasana. Ny lalàna dia mitondra fahatezerana; fa izay tsy misy lalàna dia tsy misy fandikan-dalàna.

Koa avy amin’ny finoana izany, mba ho amin’ny fahasoavana, hampahazoana toky ny teny fikasana ho an’ny taranaka rehetra—tsy ho an’izay ao amin’ny lalàna ihany fa ho an’izay manana ny finoan’i Abrahama koa, rain’isika rehetra,

araka ny voasoratra hoe: «Efa nataoko ho rain’ny firenena maro hianao»—eo anatrehan’i Raintsika, Izay nino Azy, Izay mahavelona ny maty ary miantso ny zavatra tsy misy ho tonga misy. Na dia tsy nisy fanantenana aza, dia nino tamin’ny fanantenana izy, ka tonga rain’ny firenena maro, araka izay voalaza taminy hoe: «Ho toy izany ny taranakao.»

Tsy nietry tamin’ny finoana izy, ka nihevitra ny tenany efa toy ny maty—efa tokony ho zato taona izy—sy ny kibon’i Saraha efa maty. Tsy nisalasala tamin’ny teny fikasan’i Raintsika noho ny tsy finoana izy, fa nahazo hery tamin’ny finoana ka nanome voninahitra an’i Raintsika, ary matoky tanteraka fa izay nampanantenain’i Raintsika dia mahavita manao koa Izy. Koa noho izany, «notanisaina ho fahamarinana taminy». Fa ny teny hoe «notanisaina taminy» dia tsy nosoratana ho azy ihany, fa ho antsika koa izay hotanisaina izany—izay matoky Izay nanangana ny Tompontsika Jesosy tamin’ny maty, Izay natolotra noho ny fahotantsika ary natsangana mba hahatonga antsika ho marina eo anatrehan’i Raintsika.