रोमी 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹यसकारण अब ख्रीष्ट येशूमा हुनेहरूका निम्ति कुनै दण्डको आज्ञा छैन। ²ख्रीष्ट येशूमा आत्माको जीवनको व्यवस्थाले तिमीलाई पाप र मृत्युको व्यवस्थाबाट स्वतन्त्र गर्‍यो। ³शरीरद्वारा कमजोर भएको व्यवस्थाले जे गर्न सकेन, त्यो हाम्रा पिताले गर्नुभयो: आफ्ना पुत्रलाई पापमय शरीरको स्वरूपमा पापबलिको रूपमा पठाएर उहाँले शरीरमा पापलाई दोषी ठहराउनुभयो, ⁴ताकि शरीरअनुसार होइन, तर आत्माअनुसार हिँड्ने हामीमा व्यवस्थाको धार्मिक माग पूरा होस्। ⁵शरीरअनुसार जिउनेहरूले शरीरले चाहेका कुरामा मन लगाउँछन्; तर आत्माअनुसार जिउनेहरूले आत्माले चाहेका कुरामा। ⁶किनभने शरीरमा लागेको मन मृत्यु हो; आत्मामा लागेको मन जीवन र शान्ति हो। ⁷किनभने शरीरले वशमा राखेको मन हाम्रा पिताको शत्रु हुन्छ; यो हाम्रा पिताको व्यवस्थाको अधीनमा हुँदैन—साँच्चै यो हुन सक्दैन पनि। ⁸पापमय स्वभावको वशमा हुनेहरूले हाम्रा पितालाई प्रसन्न पार्न सक्दैनन्।

⁹तर यदि साँच्चै हाम्रा पिताका आत्मा तिमीहरूमा वास गर्नुहुन्छ भने, तिमीहरू शरीरमा होइन, तर आत्मामा छौ। जससँग ख्रीष्टका आत्मा छैन, त्यो उहाँको होइन। ¹⁰तर यदि ख्रीष्ट तिमीहरूमा हुनुहुन्छ भने, शरीर पापको कारण मरेको छ, तर आत्मा धार्मिकताको कारण जीवन हो। ¹¹अनि येशूलाई मृतकबाट बिउँताउनुहुने हाम्रा पिताका आत्मा तिमीहरूमा वास गर्नुहुन्छ भने, ख्रीष्टलाई मृतकबाट बिउँताउनुहुनेले तिमीहरूमा वास गर्ने उहाँको आत्माद्वारा तिमीहरूका मरणशील शरीरहरूलाई पनि जीवित पार्नुहुनेछ।

¹²यसकारण, भाइबहिनी हो, हामी ऋणी छौँ—तर शरीरअनुसार जिउनका निम्ति शरीरका ऋणी होइनौँ। ¹³किनभने यदि तिमीहरू शरीरअनुसार जियौ भने, तिमीहरू मर्नेछौ; तर यदि आत्माद्वारा तिमीहरूले शरीरका कामहरूलाई मार्‍यौ भने, तिमीहरू जिउनेछौ। ¹⁴किनभने जति हाम्रा पिताका आत्माद्वारा डोर्‍याइन्छन्, तिनीहरू सबै हाम्रा पिताका सन्तान हुन्। ¹⁵तिमीहरूले फेरि डरमा फर्कनलाई दासत्वको आत्मा पाएका होइनौ, तर पुत्रताको आत्मा पायौ, जसद्वारा हामी पुकार्छौँ, “अब्बा! पिता!” ^a a v15 अब्बा—गेतसमनीमा येशूले पितालाई पुकार्नुभएको उहाँकै आत्मीय पुकार। पुनर्स्थापनाको आत्माद्वारा त्यही पुकार हाम्रो हुन्छ: येशूले जति नजिकिएर पुकार्नुहुन्छ, त्यति नै नजिकिएर हामी हाम्रा पितालाई पुकार्छौँ। ¹⁶हामी हाम्रा पिताका सन्तान हौँ भनी आत्मा आफैले हाम्रो आत्मासँग साक्षी दिनुहुन्छ। ¹⁷यदि सन्तान हौँ भने, हकवाला पनि हौँ—हाम्रा पिताका हकवाला, ख्रीष्टसँगै सङ्गी-हकवाला, यदि हामी उहाँसँगै दुःख भोग्छौँ भने, ताकि हामी उहाँसँगै महिमित पनि होऔँ।

सृष्टिले पिताका सन्तानको प्रतीक्षा गर्छ

¹⁸हामीमा प्रकट हुन लागेको महिमाको तुलनामा यस युगको दुःखलाई म केही होइन ठान्छु। ¹⁹किनभने सृष्टिले हाम्रा पिताका सन्तान प्रकट हुने घडीको उत्कट चाहनाले प्रतीक्षा गर्छ। ²⁰किनभने सृष्टि व्यर्थताको अधीनमा पारियो—आफ्नै इच्छाले होइन, तर यसलाई अधीनमा पार्नुहुनेद्वारा—आशामा, ²¹कि सृष्टि आफै विनाशको दासत्वबाट मुक्त भई हाम्रा पिताका सन्तानको महिमाको स्वतन्त्रतामा पुर्‍याइनेछ। ²²किनभने हामी जान्दछौँ, सम्पूर्ण सृष्टिले अहिलेसम्म प्रसव-वेदनामा सँगै सुस्केरा हालिरहेको छ। ²³अनि सृष्टि मात्र होइन, तर आत्माको अग्रफल पाएका हामी आफै पनि आफूभित्र सुस्केरा हाल्छौँ, हाम्रो पुत्रको पूर्ण अधिकार पुनर्स्थापना हुने—अर्थात् हाम्रा शरीरको छुटकाराको—उत्कट प्रतीक्षा गर्दै। ²⁴यसै आशामा हामी उद्धार पायौँ। तर देखिएको आशा आशा होइन—आफूले देखिसकेको कुराको कसले आशा गर्छ? ²⁵तर यदि हामी नदेखेको कुराको आशा गर्छौँ भने, धैर्यसाथ त्यसको प्रतीक्षा गर्छौँ।

²⁶त्यसै गरी आत्माले पनि हाम्रो कमजोरीमा सहायता गर्नुहुन्छ: हामीले कसरी प्रार्थना गर्नुपर्छ, सो हामी जान्दैनौँ, तर आत्मा आफैले शब्दविनाका सुस्केराले हाम्रा निम्ति बिन्ती गर्नुहुन्छ। ²⁷हृदय खोज्नुहुनेले आत्माको मनसाय जान्नुहुन्छ, किनभने आत्माले हाम्रा पिताको इच्छाअनुसार सन्तहरूका निम्ति बिन्ती गर्नुहुन्छ।

²⁸हामी जान्दछौँ, हाम्रा पितालाई प्रेम गर्नेहरू, अर्थात् उहाँको उद्देश्यअनुसार बोलाइएकाहरूका भलाइका निम्ति सबै कुराले सँगै काम गर्छन्। ²⁹जसलाई उहाँले पहिले नै चिन्नुभयो, तिनीहरूलाई उहाँले आफ्ना पुत्रको स्वरूपमा ढालिनलाई पहिले नै नियुक्त पनि गर्नुभयो, ताकि उहाँ धेरै भाइबहिनीमाझ ज्येष्ठ पुत्र हुनुभएको होस्। ^b b v29 हाम्रा पिताको अनन्त उद्देश्य एउटा परिवार हो—येशू ज्येष्ठ पुत्र, र उहाँको स्वरूपमा ढालिएका धेरै भाइबहिनी। यो पुनर्स्थापना अलङ्कार होइन; यो त हाम्रा पिताले सधैँ चाहनुभएको परिवार नै हो। ³⁰जसलाई उहाँले पहिले नै नियुक्त गर्नुभयो, तिनीहरूलाई उहाँले बोलाउनु पनि भयो; जसलाई उहाँले बोलाउनुभयो, तिनीहरूलाई उहाँले धर्मी पनि ठहराउनुभयो; जसलाई उहाँले धर्मी ठहराउनुभयो, तिनीहरूलाई उहाँले महिमित पनि पार्नुभयो।

³¹त्यसो भए यी कुराहरूमा हामी के भनौँ? यदि हाम्रा पिता हाम्रो पक्षमा हुनुहुन्छ भने, हाम्रो विरुद्धमा को हुन सक्छ? ³²उहाँले आफ्नै पुत्रलाई पनि नबचाई हामी सबैका निम्ति सुम्पिदिनुभयो—के उहाँले उहाँसँगै हामीलाई सबै कुरा सित्तैमा पनि दिनुहुन्न र? ³³हाम्रा पिताका चुनिएकाहरूका विरुद्धमा को दोष लगाउनेछ? धर्मी ठहराउनुहुने त हाम्रा पिता नै हुनुहुन्छ। ³⁴दोषी ठहराउने को छ? ख्रीष्ट येशू—जो मर्नुभयो, बरु त्योभन्दा बढ्ता, बिउँताइनुभयो, जो हाम्रा पिताको दाहिने हातपट्टि हुनुहुन्छ, जसले साँच्चै हाम्रा निम्ति बिन्ती गर्नुहुन्छ।

³⁵ख्रीष्टको प्रेमबाट हामीलाई कसले अलग गर्न सक्छ? के दुःख, कष्ट, सतावट, अनिकाल, नाङ्गोपन, खतरा, वा तरवारले? ³⁶लेखिएझैँ: “तपाईंको खातिर हामी दिनभरि मारिन्छौँ; हामी वध हुने भेडाझैँ गनिन्छौँ।”

³⁷होइन, यी सबै कुरामा हामीलाई प्रेम गर्नुहुनेद्वारा हामी विजेताभन्दा पनि बढी छौँ। ³⁸किनभने म निश्चित छु, न मृत्यु, न जीवन, न स्वर्गदूतहरू, न शासकहरू, न वर्तमान, न भविष्य, न शक्तिहरू, ³⁹न उच्चता, न गहिराइ, न सम्पूर्ण सृष्टिका अरू कुनै कुराले नै, हाम्रा प्रभु ख्रीष्ट येशूमा भएको हाम्रा पिताको प्रेमबाट हामीलाई अलग गर्न सक्छ।