Romeine 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Ek praat die waarheid in Christus, ek lieg nie—my gewete getuig saam met my in die Heilige Gees, ²dat ek groot droefheid en onophoudelike smart in my hart dra. ³Ek sou kon wens dat ek self vervloek was, afgesny van Christus, ter wille van my broers en susters, my eie volk na die bloed. ⁴Hulle is Israeliete: aan hulle behoort die volle regte as kinders, die heerlikheid, die verbonde, die wetgewing, die erediens, die beloftes. ⁵Die voorvaders behoort aan hulle; uit hulle, na die mens gereken, kom die Christus, wat God oor alles is, geprys tot in ewigheid. Amen. ^a a v5 Paulus noem Christus “God oor alles, geprys tot in ewigheid” — een van die Nuwe Testament se duidelikste verklarings dat Jesus ten volle goddelik is.

⁶Dit beteken nie dat ons Vader se woord misluk het nie, want nie almal wat uit Israel afstam, is Israel nie.

⁷Nie almal wat Abraham se nageslag is, is sy kinders nie; maar: “Deur Isak sal jou nageslag genoem word.”

⁸Dit wil sê, die kinders van die vlees is nie kinders van ons Vader nie, maar die kinders van die belofte word as nageslag gereken.

⁹Want die belofte lui: “Teen hierdie tyd volgende jaar sal ek kom, en Sara sal ’n seun hê.”

¹⁰En nie net dit nie, maar ook Rebekka het van een man swanger geword, ons vader Isak, ¹¹al was hulle nog nie gebore nie en het hulle niks goeds of slegs gedoen nie—sodat ons Vader se voorneme volgens die uitverkiesing kon bly staan,

¹²nie op grond van werke nie, maar deur hom wat roep, is vir haar gesê: “Die oudste sal die jongste dien.” ¹³Soos geskryf staan: “Vir Jakob het ek liefgehad, maar vir Esau het ek gehaat.” ^b b v13 “Gehaat” is ’n Hebreeuse segswyse vir om die een bo die ander te kies — ons Vader se vrye keuse van Jakob, nie vyandigheid teenoor Esau nie.

¹⁴Wat moet ons dan sê? Is daar onreg by ons Vader? Beslis nie!

¹⁵Want hy sê vir Moses: “Ek sal barmhartig wees teenoor wie ek barmhartig wil wees, en ek sal medelye hê met wie ek medelye wil hê.”

¹⁶Dit hang dus nie af van die mens se wil of inspanning nie, maar van ons Vader, wat barmhartig is.

¹⁷Want die Skrif sê vir die farao: “Juis hierom het ek jou laat opstaan, sodat ek my mag in jou kan toon, en sodat my naam oor die hele aarde verkondig kan word.”

¹⁸Hy is dus barmhartig teenoor wie hy wil, en hy verhard wie hy wil.

¹⁹Jy sal dan vir my vra: “Waarom vind hy dan nog fout? Wie kan sy wil weerstaan?” ²⁰Maar wie is jy, ’n blote mens, om met ons Vader te stry? Sal die maaksel vir sy maker sê: “Waarom het jy my so gemaak?” ²¹Het die pottebakker nie gesag oor die klei om uit dieselfde klomp die een voorwerp vir eervolle gebruik en die ander vir oneervolle gebruik te maak nie? ²²Wat nou as ons Vader, in sy wil om sy toorn te toon en sy mag bekend te maak, met groot geduld die voorwerpe van toorn verdra het wat vir die ondergang voorberei is, ²³om die rykdom van sy heerlikheid bekend te maak aan die voorwerpe van barmhartigheid wat hy vooraf vir heerlikheid voorberei het, ²⁴naamlik ons wat hy geroep het, nie net uit die Jode nie, maar ook uit die heidene?

²⁵Soos hy in Hosea sê: “Dié wat nie my kinders is nie, sal ek my kinders noem, en haar wat nie geliefd is nie, geliefde.”

²⁶“En op die plek waar daar vir hulle gesê is: ‘Julle is nie my volk nie,’ daar sal hulle genoem word: ‘kinders van die lewende Vader.’”

²⁷Jesaja roep uit oor Israel: “Al is die kinders van Israel soos die sand van die see in getal, net ’n oorblyfsel sal gered word, ²⁸want ons Vader sal sy vonnis op die aarde uitvoer, volkome en sonder versuim.”

²⁹En soos Jesaja voorspel het: “As die Vader van die hemelse leërskare nie vir ons ’n nageslag gelaat het nie, sou ons soos Sodom geword het, en soos Gomorra gemaak gewees het.”

Israel het oor die klip gestruikel

³⁰Wat moet ons dan sê? Die heidene wat nie geregtigheid nagejaag het nie, het geregtigheid verkry, die geregtigheid wat uit geloof is; ³¹maar Israel, wat ’n wet van geregtigheid nagejaag het, het daardie wet nie bereik nie. ³²Waarom? Omdat hulle dit nie deur geloof nagejaag het nie, maar asof dit deur werke was. Hulle het oor die struikelklip gestruikel,

³³soos geskryf staan: “Kyk, ek lê in Sion ’n struikelklip, ’n rots wat aanstoot gee; wie op hom vertrou, sal nie beskaam word nie.”