Προς Ρωμαίους 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Ή μήπως δεν ξέρετε, αδελφοί —μιλάω σε ανθρώπους που ξέρουν τον νόμο— ότι ο νόμος εξουσιάζει τον άνθρωπο μόνο όσο αυτός ζει; ²Η παντρεμένη γυναίκα είναι δεμένη με τον νόμο στον άντρα της όσο εκείνος ζει· αν όμως πεθάνει, ελευθερώνεται από τον νόμο του άντρα. ³Όσο ζει ο άντρας της, θα ονομαστεί μοιχαλίδα αν γίνει γυναίκα άλλου άντρα· αν όμως εκείνος πεθάνει, είναι ελεύθερη από εκείνον τον νόμο —δεν είναι μοιχαλίδα αν παντρευτεί άλλον. ⁴Έτσι, αδελφοί μου, κι εσείς θανατωθήκατε ως προς τον νόμο μέσω του σώματος του Χριστού, για να ανήκετε σε άλλον —σ' εκείνον που αναστήθηκε από τους νεκρούς— ώστε να καρποφορήσουμε για τον Πατέρα μας. ⁵Γιατί όταν ζούσαμε σύμφωνα με τη σάρκα, τα πάθη της αμαρτίας, που τα ξεσήκωνε ο νόμος, ενεργούσαν στα μέλη μας για να παράγουν καρπό για τον θάνατο. ⁶Τώρα όμως είμαστε ελεύθεροι από τον νόμο, αφού πεθάναμε ως προς αυτό που μας κρατούσε δεμένους, ώστε να υπηρετούμε με τον νέο τρόπο του Πνεύματος κι όχι με τον παλιό τρόπο του γραπτού νόμου.

Ο Νόμος Φανερώνει τη Δύναμη της Αμαρτίας

⁷Τι θα πούμε λοιπόν; Είναι ο νόμος αμαρτία; Με κανέναν τρόπο! Κι όμως, δεν θα είχα γνωρίσει την αμαρτία παρά μόνο μέσω του νόμου· ούτε θα είχα γνωρίσει την επιθυμία, αν ο νόμος δεν έλεγε: «Μην επιθυμήσεις ό,τι δεν είναι δικό σου». ⁸Η αμαρτία όμως, βρίσκοντας αφορμή μέσω της εντολής, προκάλεσε μέσα μου κάθε είδους πλεονεκτική επιθυμία. Γιατί χωρίς τον νόμο η αμαρτία είναι νεκρή. ⁹Κάποτε ζούσα χωρίς τον νόμο· όταν όμως ήρθε η εντολή, η αμαρτία ξαναζωντάνεψε, κι εγώ πέθανα. ¹⁰Και διαπίστωσα πως η ίδια η εντολή, που προοριζόταν να φέρει ζωή, τελικά έφερε θάνατο. ¹¹Γιατί η αμαρτία, βρίσκοντας αφορμή μέσω της εντολής, με εξαπάτησε, και μέσω της εντολής με θανάτωσε. ¹²Ώστε ο νόμος είναι άγιος, και η εντολή είναι άγια και δίκαιη και καλή.

¹³Το καλό λοιπόν μού έφερε θάνατο; Κάθε άλλο! Αντίθετα, η αμαρτία —για να φανερωθεί ως αμαρτία— προκάλεσε μέσα μου θάνατο μέσω του καλού, ώστε μέσω της εντολής η αμαρτία να γίνει υπερβολικά αμαρτωλή. ¹⁴Γιατί ξέρουμε πως ο νόμος είναι πνευματικός· εγώ όμως είμαι σαρκικός, πουλημένος δούλος στην αμαρτία. ¹⁵Δεν καταλαβαίνω αυτό που κάνω· γιατί δεν κάνω εκείνο που θέλω, αλλά εκείνο που μισώ, αυτό κάνω. ¹⁶Αν όμως κάνω εκείνο που δεν θέλω, συμφωνώ πως ο νόμος είναι καλός. ¹⁷Τώρα λοιπόν δεν το κάνω πια εγώ, αλλά η αμαρτία που κατοικεί μέσα μου. ¹⁸Γιατί ξέρω πως μέσα μου —δηλαδή στη σάρκα μου— δεν κατοικεί τίποτε καλό. Γιατί θέλω να κάνω το καλό, αλλά δεν μπορώ να το πραγματοποιήσω. ¹⁹Γιατί δεν κάνω το καλό που θέλω, αλλά το κακό που δεν θέλω, αυτό εξακολουθώ να κάνω. ²⁰Αν όμως κάνω εκείνο που δεν θέλω, δεν το κάνω πια εγώ, αλλά η αμαρτία που κατοικεί μέσα μου. ²¹Βρίσκω λοιπόν αυτόν τον νόμο: όταν θέλω να κάνω το καλό, το κακό βρίσκεται δίπλα μου. ²²Γιατί στο βάθος της ύπαρξής μου χαίρομαι με τον νόμο του Πατέρα μας. ²³Βλέπω όμως έναν άλλο νόμο στα μέλη μου, που πολεμάει τον νόμο του νου μου και με αιχμαλωτίζει στον νόμο της αμαρτίας που ενεργεί στα μέλη μου. ²⁴Τι ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι! Ποιος θα με λυτρώσει από αυτό το σώμα του θανάτου; ²⁵Ευχαριστώ τον Πατέρα μας μέσω του Ιησού Χριστού, του Κυρίου μας! Ώστε εγώ ο ίδιος με τον νου μου υπηρετώ τον νόμο του Πατέρα μας, με τη σάρκα μου όμως τον νόμο της αμαρτίας.