مرده نسبت به گناه، زنده نسبت به پدر
اگر فیض همهچیز را میپوشاند، چرا آزادانه گناه نکنیم؟ پاسخ پولس یک قانون نیست بلکه یک مرگ است: تعمید ما را به مرگ مسیح پیوند داد، پس بازگشت به گناه یعنی بازگشت به قبری که از آن بیرون آمدهایم. بدنت را به پدر ما تقدیم کن؛ تو بندهٔ هر آنچه میشوی که از آن اطاعت میکنی.
6 1پس چه بگوییم؟ آیا در گناه بمانیم تا فیض افزون گردد؟ 2هرگز! ما که نسبت به گناه مردیم، چگونه میتوانیم همچنان در آن زندگی کنیم؟ 3یا نمیدانید که همهٔ ما که در عیسی مسیح تعمید یافتیم، در مرگ او تعمید یافتیم؟ 4پس با او از راه تعمید در مرگ دفن شدیم، تا همانگونه که مسیح بهواسطهٔ جلال پدر ما از مردگان برخیزانیده شد، ما نیز در تازگیِ حیات رفتار کنیم.
5زیرا اگر در همانندیِ مرگ او با او پیوسته شدهایم، بهیقین در رستاخیز او نیز با او پیوسته خواهیم شد. 6میدانیم که انسانِ کهنهٔ ما با او بر صلیب شد تا پیکرِ گناه از میان برود و دیگر بردهٔ گناه نباشیم. 7زیرا هر که مرده است، از گناه آزاد شده است. 8و اگر با مسیح مردیم، ایمان داریم که با او نیز زندگی خواهیم کرد. 9زیرا میدانیم مسیح که از مردگان برخیزانیده شد، دیگر هرگز نمیمیرد؛ مرگ دیگر بر او فرمان نمیراند. 10زیرا مرگی که او مرد، یک بار برای همیشه نسبت به گناه مرد؛ اما حیاتی که او دارد، نسبت به پدر ما زندگی میکند. 11به همینسان، شما نیز خود را نسبت به گناه مرده بشمارید، اما نسبت به پدر ما در عیسی مسیح زنده.
12پس مگذارید گناه در بدنِ فانیِ شما فرمانروایی کند تا از امیال آن اطاعت نمایید. 13اعضای بدن خود را همچون سلاحهای شرارت در اختیار گناه مگذارید؛ بلکه خویشتن را همچون کسانی که از مرگ به حیات آمدهاند، در اختیار پدر ما بگذارید، و اعضای بدن خود را همچون سلاحهای عدالت به او بسپارید. 14زیرا گناه بر شما تسلط نخواهد یافت، چراکه زیر شریعت نیستید، بلکه زیر فیض هستید.
15پس چه؟ آیا گناه کنیم چون زیر شریعت نیستیم، بلکه زیر فیض هستیم؟ هرگز! 16آیا نمیدانید که هرگاه خود را همچون بردگان به کسی بسپارید تا اطاعتش کنید، بردهٔ همان کسی هستید که اطاعتش میکنید—خواه بردهٔ گناه که به مرگ میانجامد، خواه بردهٔ اطاعت که به عدالت میانجامد؟ 17اما شکر بر پدر ما که هرچند بردگان گناه بودید، از دل، آن الگوی تعلیم را که به آن سپرده شدید، اطاعت کردید. 18و چون از گناه آزاد شدید، بردگان عدالت گشتید.
19بهسبب ضعفِ جسمِ شما، بهشیوهٔ انسانی سخن میگویم. همانگونه که اعضای بدن خود را همچون بردگان به ناپاکی و بیشریعتی سپردید که به بیشریعتیِ بیشتر انجامید، اکنون همان اعضا را همچون بردگان به عدالت بسپارید که به قدّوسیت میانجامد. 20زیرا هنگامی که بردگان گناه بودید، از عدالت آزاد بودید. 21پس در آن هنگام از چیزهایی که اکنون از آنها شرمگینید، چه سودی بردید؟ زیرا سرانجامِ آن چیزها مرگ است. 22اما اکنون که از گناه آزاد شده و بردگان پدر ما گشتهاید، ثمرهٔ شما به قدّوسیت میانجامد و سرانجامش حیاتِ جاودان است. 23زیرا مزد گناه مرگ است، اما بخششِ پدر ما حیاتِ جاودان است در خداوند ما عیسی مسیح.