Otaga mansub boʻlish uchun ozod etildik

Qonun yaxshi, muammo ham aynan shunda. Pavlus Otamizga tegishli boʻlish uchun ozod boʻlishni nikoh qonuni orqali tushuntiradi, soʻng tuzoqni ichkaridan tasvirlaydi: yaxshilikni xohlash, yomonlikni qilish, ikkiga boʻlingan oʻzlikning yengilishini kuzatish. Bu faryod taʼlimot emas, balki holdan toyishdir: meni kim qutqaradi?

7-bob.

Yoki bilmaysizlarmi, birodarlar — men qonunni biladigan odamlarga gapiryapman — qonun inson ustidan faqat u tirik ekanligida hukmronlik qilishini? Erli ayol eri tirik ekan, qonun bilan unga bogʻlangandir; agar eri oʻlsa, u er haqidagi qonundan ozod boʻladi. Eri tirik ekan, boshqa erkakning xotini boʻlsa, u zinokor ayol deb ataladi; lekin eri oʻlsa, u oʻsha qonundan ozod boʻladi — boshqasiga tegsa ham, zinokor ayol boʻlmaydi. Shunday qilib, birodarlarim, sizlar ham Masihning tanasi orqali qonunga nisbatan oʻlgansizlar, toki boshqasiga — oʻliklardan tirilgan Zotga — mansub boʻlasizlar, toki biz Otamiz uchun meva keltiraylik. Chunki biz jismoniy tabiatda boʻlganimizda, qonun qoʻzgʻatgan gunoh ehtiroslari oʻlim uchun meva keltirish maqsadida tanamizda ish qilar edi. Ammo endi biz qonundan ozod boʻldik, bizni asir qilib turgan narsaga nisbatan oʻldik, shuning uchun biz yozma qonunning eski yoʻlida emas, balki Ruhning yangi yoʻlida xizmat qilamiz.

Qonun gunohning kuchini fosh etadi

Unda nima deymiz? Qonun gunohmi? Aslo! Biroq qonun orqali boʻlmaganida, men gunohni bilmagan boʻlardim — qonun: “Oʻzgaga tegishli narsaga koʻz olaytirma”, demaganida, men nafs nimaligini ham bilmagan boʻlardim. Ammo gunoh amr orqali imkoniyatdan foydalanib, menda har xil tamagirlik nafsini uygʻotdi. Chunki qonunsiz gunoh oʻlikdir. Men bir vaqtlar qonunsiz yashardim; lekin amr kelganda, gunoh jonlandi va men oʻldim. Hayot keltirishi kerak boʻlgan oʻsha amrning aslida oʻlim keltirganini bildim. Chunki gunoh amr orqali imkoniyatdan foydalanib, meni aldadi va amr orqali meni oʻldirdi. Demak, qonun muqaddasdir, amr esa muqaddas, solih va yaxshidir.

Unda yaxshilik menga oʻlim keltirdimi? Aslo! Aksincha, gunoh — gunoh ekani fosh boʻlishi uchun — yaxshilik orqali menda oʻlim keltirdi, toki amr orqali gunoh behad gunohkor boʻlib chiqsin. Chunki biz qonun ruhiy ekanini bilamiz, lekin men jismoniyman, gunohga qul qilib sotilganman. Men nima qilayotganimni tushunmayman; chunki men istagan narsamni qilmayman, aksincha nafratlangan narsamni qilaman. Agar men istamagan narsamni qilsam, qonunning yaxshi ekaniga rozi boʻlaman. Demak, endi buni qiluvchi men emas, balki menda yashayotgan gunohdir. Chunki menda, yaʼni mening jismoniy tabiatimda hech qanday yaxshilik yashamasligini bilaman. Chunki men yaxshilik qilishni istayman, lekin uni amalga oshira olmayman. Chunki men istagan yaxshilikni qilmayman, aksincha istamagan yomonlikni — ana oʻshani qilaveraman. Agar men istamagan narsamni qilsam, uni qiluvchi endi men emas, balki menda yashayotgan gunohdir. Shunday qilib, men quyidagi qonunni koʻraman: men yaxshilik qilishni istaganimda, yomonlik yonginamda turadi. Chunki ichki vujudim bilan Otamizning qonunidan zavq olaman. Lekin tanamda boshqa bir qonunni koʻraman, u aqlimning qonuniga qarshi jang qiladi va meni tanamda ish qilayotgan gunoh qonuniga asir qiladi. Men naqadar baxtiqaro odamman! Meni bu oʻlim tanasidan kim qutqaradi? Rabbimiz Iso Masih orqali Otamizga shukur! Demak, men oʻzim aqlim bilan Otamizning qonuniga, jismoniy tabiatim bilan esa gunoh qonuniga xizmat qilaman.