ሮሜ 8

8 ¹እንግዲህ አሁን በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት ኵነኔ የለም። ²በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ ከኀጢአትና ከሞት ሕግ ነጻ አወጣህ። ³ሕግ በሥጋ ደክሞ ሊያደርገው ያልቻለውን አባታችን አደረገ፤ የገዛ ልጁን በኀጢአተኛ ሥጋ አምሳል እንደ ኀጢአት መሥዋዕት አድርጎ በመላክ፣ በሥጋ ያለውን ኀጢአት ኰነነ፤ ⁴ይህም በሥጋ ሳይሆን በመንፈስ በምንመላለስ በእኛ ሕጉ የሚጠይቀው ጽድቅ ይፈጸም ዘንድ ነው። ⁵እንደ ሥጋ የሚኖሩ ሥጋ የሚፈልገውን ያስባሉ፤ እንደ መንፈስ የሚኖሩ ግን መንፈስ የሚፈልገውን ያስባሉ። ⁶በሥጋ ላይ የተተከለ አሳብ ሞት ነውና፤ በመንፈስ ላይ የተተከለ አሳብ ግን ሕይወትና ሰላም ነው። ⁷በሥጋ የተገዛ አሳብ ለአባታችን ጠላት ነውና፤ ለአባታችን ሕግ አይገዛም፤ ሊገዛም ፈጽሞ አይችልም። ⁸በኀጢአተኛ ባሕርይ የሚገዙ አባታችንን ደስ ሊያሰኙ አይችሉም።

⁹እናንተ ግን የአባታችን መንፈስ በእናንተ ውስጥ የሚኖር ከሆነ፣ በመንፈስ እንጂ በሥጋ አይደላችሁም። የክርስቶስ መንፈስ የሌለው ማንም ቢሆን የእርሱ አይደለም። ¹⁰ክርስቶስ በእናንተ ውስጥ ቢሆን ግን፣ ሰውነት በኀጢአት ምክንያት ሙት ነው፤ መንፈስ ግን በጽድቅ ምክንያት ሕይወት ነው። ¹¹ኢየሱስን ከሙታን ያስነሣው የአባታችን መንፈስ በእናንተ ውስጥ የሚኖር ከሆነ፣ ክርስቶስን ከሙታን ያስነሣው እርሱ በእናንተ ውስጥ በሚኖረው በመንፈሱ አማካይነት የሚሞቱትን ሰውነቶቻችሁን ደግሞ ሕያዋን ያደርጋቸዋል።

¹²እንግዲህ ወንድሞችና እኅቶች ሆይ፣ ባለ ዕዳዎች ነን፤ ነገር ግን እንደ ሥጋ ልንኖር ለሥጋ ባለ ዕዳዎች አይደለንም። ¹³እንደ ሥጋ ብትኖሩ ትሞታላችሁና፤ በመንፈስ ግን የሰውነትን ሥራ ብትገድሉ ትኖራላችሁ። ¹⁴በአባታችን መንፈስ የሚመሩ ሁሉ የአባታችን ልጆች ናቸውና። ¹⁵እንደ ገና ወደ ፍርሃት የሚመልሳችሁን የባርነት መንፈስ አልተቀበላችሁምና፤ ነገር ግን “አባ፣ አባት!” ብለን የምንጮኽበትን የልጅነት መንፈስ ተቀበላችሁ። ^a a v15 አባ — ኢየሱስ በጌቴሴማኒ ለአብ የጮኸው የራሱ የቅርብ ጥሪ ነው። በተሃድሶ መንፈስ አማካይነት ያው ጥሪ የእኛ ይሆናል፤ ኢየሱስ በሚጠራበት በዚያው ቅርበት አባታችንን እንጠራዋለን። ¹⁶የአባታችን ልጆች መሆናችንን መንፈሱ ራሱ ከመንፈሳችን ጋራ ይመሰክራል። ¹⁷ልጆች ከሆንን ወራሾችም ነን፤ የአባታችን ወራሾች፣ ከክርስቶስ ጋራ አብረን ወራሾች ነን፤ ከእርሱ ጋራ አብረን መከራ ብንቀበል፣ ከእርሱ ጋራ አብረን ደግሞ እንድንከብር ነው።

ፍጥረት የአባታችንን ልጆች ይጠባበቃል

¹⁸የዚህን ዘመን መከራ ለእኛ ከሚገለጠው ክብር አንጻር እንደ ከንቱ እቈጥረዋለሁ። ¹⁹ፍጥረት የአባታችን ልጆች መገለጥን በጕጕት ይጠባበቃልና። ²⁰ፍጥረት በራሱ ፈቃድ ሳይሆን ባስገዛው በእርሱ ለከንቱነት ተገዝቶ ነበርና፤ ይኸውም በተስፋ ነው፤ ²¹ይህም ፍጥረት ራሱ ከጥፋት ባርነት ነጻ ወጥቶ ወደ አባታችን ልጆች ክብር ነጻነት እንዲገባ ነው። ²²ፍጥረት ሁሉ እስከ አሁን ድረስ በምጥ ጣር አብሮ ሲቃትት እንደ ኖረ እናውቃለንና። ²³ፍጥረት ብቻ ሳይሆን፣ የመንፈስ በኵራት ያለን እኛ ራሳችን ደግሞ፣ ሙሉ የልጅነት መብታችን እንዲመለስልን፣ ይኸውም የሰውነታችን ቤዛነት፣ በናፍቆት እየተጠባበቅን በውስጣችን እንቃትታለን። ²⁴በዚህ ተስፋ ድነን ነበር። የሚታይ ተስፋ ግን ተስፋ አይደለም፤ የሚያየውን ነገር ማን ተስፋ ያደርጋል? ²⁵የማናየውን ተስፋ ብናደርግ ግን፣ በትዕግሥት እንጠባበቀዋለን።

²⁶እንዲሁም መንፈስ በድካማችን ይረዳናል፤ እንዴት ልንጸልይ እንደሚገባን አናውቅምና፤ መንፈሱ ራሱ ግን በቃላት በማይገለጥ መቃተት ስለ እኛ ይማልዳል። ²⁷ልቦናን የሚመረምረው እርሱ የመንፈሱን አሳብ ያውቃል፤ መንፈሱ እንደ አባታችን ፈቃድ ስለ ቅዱሳን ይማልዳልና።

²⁸አባታችንን ለሚወዱ፣ እንደ ሐሳቡ ለተጠሩት፣ ነገር ሁሉ ለበጎ አብሮ እንዲሠራ እናውቃለን። ²⁹አስቀድሞ ያወቃቸውን፣ ከብዙ ወንድሞችና እኅቶች መካከል በኵር እንዲሆን፣ የልጁን መልክ እንዲመስሉ አስቀድሞ ወሰናቸው። ^b b v29 የአባታችን የዘላለም ዓላማ ቤተ ሰብ ነው — በኵር ልጅ ኢየሱስ፣ እንዲሁም መልኩን የመሰሉ ብዙ ወንድሞችና እኅቶች። ይህ ተሃድሶ ምሳሌ አይደለም፤ አባታችን ከጥንት ጀምሮ ሊኖረው ያሰበው ቤተ ሰብ ነው። ³⁰አስቀድሞ የወሰናቸውን ደግሞ ጠራቸው፤ የጠራቸውንም ደግሞ አጸደቃቸው፤ ያጸደቃቸውንም ደግሞ አከበራቸው።

³¹እንግዲህ ስለ እነዚህ ነገሮች ምን እንላለን? አባታችን ከእኛ ጋራ ከሆነ፣ ማን ይቃወመናል? ³²የገዛ ልጁን ያልራራለት ነገር ግን ስለ ሁላችን አሳልፎ የሰጠው እርሱ፣ ከእርሱ ጋራ ሁሉን ነገር ደግሞ እንዴት በነጻ አይሰጠንም? ³³በአባታችን ምርጦች ላይ ክስ የሚያቀርብ ማን ነው? የሚያጸድቅ አባታችን ነው። ³⁴የሚኰንን ማን ነው? የሞተው፣ ከዚያም ይልቅ ከሙታን የተነሣው፣ በአባታችን ቀኝ ያለው፣ ስለ እኛም የሚማልደው ክርስቶስ ኢየሱስ ነው።

³⁵ከክርስቶስ ፍቅር ሊለየን የሚችል ማን ነው? መከራ ወይስ ችግር ወይስ ስደት ወይስ ራብ ወይስ ዕራቍትነት ወይስ አደጋ ወይስ ሰይፍ? ³⁶እንዲህ ተብሎ እንደ ተጻፈ፦ “ስለ አንተ ቀኑን ሁሉ እንገደላለን፤ እንደሚታረዱ በጎች ተቈጠርን።”

³⁷አይደለም፤ በዚህ ሁሉ በወደደን በእርሱ አማካይነት ከአሸናፊዎች እንበልጣለን። ³⁸ይህን ርግጠኛ ሆኜአለሁና፤ ሞትም ቢሆን ሕይወት፣ መላእክትም ቢሆኑ ገዥዎች፣ የአሁኑም ቢሆን የሚመጣው ነገር፣ ኀይላትም፣ ³⁹ከፍታም ቢሆን ጥልቀት፣ ወይም በፍጥረት ሁሉ ውስጥ ያለ ሌላ ማንኛውም ነገር፣ በጌታችን በክርስቶስ ኢየሱስ ካለው ከአባታችን ፍቅር ሊለየን አይችልም።