Ayeuna parantos aya citakanana

Rum 8 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Hirup dina Roh

Jawaban kana jeritan capé dina pasal tujuh. Euweuh hukuman, sarta Roh ngarobah budak jadi putra-putra nu nyebut Rama urang Abba. Paulus henteu pura-pura yén kasangsaraan geus réngsé — ciptaan ngaheruk, urang ngaheruk, doa urang kandat — tapi negeskeun yén euweuh nanaon di jerona nu bisa misahkeun urang tina kanyaah.

Pasal 8.

Ku sabab eta, ayeuna geus taya deui hukuman pikeun jalma-jalma anu ngahiji jeung Kristus Yesus. Ku margi ngahiji jeung Kristus Yesus, hukum Roh anu mere hirup geus ngabebaskeun maneh tina hukum dosa jeung maot. Naon anu teu kabisa dilakonan ku Hukum Toret, anu jadi teu walakaya ku sabab kalemahan jasmani, geus dilakonan ku Rama urang: Mantenna ngutus Putra-Na sorangan dina rupa jasmani anu dosa, pikeun jadi kurban panebus dosa, sarta ngahukum dosa dina jasmani eta, supaya katangtuan Hukum anu adil bisa kacumponan dina diri urang, anu hirupna henteu nurutkeun kahayang jasmani, tapi nurutkeun Roh. Jalma anu hirup nurutkeun jasmani, pikiranana museur kana sagala kahayang jasmani; sabalikna jalma anu hirup nurutkeun Roh, pikiranana museur kana pangersa Roh. Sabab pikiran anu museur kana jasmani teh mawa kana maot; sedengkeun pikiran anu museur kana Roh mawa kana hirup jeung katengtreman. Sabab pikiran anu dikawasaan ku jasmani teh mumusuhan jeung Rama urang; eta henteu tunduk kana hukum Rama urang—malah memang teu bisa tunduk. Jalma anu dikawasaan ku pangjurung dosa moal bisa nyukakeun manah Rama urang.

Tapi maraneh teh henteu dikawasaan ku jasmani, sabalikna ku Roh, asal Roh Rama urang enya-enya linggih di jero diri maraneh. Sing saha anu teu boga Roh Kristus, eta lain kagungan Anjeunna. Tapi lamun Kristus aya di jero diri maraneh, najan awak maraneh paeh ku sabab dosa, tapi Roh teh jadi hirup ku sabab kaadilan. Jadi lamun Roh Rama urang anu geus ngahirupkeun deui Yesus tina pupus-Na teh linggih di jero diri maraneh, mana Mantenna anu geus ngahirupkeun deui Kristus tina maot oge bakal ngahirupkeun awak maraneh anu bisa paeh teh, ku jalan Roh-Na anu linggih di jero diri maraneh.

Ku sabab eta, dulur-dulur, urang teh jalma anu boga hutang—tapi lain ka jasmani, nepi ka kudu hirup nurutkeun jasmani. Sabab lamun maraneh hirup nurutkeun jasmani, maraneh bakal binasa; tapi lamun ku pitulung Roh maraneh maehan sagala kalakuan awak, maraneh bakal hirup. Sabab sakabeh jalma anu dituyun ku Roh Rama urang, nya eta putra-putra Rama urang. Maraneh henteu narima roh anu ngajadikeun maraneh badega deui sangkan sieun, tapi narima Roh anu ngangkat urang jadi putra, anu ngalantarankeun urang sasambat, “Abba! Nun Ama!” a a v15 Abba — sasambat anu pinuh ku kadeukeutan ti Yesus ku anjeun ka Rama waktu di Getsemani. Ku pangersa Roh anu mulihkeun, sasambat anu sarua jadi kagungan urang: urang nyambat ka Rama urang kalawan kadeukeutan anu sarua jeung anu dipibanda ku Yesus. Roh Suci sorangan nyaksian babarengan jeung roh urang, yen urang teh putra-putra Rama urang. Ari lamun urang putra-Na, tangtu jadi ahli waris—nya eta ahli warisna Rama urang, jeung ahli waris bareng jeung Kristus, asal urang milu sangsara jeung Anjeunna, supaya urang oge milu dimulyakeun jeung Anjeunna.

Mahluk Ciptaan Ngadagoan Putra-putra Rama urang

Ceuk pamanggih sim kuring, sagala kasangsaraan dina jaman ayeuna teh teu aya hartina upama dibandingkeun jeung kamulyaan anu bakal diebrehkeun ka urang. Sabab sakabeh mahluk ciptaan keur ngadago-dago kalawan hate anu rancingeus kana diebrehkeuna putra-putra Rama urang. Sabab mahluk ciptaan geus ditalukkeun kana kasia-siaan—lain ku karepna sorangan, tapi ku karsa Mantenna anu geus nalukkeunana—kalawan pangharepan, yen mahluk ciptaan teh bakal dibebaskeun tina genggeman karuksakan, asup kana kamerdikaan anu mulya, nya eta kamerdikaan putra-putra Rama urang. Urang terang yen nepi ka ayeuna sakabeh mahluk ciptaan ngarahuh babarengan, cara awewe anu keur ngajuru. Lain ngan mahluk ciptaan bae, tapi urang oge—anu geus narima Roh minangka buah kahiji—ngarahuh di jero hate, bari ngadago-dago dipulihkeunana sagemblengna hak urang jadi putra, nya eta ditebusna awak urang. Ku pangharepan ieu urang disalametkeun. Pangharepan anu geus katembong lain pangharepan deui ngaranna—sabab saha anu ngaharep kana perkara anu geus katembong ku manehna? Tapi lamun urang ngaharep kana perkara anu can katembong, urang ngadagoanana kalawan sabar.

Nya kitu deui Roh Suci nulungan kalemahan urang: urang teu nyaho kudu kumaha neneda anu bener, tapi Roh Suci sorangan mangnedakeun urang ku rahuh anu teu bisa diucapkeun ku kecap. Jeung Mantenna anu niliki eusining hate manusa, uninga kana maksad Roh, sabab Roh teh mangnedakeun umat anu suci luyu jeung pangersa Rama urang.

Urang terang yen sagala perkara dipake babarengan pikeun ngadatangkeun kahadean ka jalma anu mikaasih ka Rama urang, nya eta jalma anu disaur luyu jeung pangersa Mantenna. Sabab jalma anu ti anggalna geus kauninga ku Mantenna, geus ditangtukeun ti samemehna sangkan jadi saserupa jeung gambar Putra-Na, supaya Putra-Na teh jadi anu cikal di antara dulur-dulur anu loba. b b v29 Pangersa Rama urang anu langgeng teh nya eta hiji kulawarga — Yesus Putra anu cikal, jeung dulur-dulur anu loba anu dijadikeun saserupa jeung Anjeunna. Pamulihan ieu lain ngan ukur kiasan; ieu teh kulawarga anu ti baheula geus jadi maksad Rama urang. Jeung jalma anu geus ditangtukeun ti samemehna ku Mantenna, disaur oge ku Mantenna; jeung jalma anu disaur teh dibenerkeun oge; sarta jalma anu dibenerkeun teh dimulyakeun oge.

Tina sagala perkara ieu naon deui anu rek diomongkeun ku urang? Lamun Rama urang aya di pihak urang, saha anu bakal bisa ngalawan ka urang? Mantenna henteu ngayowanan ka Putra-Na sorangan, malah geus masrahkeun Anjeunna pikeun urang sarerea—naha Mantenna moal maparin sagala rupa ka urang bareng jeung Anjeunna? Saha anu wani ngadakwa jalma-jalma pilihan Rama urang? Rama urang ku manten anu ngabenerkeun maranehna. Saha anu rek ngahukum? Kristus Yesus—anu geus pupus, malah leuwih ti eta, geus digugahkeun deui, anu ayeuna linggih di tengeneun Rama urang, anu enya-enya mangnedakeun urang.

Saha anu bisa megatkeun urang tina asihna Kristus? Naha kasangsaraan, kabalangsakan, panganiayaan, kalaparan, kabulistiran, bahaya, atawa pedang? Sakumaha anu geus kaungel dina Kitab Suci: “Ku margi Gusti, abdi sadaya dipaehan sapanjang poe; abdi sadaya dianggap domba anu baris dipeuncit.”

Henteu kitu, dina sagala perkara eta urang teh leuwih ti unggul ku jalan Anjeunna anu geus mikaasih ka urang. Sabab sim kuring yakin pisan yen boh maot boh hirup, boh malaikat boh pamarentah, boh perkara anu ayeuna boh anu bakal datang, boh sagala kakawasaan, boh anu luhur boh anu jero, atawa naon bae sejenna di sakuliah alam ciptaan, moal bisa megatkeun urang tina asihna Rama urang anu nyata dina Kristus Yesus Gusti urang.