ഇപ്പോൾ അച്ചടിയിൽ

റോമർ 4 FHB Father's Heart Bible™

പിതാവ്യേശുആത്മാവ്
ആദ്യ ഓർഡറിന് 15% കിഴിവ് →
പുസ്തകം

നമ്മുടെ പിതാവ് വിശ്വാസത്തെ നീതിയായി കണക്കിടുന്നു

പൗലോസ് തന്റെ വാദം അബ്രഹാമിൽ പരീക്ഷിച്ചുനോക്കുന്നു; അവൻ പരിച്ഛേദന ഏൽക്കും മുമ്പും ന്യായപ്രമാണം ഉണ്ടാകും മുമ്പും നീതിമാനായി എണ്ണപ്പെട്ടു. വിശ്വാസം കൂലി നേടിത്തരുന്ന ഒരു പ്രതിഫലമല്ല; മരിച്ചവർക്കു ജീവൻ നൽകുന്ന നമ്മുടെ പിതാവിലുള്ള ആശ്രയമാണ് അത് — അതുകൊണ്ടാണ് ജാതികൾക്കും അവന്റെ മക്കളാകാൻ കഴിയുന്നത്.

അധ്യായം 4.

എന്നാൽ നമ്മുടെ ജഡപ്രകാരമുള്ള പൂർവപിതാവായ അബ്രാഹാം എന്തു കണ്ടെത്തി എന്നു നാം പറയേണം? പ്രവൃത്തികളാൽ അബ്രാഹാം നീതീകരിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിൽ, അദ്ദേഹത്തിനു പ്രശംസിക്കാൻ വകയുണ്ട്—എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ അല്ല. തിരുവെഴുത്ത് എന്തു പറയുന്നു? അബ്രാഹാം നമ്മുടെ പിതാവിനെ വിശ്വസിച്ചു, അത് അദ്ദേഹത്തിനു നീതിയായി കണക്കിടപ്പെട്ടു. a a v3 “കണക്കിടപ്പെട്ടു” എന്നത് കണക്കെഴുത്തിന്റെ വാക്കാണ്, എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് തണുത്ത കണക്കെഴുത്തുകാരനല്ല. അബ്രാഹാം അവിടുത്തെ ലളിതമായി വിശ്വസിച്ചു, നമ്മുടെ പിതാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശൂന്യമായ കൈകളിലേക്കു നോക്കി അദ്ദേഹത്തെ നീതിമാനെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു. പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നവനു കൂലി ദാനമായിട്ടല്ല, കടമായി കണക്കിടപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാതെ, ദുഷ്ടനെ നീതീകരിക്കുന്നവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവനു തന്റെ വിശ്വാസം നീതിയായി കണക്കിടപ്പെടുന്നു. പ്രവൃത്തികൾ കൂടാതെ നമ്മുടെ പിതാവ് നീതി കണക്കിടുന്ന മനുഷ്യന്റെ ഭാഗ്യത്തെക്കുറിച്ചു ദാവീദും ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “അധർമപ്രവൃത്തികൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടവരും പാപങ്ങൾ മറയ്ക്കപ്പെട്ടവരും ഭാഗ്യവാന്മാർ; നമ്മുടെ പിതാവ് പാപം ഒരുനാളും കണക്കിടാത്ത മനുഷ്യൻ ഭാഗ്യവാൻ.”

ഈ ഭാഗ്യം പരിച്ഛേദനയുള്ളവർക്കു മാത്രമോ, അതോ പരിച്ഛേദനയില്ലാത്തവർക്കും കൂടിയോ? അബ്രാഹാമിന്റെ വിശ്വാസം നീതിയായി കണക്കിടപ്പെട്ടു എന്നു നാം പറയുന്നു. പിന്നെ അത് എങ്ങനെ കണക്കിടപ്പെട്ടു? അദ്ദേഹം പരിച്ഛേദനയുള്ളവനായിരുന്നപ്പോഴോ, അതോ പരിച്ഛേദനയില്ലാത്തവനായിരുന്നപ്പോഴോ? പരിച്ഛേദനയുള്ളപ്പോഴല്ല, പരിച്ഛേദനയില്ലാത്തപ്പോൾതന്നെ. പരിച്ഛേദനയില്ലാത്തവനായിരുന്നപ്പോൾ വിശ്വാസത്താൽ അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ച നീതിയുടെ മുദ്രയായ ഒരു അടയാളമായി അദ്ദേഹം പരിച്ഛേദന പ്രാപിച്ചു; പരിച്ഛേദനയില്ലാതെ വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും നീതി കണക്കിടപ്പെടേണ്ടതിന്, അവർക്കെല്ലാം അദ്ദേഹം പിതാവായിത്തീരുവാനായിരുന്നു ഇത്, പരിച്ഛേദനയുള്ളവർ മാത്രമല്ല, പരിച്ഛേദനയില്ലാതിരുന്നപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിനുണ്ടായിരുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ കാൽച്ചുവടുകളിൽ നടക്കുന്നവർക്കും അദ്ദേഹം പിതാവായിത്തീരുവാനായിരുന്നു.

ലോകത്തെ അവകാശമാക്കും എന്ന് അബ്രാഹാമിനോടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്തതിയോടുമുള്ള വാഗ്ദാനം ന്യായപ്രമാണത്താലല്ല, വിശ്വാസത്തിന്റെ നീതിയാലത്രേ വന്നത്. ന്യായപ്രമാണപ്രകാരം ജീവിക്കുന്നവർ അവകാശികളെങ്കിൽ വിശ്വാസം വ്യർഥമാകുന്നു, വാഗ്ദാനവും നിഷ്ഫലമാകുന്നു. ന്യായപ്രമാണം കോപം വരുത്തുന്നു; ന്യായപ്രമാണമില്ലാത്തിടത്ത് ലംഘനവുമില്ല.

അതുകൊണ്ട് അത് വിശ്വാസത്താൽ വരുന്നു, കൃപയാൽ ആകേണ്ടതിന്; എല്ലാ സന്തതിക്കും—ന്യായപ്രമാണത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടവർക്കു മാത്രമല്ല, അബ്രാഹാമിന്റെ വിശ്വാസം പങ്കിടുന്നവർക്കും കൂടി—വാഗ്ദാനം ഉറപ്പാകേണ്ടതിന്; അദ്ദേഹം നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും പിതാവാകുന്നു,

“ഞാൻ നിന്നെ അനേകം ജാതികൾക്കു പിതാവാക്കിയിരിക്കുന്നു” എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ—മരിച്ചവർക്കു ജീവൻ നല്കുകയും ഇല്ലാത്തവയെ ഉള്ളവയായി വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന, അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ച നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ അദ്ദേഹം നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും പിതാവാകുന്നു. “നിന്റെ സന്തതി ഇപ്രകാരം ആയിരിക്കും” എന്ന് തന്നോടു പറഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ, പ്രത്യാശയ്ക്ക് വിരോധമായി അദ്ദേഹം പ്രത്യാശയോടെ വിശ്വസിച്ച്, അനേകം ജാതികൾക്കു പിതാവായിത്തീർന്നു.

വിശ്വാസത്തിൽ ക്ഷീണിക്കാതെ, ഏകദേശം നൂറു വയസ്സുള്ളവനായിരുന്ന അദ്ദേഹം തന്റെ ശരീരം മരിച്ചതുപോലെയായി എന്നും സാറായുടെ ഗർഭപാത്രം നിർജീവമായി എന്നും കരുതിയില്ല. നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വാഗ്ദാനത്തെ അവിശ്വാസത്താൽ അദ്ദേഹം സംശയിച്ചില്ല, വിശ്വാസത്തിൽ ശക്തിപ്പെട്ട് നമ്മുടെ പിതാവിനു മഹത്ത്വം കൊടുത്തു, നമ്മുടെ പിതാവ് വാഗ്ദാനം ചെയ്തത് അവിടുന്ന് ചെയ്‌വാനും ശക്തനാകുന്നു എന്നു പൂർണമായി ഉറച്ചുവിശ്വസിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് “അത് അദ്ദേഹത്തിനു നീതിയായി കണക്കിടപ്പെട്ടു.” എന്നാൽ “അത് അദ്ദേഹത്തിനു കണക്കിടപ്പെട്ടു” എന്ന വാക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തിനു വേണ്ടി മാത്രമല്ല എഴുതപ്പെട്ടത്, നമുക്കും വേണ്ടിയത്രേ—അതു കണക്കിടപ്പെടുവാനുള്ള നമുക്ക്, നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന നമുക്കും കൂടി. നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ നിമിത്തം അവിടുന്ന് ഏല്പിക്കപ്പെടുകയും, നമ്മെ നമ്മുടെ പിതാവിനോടു നീതീകരിക്കേണ്ടതിന് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.