Otamiz orqali tinchlik va umid

Oqlanish Otamiz bilan tinchlikni keltiradi, Pavlus esa azob-uqubatni zid narsa emas, balki dalil deb biladi: u sabr-toqat, matonat va umid hosil qiladi. Biz hali dushman boʻlganimizda Masih biz uchun oʻldi. Soʻng Odam Ato va Masih yonma-yon qoʻyiladi — biri bir ish bilan barbod qiladi, ikkinchisi bir ish bilan toʻlib-toshadi.

5-bob.

Shunday ekan, imon orqali oqlangan ekanmiz, Rabbimiz Iso Masih orqali Otamiz bilan tinchlikka egamiz. Biz turgan bu inoyatga imon orqali Uning vositasida yoʻl topdik va Otamizning ulugʻvorligiga boʻlgan umiddan quvonamiz. Bundan tashqari, biz azob-uqubatlarimizdan ham faxrlanamiz, chunki azob-uqubat sabr-toqat hosil qiladi, sabr-toqat esa matonat, matonat esa umid hosil qiladi. Bu umid bizni uyatga qoldirmaydi, chunki bizga ato etilgan Muqaddas Ruh orqali Otamizning sevgisi qalbimizga quyilgan.

Biz hali ojiz boʻlganimizda, Masih oʻz vaqtida fosiqlar uchun oʻldi. Solih odam uchun hech kim deyarli jonini bermaydi, garchi yaxshi odam uchun kimdir hatto oʻlishga jurʼat qilishi mumkin. Lekin Otamiz bizga boʻlgan Oʻz sevgisini shunday koʻrsatadi: biz hali gunohkor boʻlganimizda, Masih biz uchun oʻldi. ^a

Shunday ekan, endi Uning qoni bilan oqlangan ekanmiz, Uning orqali gʻazabdan yanada koʻproq qutqarilamiz. Agar biz dushman boʻla turib, Uning Oʻgʻlining oʻlimi orqali Otamiz bilan yarashgan boʻlsak, endi yarashgach, Uning hayoti bizni qanchalar koʻproq qutqaradi? Bundan tashqari, biz endi Uning orqali yarashuvni qabul qilgan Rabbimiz Iso Masih orqali Otamizdan ham quvonamiz.

Odam Ato orqali oʻlim, Masih orqali hayot

Shunday ekan, gunoh bir inson orqali dunyoga kirgani kabi, oʻlim ham gunoh orqali kirdi va shu tariqa oʻlim hammaga yoyildi, chunki hamma gunoh qildi. Qonun berilgunga qadar gunoh dunyoda allaqachon bor edi, lekin qonun boʻlmagan joyda gunoh hisobga olinmaydi. Shunga qaramay, oʻlim Odam Atodan Musogacha hukmronlik qildi, hatto gunohi Odam Atoning qilmishiga oʻxshamaganlar ustidan ham. Odam Ato esa kelajak Zotning timsolidir.

Lekin inʼom gunohga oʻxshamaydi: agar bir insonning gunohi tufayli koʻplar oʻlgan boʻlsa, Otamizning inoyati va bir Inson — Iso Masihning inoyati orqali kelgan inʼom koʻplarga yanada moʻlroq toʻkilgan. Inʼom esa oʻsha bir insonning gunohi oqibatiga oʻxshamaydi: bir gunohdan kelgan hukm mahkumlikka olib keldi, lekin koʻp gunohlardan kelgan inʼom oqlanishga olib keldi. Agar bitta jinoyat tufayli oʻlim oʻsha bir inson orqali hukmronlik qilgan boʻlsa, inoyatning moʻlligini va solihlik inʼomini qabul qilayotganlar bir Inson — Iso Masih orqali hayotda qanchalar koʻproq hukmronlik qiladi.

Shunday qilib, bitta jinoyat hammani mahkum etgani kabi, bitta solih amal hammaga oqlanish va hayot keltiradi. Bir insonning itoatsizligi tufayli koʻplar gunohkor boʻlgani kabi, bir insonning itoatkorligi tufayli ham koʻplar solih boʻladi. Qonun esa jinoyat koʻpaysin uchun keldi, lekin gunoh koʻpaygan joyda inoyat yanada moʻl-koʻl boʻldi, toki gunoh oʻlimda hukmronlik qilgani kabi, inoyat ham Rabbimiz Iso Masih orqali solihlik vositasida abadiy hayot sari hukmronlik qilsin.