روميان 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹زۀ په مسيح کښې رښتيا وايم، درواغ نۀ وايم، زما ضمير په روحُ القُدس کښې زما سره ګواهى ورکوى، ²چې زما په زړۀ کښې ډېر غم او تل پاتې کېدونکے درد شته. ³زۀ خو به خوښ شوم چې زۀ پخپله د مسيح نه جُدا، لعنتى شوے وَم، د خپلو وروڼو او خويندو دپاره، چې زما خپل خلق دى د وينې له مخې. ⁴هغوئ اِسرائيلى دى، د زويانو پوره حقونه د هغوئ دى، لوئى، لوظونه، د شريعت ورکول، عبادت او وعدې. ⁵پلرونه نيکونه د هغوئ دى، او د هغوئ نه د اِنسانى نسل له مخې مسيح راځى، چې د هر څۀ نه اوچت خُدائ پاک دے، تل دپاره مبارک. آمين. ^a a v5 پولوس مسيح ته ”د هر څۀ نه اوچت خُدائ پاک، تل دپاره مبارک“ وائى — دا د نوى لوظ د هغه ډېرو واضح اعلانونو نه يو دے چې عيسىٰ پوره خُدائى شان لرى.

⁶د دې مطلب دا نۀ دے چې زمونږ د پلار کلام ناکام شوے دے، ځکه چې هغه ټول چې د اِسرائيل نه پېدا شوى دى، اِسرائيل نۀ دى.

⁷نۀ د اِبراهيم ټول اولاد د هغۀ بچى دى، بلکې، ”ستا نسل به د اِسحاق په وسيله يادولے شى.“

⁸يعنې، د غوښې بچى زمونږ د پلار بچى نۀ دى، بلکې د وعدې بچى نسل ګڼلے شى.

⁹ځکه چې وعده دا وائى چې، ”په راتلونکى کال به په دغه وخت زۀ راشم، او سارى به زوئ ولرى.“

¹⁰صرف دا نۀ، بلکې رِبقه هم د يو سړى، زمونږ د پلار نيکۀ اِسحاق په وسيله اُميدواره شوه، ¹¹کله چې لا بچى پېدا شوى نۀ وُو، او نۀ يې څۀ ښۀ کار يا بد کار کړے وو — چې زمونږ د پلار مقصد د چونټلو له مخې قائم پاتې شى،

¹²نۀ د اعمالو نه، بلکې د هغۀ نه چې رابلى، هغې ته ووئيل شول چې، ”مشر به د کشر خدمت کوى.“ ¹³لکه چې ليکلے شوے دے، ”يعقوب مې خوښ کړو، خو عيسو مې بد ګڼلو.“ ^b b v13 ”بد ګڼلو“ يو عبرانى محاوره ده د يو د بل نه چونټلو دپاره — زمونږ د پلار د يعقوب آزاد انتخاب، نۀ د عيسو سره دُښمنى.

¹⁴نو مونږ به څۀ ووايو؟ ايا زمونږ د پلار سره بې اِنصافى شته؟ هيچرې نه!

¹⁵ځکه چې هغه موسىٰ ته فرمائى چې، ”زۀ به په چا باندې رحم کوم چې په هغۀ رحم کوم، او زۀ به په چا ترس کوم چې په هغۀ ترس کوم.“

¹⁶نو داسې دا د اِنسان په خوښې يا کوشش پورې نۀ دے، بلکې زمونږ په پلار پورې دے، چې رحم کوى.

¹⁷ځکه چې کِتاب فرعون ته وائى چې، ”ما تۀ دغه دپاره اوچت کړے يې، چې زۀ په تا کښې خپل قدرت ښکاره کړم، او زما نوم په ټوله زمکه کښې اعلانولے شى.“

¹⁸نو داسې هغه په چا رحم کوى چې اِراده يې کوى، او چې اِراده يې کوى هغه سخت زړے کوى.

¹⁹نو تۀ به ما ته ووايې چې، ”بيا هغه ولې نُقصان مومى؟ د هغۀ د اِرادې مقابله څوک کوى؟“ ²⁰خو اے اِنسانه، تۀ څوک يې چې زمونږ د پلار سره بحث کوې؟ ايا جوړ کړے شوے خپل جوړَوُونکى ته وائى چې، ”تا زۀ ولې داسې جوړ کړم؟“ ²¹ايا کُلال د خاورې په مقابله کښې اِختيار نۀ لرى چې د يوې ګُولې نه يو لوښے د عزت دپاره او بل د بې عزتۍ دپاره جوړ کړى؟ ²²کۀ زمونږ پلار، چې غوښتل يې خپل قهر ښکاره کړى او خپل قدرت معلوم کړى، د قهر هغه لوښى چې د تباهۍ دپاره تيار شوى وُو په ډېر صبر سره وزغمل، ²³دې دپاره چې د خپلې لوئۍ دولت د رحم په هغه لوښو باندې ښکاره کړى چې د لوئۍ دپاره يې مخکښې تيار کړى وُو، ²⁴يعنې مونږ چې هغۀ رابللى يُو، نۀ صرف د يهوديانو نه بلکې د غير قوموڅخه هم؟

²⁵لکه چې هغه د هوسيع په کِتاب کښې فرمائى چې، ”زۀ به هغه چې زما بچى نۀ وُو، زما بچى وبولم، او هغه ښځه چې نۀ وه ګرانه، ګرانه به يې وبولم.“

²⁶”او په هم هغه ځائ کښې چې دوئ ته ووئيل شوى وُو چې، ’تاسو زما خلق نۀ ياست،‘ هلته به دوئ د ژوندى پلار بچى وبلل شى.“

²⁷يسعياه د اِسرائيل په حقله چغه وهى چې، ”اګر کۀ د اِسرائيل بچى د سمندر د شګو په شان زيات وى، خو صرف يو پاتې شوے ګروپ به خلاصون مومى، ²⁸ځکه چې زمونږ پلار به په زمکه باندې خپله فيصله پوره، بغير د ځنډ نه، نافذه کوى.“

²⁹او لکه چې يسعياه مخکښې وئيلى وُو چې، ”کۀ د آسمانى لښکرو پلار مونږ له نسل نۀ وے پرېښے، نو مونږ به د سدوم په شان شوى وو، او د عموره په شان جوړ شوى وو.“

اِسرائيل په تيږه باندې ودنګېدل

³⁰نو مونږ به بيا څۀ ووايو؟ هغه غير قومونه چې د صداقت پسې نۀ منډل، هغوئ صداقت ترلاسه کړو، هغه صداقت چې د ايمان له مخې دے، ³¹خو اِسرائيل، چې د صداقت د شريعت پسې منډل، هغه شريعت ته ونۀ رسېدل. ³²ولې؟ ځکه چې هغوئ د ايمان له مخې نۀ، بلکې داسې لکه د اعمالو له مخې پسې منډل. هغوئ په هغه تيږه ودنګېدل چې د دنګېدو سبب وه،

³³لکه چې ليکلے شوے دے چې، ”ګوره، زۀ په صيون کښې يوه تيږه ږدم چې د دنګېدو سبب ده، او يوه داسې ګټه چې خلق پرې خفه کوى. خو څوک چې په هغۀ باندې اعتماد کوى، هغه به شرمنده نۀ شى.“