صلح و امید بهواسطهٔ پدر ما
عادل شمرده شدن، صلح با پدر ما را به بار میآورد، و پولس رنج را گواه میداند نه تناقض: رنج، پایداری و شخصیت و امید میسازد. مسیح زمانی برای ما مرد که هنوز دشمن بودیم. آنگاه آدم و مسیح کنار هم نهاده میشوند: یک عمل که ویران میکند، و یک عمل که لبریز میشود.
5 1پس چون بهواسطهٔ ایمان عادل شمرده شدهایم، با پدر ما از طریق خداوندمان عیسی مسیح صلح داریم. 2که بهواسطهٔ او، با ایمان به این فیضی که در آن استواریم راه یافتهایم، و به امید جلال پدر ما شادمانیم. 3و نه تنها این، بلکه در رنجهای خود نیز فخر میکنیم، زیرا میدانیم که رنج، بردباری به بار میآورد، 4و بردباری، پختگی، و پختگی، امید به بار میآورد. 5و این امید ما را شرمسار نمیسازد، زیرا محبت پدر ما بهوسیلهٔ روحالقدس که به ما بخشیده شده، در دلهای ما ریخته شده است.
6زیرا هنگامی که ما هنوز ناتوان بودیم، مسیح در زمان مقرر بهخاطر شریران مرد. 7بهندرت کسی برای شخصی عادل میمیرد، هرچند شاید کسی جرأت کند برای انسانی نیکو جان دهد. 8اما پدر ما محبت خود را به ما اینگونه ثابت میکند: هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح بهخاطر ما مرد. a a v8 پدر ما محبت خود را بر صلیب به اثبات میرساند — با بخشیدن پسرش بهخاطر ما، هنگامی که ما هنوز از او دور بودیم.
9پس چقدر بیشتر، اکنون که بهواسطهٔ خون او عادل شمرده شدهایم، بهوسیلهٔ او از غضب نجات خواهیم یافت. 10زیرا اگر هنگامی که دشمن بودیم، بهواسطهٔ مرگ پسرش با پدر ما آشتی داده شدیم، چقدر بیشتر اکنون که آشتی یافتهایم، بهوسیلهٔ حیات او نجات خواهیم یافت؟ 11و نه تنها این، بلکه بهواسطهٔ خداوندمان عیسی مسیح که اکنون بهوسیلهٔ او آشتی یافتهایم، در پدر ما نیز شادمانیم.
مرگ بهواسطهٔ آدم، حیات بهواسطهٔ مسیح
12پس همانگونه که گناه بهواسطهٔ یک انسان وارد جهان شد، و بهواسطهٔ گناه، مرگ آمد، به همینسان مرگ به همگان رسید، زیرا همه گناه کردند. 13پیش از شریعت، گناه پیشاپیش در جهان بود؛ اما گناه در جایی که شریعت نباشد، به حساب نمیآید. 14با این حال، از آدم تا موسی، مرگ حکومت کرد، حتی بر کسانی که گناهشان مانند نافرمانی آدم نبود—و آدم نمونهای است از آن که میبایست بیاید.
15اما آن عطا مانند آن گناه نیست: زیرا اگر بهواسطهٔ گناه یک انسان، بسیاری مردند، چقدر بیشتر فیض پدر ما و آن عطا که به فیض یک انسان، یعنی عیسی مسیح است، برای بسیاری بهفراوانی لبریز شده است. 16و آن عطا مانند نتیجهٔ گناه آن یک انسان نیست: زیرا داوری از یک گناه به محکومیت انجامید، اما آن عطا از گناهان بسیار به عادلشمردگی انجامید. 17زیرا اگر بهواسطهٔ خطای یک انسان، مرگ بهسبب آن یک تن حکومت کرد، چقدر بیشتر آنان که فراوانی فیض و عطای عدالت را دریافت میکنند، بهواسطهٔ آن یک انسان، یعنی عیسی مسیح، در حیات حکومت خواهند کرد.
18پس همانگونه که یک خطا به محکومیت همگان انجامید، یک عمل عادلانه نیز عادلشمردگی و حیات را برای همگان به ارمغان میآورد. 19زیرا همانگونه که بهواسطهٔ نافرمانی یک انسان، بسیاری گناهکار شدند، به همینسان بهواسطهٔ اطاعت یک انسان، بسیاری عادل خواهند شد. 20اما شریعت آمد تا خطا افزون شود؛ اما جایی که گناه افزون شد، فیض بینهایت بیشتر فزونی یافت، 21تا همانگونه که گناه در مرگ حکومت کرد، فیض نیز بهواسطهٔ عدالت برای حیاتِ جاودان حکومت کند، بهواسطهٔ خداوند ما عیسی مسیح.