رومين 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹تنهنڪري هاڻي انهن لاءِ ڪابہ سزا ناهي جيڪي مسيح يسوع ۾ آهن. ²مسيح يسوع ۾ زندگيءَ جي روح جي شريعت اوهان کي گناهه ۽ موت جي شريعت کان آزاد ڪيو. ³جيڪو شريعت جسم جي ڪري ڪمزور ٿي ڪري نہ سگهي، سو اسان جي پيءُ ڪيو: پنهنجي فرزند کي گنهگار جسم جي شڪل ۾ گناهه جي قرباني لاءِ موڪلي، گناهه کي جسم ۾ سزا جو حڪم ڏنائين، ⁴تہ جيئن اسان ۾، جيڪي جسم موجب نہ پر روح موجب هلون ٿا، شريعت جو سچائيءَ وارو مطالبو پورو ٿئي. ⁵جيڪي جسم موجب زندگي گذارين ٿا، سي جسم جي خواهشن تي ڌيان ڏين ٿا؛ پر جيڪي روح موجب زندگي گذارين ٿا، سي روح جي خواهشن تي. ⁶ڇالاءِ جو جسم تي ٽڪيل ذهن موت آهي؛ روح تي ٽڪيل ذهن زندگي ۽ سلامتي آهي. ⁷ڇالاءِ جو جسم جي حڪم هيٺ هلندڙ ذهن اسان جي پيءُ جو دشمن آهي؛ اهو اسان جي پيءُ جي شريعت جي تابعداري نہ ٿو ڪري، بلڪ ڪري ئي نہ ٿو سگهي. ⁸جيڪي گنهگار فطرت جي حڪم هيٺ آهن، سي اسان جي پيءُ کي خوش نہ ٿا ڪري سگهن.

⁹پر جيڪڏهن اسان جي پيءُ جو روح اوهان ۾ رهي ٿو، تہ اوهين جسم ۾ نہ، پر روح ۾ آهيو. جنهن ۾ مسيح جو روح ناهي، سو سندس ناهي. ¹⁰پر جيڪڏهن مسيح اوهان ۾ آهي، تہ جسم گناهه جي ڪري مئل آهي، پر روح سچائيءَ جي ڪري زندگي آهي. ¹¹تنهنڪري جيڪڏهن اسان جي پيءُ جو روح، جنهن يسوع کي مئلن مان جيئرو ڪيو، اوهان ۾ رهي ٿو، تہ جنهن مسيح کي مئلن مان جيئرو ڪيو، سو اوهان ۾ رهندڙ پنهنجي روح جي وسيلي اوهان جي فاني جسمن کي بہ جيئرو ڪندو.

¹²تنهنڪري اي ڀائرو ۽ ڀينرون، اسين قرضدار تہ آهيون، پر جسم جا نہ، جو ان موجب زندگي گذاريون. ¹³ڇالاءِ جو جيڪڏهن اوهين جسم موجب جيئندا تہ مرندا؛ پر جيڪڏهن روح جي وسيلي جسم جا ڪم ماري ڇڏيندا تہ جيئرا رهندا. ¹⁴ڇالاءِ جو جيڪي اسان جي پيءُ جي روح جي اڳواڻيءَ ۾ هلن ٿا، سي سڀ اسان جي پيءُ جا ٻار آهن. ¹⁵اوهان کي غلاميءَ جو اهڙو روح نہ مليو جو وري خوف ۾ ڪريو، پر فرزندپڻي جو روح مليو، جنهن جي وسيلي اسين رڙ ڪري چئون ٿا تہ ”ابا، اي پيءُ!“ ^a a v15 ابا — گتسمنيءَ ۾ پيءُ ڏانهن يسوع جي پنهنجي ويجهي پڪار. بحاليءَ جي روح جي وسيلي اها ئي پڪار اسان جي بہ ٿي وڃي ٿي: اسين پنهنجي پيءُ کي ساڳي ويجهڙائيءَ سان سڏيون ٿا جيئن يسوع سڏي ٿو. ¹⁶روح پاڻ اسان جي روح سان گڏجي شاهدي ڏئي ٿو تہ اسين اسان جي پيءُ جا ٻار آهيون. ¹⁷جيڪڏهن ٻار آهيون، تہ وارث بہ آهيون—اسان جي پيءُ جا وارث، مسيح سان گڏ شريڪ وارث، بشرطيڪ اسين ساڻس گڏ ڏک سهون، تہ جيئن ساڻس گڏ جلوو بہ ماڻيون.

مخلوق پيءُ جي ٻارن جو انتظار ڪري ٿي

¹⁸آءٌ سمجهان ٿو تہ هن زماني جا ڏک انهيءَ جلوي جي اڳيان ڪجهہ بہ ناهن جيڪو اسان تي ظاهر ڪيو ويندو. ¹⁹ڇالاءِ جو مخلوق وڏي اشتياق سان اسان جي پيءُ جي ٻارن جي ظاهر ٿيڻ جو انتظار ڪري ٿي. ²⁰ڇالاءِ جو مخلوق کي بيڪاريءَ جي حوالي ڪيو ويو—پنهنجي چونڊ سان نہ، پر انهيءَ جي ڪري جنهن کيس حوالي ڪيو—هن اميد تي، ²¹تہ مخلوق پاڻ بہ فنا جي غلاميءَ کان آزاد ٿي، اسان جي پيءُ جي ٻارن جي جلوي واري آزاديءَ ۾ داخل ٿيندي. ²²ڇالاءِ جو اسين ڄاڻون ٿا تہ سڄي مخلوق اڃا تائين گڏجي ڄمڻ جي پيڙا وانگر ڪنجهندي آئي آهي. ²³نہ رڳو مخلوق، پر اسين بہ، جن وٽ روح جو پهريون ميوو آهي، پنهنجي اندر ۾ ڪنجهون ٿا ۽ پٽن وارن پورن حقن جي بحال ٿيڻ، يعني پنهنجن جسمن جي ڇوٽڪاري جو اشتياق سان انتظار ڪريون ٿا. ²⁴اسان کي هن اميد ۾ ڇوٽڪارو مليو. ڏٺل اميد، اميد ناهي—جيڪو ڪجهہ اڳ ۾ ئي ڏسي ٿو، تنهن جي اميد ڪير رکندو؟ ²⁵پر جيڪڏهن اسين انهيءَ جي اميد رکون ٿا جيڪو نہ ٿا ڏسون، تہ صبر سان ان جو انتظار ڪريون ٿا.

²⁶اهڙيءَ طرح روح بہ اسان جي ڪمزوريءَ ۾ مدد ڪري ٿو: اسين نہ ٿا ڄاڻون تہ جيئن گهرجي تيئن ڇا لاءِ دعا گهرجي، پر روح پاڻ لفظن کان ٻاهر ڪنجهڻ سان اسان لاءِ شفاعت ڪري ٿو. ²⁷جيڪو دلين کي پرکي ٿو، سو روح جي سوچ کي ڄاڻي ٿو، ڇالاءِ جو روح پاڪ ماڻهن لاءِ اسان جي پيءُ جي مرضيءَ موجب شفاعت ڪري ٿو.

²⁸اسين ڄاڻون ٿا تہ جيڪي اسان جي پيءُ سان پيار ڪن ٿا، ۽ سندس مقصد موجب سڏيل آهن، تن لاءِ سڀ شيون گڏجي ڀلائيءَ لاءِ ڪم ڪن ٿيون. ²⁹جن کي اڳواٽ ڄاڻيائين، تن کي اڳواٽ مقرر بہ ڪيائين تہ سندس فرزند جي صورت جهڙا ٿين، تہ جيئن هو گھڻن ڀائرن ۽ ڀينرن ۾ پهريون ڄاول ٿئي. ^b b v29 اسان جي پيءُ جو ازلي مقصد هڪ خاندان آهي—يسوع پهريون ڄاول فرزند، ۽ گھڻا ڀائر ۽ ڀينرون سندس شڪل جهڙا ٿيل. هيءَ بحالي ڪا مثال ناهي؛ اهو اهو خاندان آهي جنهن جو ارادو اسان جي پيءُ هميشه کان ڪيو هو. ³⁰جن کي اڳواٽ مقرر ڪيائين، تن کي سڏيائين بہ؛ جن کي سڏيائين، تن کي سچار بہ ڪيائين؛ جن کي سچار ڪيائين، تن کي جلوو بہ ڏنائين.

³¹تہ پوءِ انهن ڳالهين بابت اسين ڇا چئون؟ جيڪڏهن اسان جو پيءُ اسان جي حق ۾ آهي، تہ اسان جي خلاف ڪير ٿي سگهي ٿو؟ ³²جنهن پنهنجي فرزند کي بہ نہ بخشيو، پر اسان سڀني لاءِ حوالي ڪري ڇڏيائينس، سو ساڻس گڏ اسان کي سڀ ڪجهہ مفت ڪيئن نہ ڏيندو؟ ³³اسان جي پيءُ جي چونڊيلن تي ڪير الزام هڻندو؟ اسان جو پيءُ ئي آهي جيڪو سچار ڪري ٿو. ³⁴ڏوهاري ڪير ٺهرائيندو؟ مسيح يسوع—جيڪو مري ويو، بلڪ جيئرو ڪيو ويو، جيڪو اسان جي پيءُ جي ساڄي هٿ تي آهي، جيڪو حقيقت ۾ اسان لاءِ شفاعت ڪري ٿو.

³⁵مسيح جي پيار کان اسان کي ڪير جدا ڪندو؟ ڏک، تنگي، ستم، ڏڪار، اگھاڙپ، خطرو، تلوار؟ ³⁶جيئن لکيل آهي تہ ”تنهنجي خاطر اسين سڄو ڏينهن ماريا وڃون ٿا؛ اسان کي ذبح ٿيڻ لاءِ رڍن وانگر ڳڻيو ويو آهي.“

³⁷نہ، انهن سڀني ڳالهين ۾ اسين انهيءَ جي وسيلي، جنهن اسان سان پيار ڪيو، فتح ڪندڙن کان بہ وڌيڪ آهيون. ³⁸ڇالاءِ جو مون کي يقين آهي تہ نہ موت نہ زندگي، نہ ملائڪ نہ حاڪم، نہ حال نہ مستقبل، نہ طاقتون، ³⁹نہ بلندي نہ گھرائي، نہ سڄيءَ مخلوق ۾ ڪا ٻي شيءِ، اسان کي اسان جي خداوند مسيح يسوع ۾ اسان جي پيءُ جي پيار کان جدا ڪري سگهندي.