Jiyan di Ruh de

Bersiva qîrîna westayî ya beşa heftem. Tu sûcdarkirin tune, û Ruh koleyan dike zarok ên ku gazî Bavê me dikin: Abba. Pawlos qet nabêje ku cefa qediya — afirandin dinale, em dinalin, em nizanin çawa dua bikin — lê dîsa israr dike ku tu tişt nikare me ji hezkirinê veqetîne.

Beş 8.

Loma niha ji bo kesên ku di Îsa Mesîh de ne, tu sûcdarkirin tuneye. Di Îsa Mesîh de, qanûna jiyanê ya Ruh, te ji qanûna guneh û mirinê rizgar kir. Tiştê ku qanûn nikaribû bike, ji ber ku bi bedenê ve qels bûbû, Bavê me kir: Wî Kurê xwe di şiklê bedena gunehkar de şand, wek goriyeke gunehan, wî guneh di bedenê de sûcdar kir, da ku daxwaza rast a qanûnê di me de pêk were, di me yên ku ne li gorî bedenê lê li gorî Ruh dimeşin de. Kesên ku li gorî bedenê dijîn, hişê xwe didin tiştên ku beden dixwaze; lê kesên ku li gorî Ruh dijîn, didin tiştên ku Ruh dixwaze. Çimkî hişê ku li ser bedenê hatiye danîn mirin e; hişê ku li ser Ruh hatiye danîn jiyan û aştî ye. Çimkî hişê ku beden lê hukim dike, dijminê Bavê me ye; ew xwe nade ber qanûna Bavê me—bi rastî ew nikare jî. Kesên ku xwezaya gunehkar li wan hukim dike, nikarin Bavê me razî bikin.

Lê hûn ne di bedenê de ne lê di Ruh de ne, heke bi rastî Ruhê Bavê me di we de bijî. Kesê ku Ruhê Mesîh tunebe, ne yê wî ye. Lê heke Mesîh di we de be, beden ji ber gunehan mirî ye, lê Ruh ji ber rastiyê jiyan e. Loma heke Ruhê Bavê me yê ku Îsa ji nav miriyan rakir di we de bijî, yê ku Mesîh ji nav miriyan rakir, wê bedenên we yên mirinbar jî bi Ruhê xwe yê ku di we de dijî zindî bike.

Loma, birano û xwişkino, em deyndar in—lê ne yên bedenê, ku li gorî wê bijîn. Çimkî heke hûn li gorî bedenê bijîn, hûnê bimirin; lê heke hûn bi Ruh karên bedenê bikujin, hûnê bijîn. Çimkî hemû kesên ku bi Ruhê Bavê me têne rêvebirin, zarokên Bavê me ne. We ne ruhekî koletiyê wergirt, ku dîsa bikevin tirsê, lê we Ruhê kuraniyê wergirt, yê ku pê em diqîrin: “Abba! Bavo!” ^a Ruh bi xwe digel ruhê me şahidiyê dide ku em zarokên Bavê me ne. Heke em zarok bin, êdî em mîratgir in—mîratgirên Bavê me, hevmîratgirên Mesîh, heke em bi wî re cefayê bikişînin, da ku em bi wî re birûmet bibin jî.

Afirandin li Benda Zarokên Bav e

Ez cefaya vê serdemê, li gorî rûmeta ku wê ji me re bê diyarkirin, wek tiştekî nahesibînim. Çimkî afirandin bi hesreteke mezin li benda diyarbûna zarokên Bavê me ye. Çimkî afirandin ji bêhûdetiyê re hat bindestkirin—ne bi dilxwaziya xwe, lê ji aliyê yê ku ew bindest kir ve—bi hêviyê, ku afirandin bi xwe wê ji koletiya xwe ya ji bo rizînê rizgar bibe, ber bi azadiya rûmeta zarokên Bavê me ve. Çimkî em dizanin ku hemû afirandin heta niha bi hev re di êşên zayînê de nalîne. Û ne tenê afirandin, lê em jî—yên ku berên ewil ên Ruh digirin—di hundurê xwe de dinalin, bi hesretê li benda vegerandina mafên me yên tam ên kuraniyê ne, ango rizgariya bedenên me. Bi vê hêviyê em hatin rizgarkirin. Hêviya ku tê dîtin ne hêvî ye—kî hêviyê ji bo tiştê ku jixwe dibîne dike? Lê heke em hêviya tiştê ku nabînin bikin, em bi bîhnfirehî li benda wê disekinin.

Wisa jî Ruh alîkariya qelsiya me dike: em nizanin ku çawa divê em dua bikin, lê Ruh bi xwe bi nalînên bêgotin ji bo me lava dike. Yê ku dilan vedikole, hişê Ruh dizane, çimkî Ruh li gorî daxwaza Bavê me ji bo pîrozan navbeynkariyê dike.

Em dizanin ku hemû tişt ji bo qenciyê bi hev re dixebitin, ji bo kesên ku ji Bavê me hez dikin, yên ku li gorî armanca wî hatine gazîkirin. Yên ku wî ji berê ve nas kirin, wî her wisa ew ji berê ve destnîşan kirin ku li gorî wêneyê Kurê wî bên şikilandin, da ku ew di nav gelek bira û xwişkan de bibe nixurî. ^b Yên ku wî ji berê ve destnîşan kirin, wî her wisa ew gazî kirin; yên ku wî gazî kirin, wî her wisa ew rastdar kirin; yên ku wî rastdar kirin, wî her wisa ew birûmet kirin.

Îcar em ji van tiştan re çi bibêjin? Heke Bavê me bi me re be, kî dikare li dijî me be? Wî Kurê xwe nedirêxt lê ew ji bo me hemûyan feda kir—ma ewê bi wî re her tiştî jî bi belaş nede me? Kî wê li dijî bijartiyên Bavê me tu gilî bîne? Bavê me ew e yê ku rastdar dike. Kî sûcdar dike? Îsa Mesîh—yê ku mir, zêdetir jî, hat rakirin, yê ku li aliyê rastê yê Bavê me ye, yê ku bi rastî ji bo me navbeynkariyê dike.

Kî dikare me ji hezkirina Mesîh veqetîne? Cefa, tengî, zordarî, birçîbûn, tazîtî, talûke, şûr? Wek ku hatiye nivîsandin: “Ji bo te em tevahiya rojê têne kuştin; em wek pezên ku wê bên serjêkirin têne hesibandin.”

Na, di van hemû tiştan de em bi riya yê ku ji me hez kir, zêdetir ji serkeftiyan in. Çimkî ez piştrast im ku ne mirin ne jî jiyan, ne milyaket ne jî hukimdar, ne niha ne jî dahatû, ne jî hêz, ne bilindahî ne jî kûrahî, ne jî tu tiştekî din di tevahiya afirandinê de, nikarin me ji hezkirina Bavê me ya di Îsa Mesîh Xudanê me de veqetînin.