Paulus se hart vir Israel

Paulus se volk het egte ywer vir ons Vader, maar op die verkeerde ding gerig: om 'n eie geregtigheid te vestig in plaas van syne. Die alternatief is naby, in die mond en in die hart, en oop vir elkeen wat roep. Dit bring die praktiese probleem na vore — niemand hoor sonder dat iemand gestuur word nie.

Hoofstuk 10.

Broers en susters, my hartsbegeerte en my gebed tot ons Vader vir Israel is dat hulle gered sal word. Ek getuig van hulle: hulle het ywer vir ons Vader, maar nie volgens kennis nie. Omdat hulle die geregtigheid van ons Vader nie geken het nie en hulle eie geregtigheid probeer vestig het, het hulle hulle nie aan die geregtigheid van ons Vader onderwerp nie. Want Christus is die doel van die wet, sodat almal wat glo, geregtigheid ontvang.

Want Moses skryf oor die geregtigheid wat op die wet gegrond is: “Die mens wat hierdie dinge doen, sal daardeur lewe.”

Maar die geregtigheid wat op geloof gegrond is, sê: “Moenie in jou hart sê: ‘Wie sal na die hemel opklim?’ nie” (dit is, om Christus af te bring). “of ‘Wie sal in die afgrond afdaal?’” (dit is, om Christus uit die dood op te bring). Maar wat sê dit? “Die woord is naby jou, in jou mond en in jou hart” — dit is die woord van die geloof wat ons verkondig: As jy met jou mond bely dat Jesus die Here is en in jou hart glo dat ons Vader hom uit die dood opgewek het, sal jy gered word. Want met die hart glo jy en word jy vrygespreek deur ons Vader, met die mond bely jy en word jy gered. Want die Skrif sê: “Elkeen wat in hom glo, sal nie beskaam word nie.” Daar is geen verskil tussen Jood en Griek nie: dieselfde Here is Here van almal, vrygewig teenoor almal wat hom aanroep. Want “elkeen wat die naam van ons Here Jesus aanroep, sal gered word.” ^a

Hoe kan hulle dan iemand aanroep in wie hulle nie geglo het nie? Hoe kan hulle glo in iemand van wie hulle nie gehoor het nie? Hoe kan hulle hoor sonder dat iemand verkondig? Hoe kan hulle hom verkondig as hulle nie gestuur word nie? Soos daar geskryf staan: “Hoe mooi is die voete van dié wat die goeie nuus bring!”

Maar nie almal het die goeie nuus gehoorsaam nie, want Jesaja sê: “Ons Vader, wie het ons boodskap geglo?” Die geloof kom dus deur die gehoor, en die gehoor deur die woord oor Christus. Maar ek vra: het hulle nie gehoor nie? Ja, hulle het: “Hulle klank het uitgegaan oor die hele aarde, hulle woorde tot by die eindes van die wêreld.”

Maar ek vra: het Israel nie geweet nie? Moses sê eerste: “Ek sal julle jaloers maak op dié wat geen nasie is nie, kwaad maak oor ’n nasie sonder begrip.”

Jesaja is vrymoedig genoeg om te sê: “Ek is gevind deur dié wat my nie gesoek het nie; ek het verskyn aan dié wat nie na my gevra het nie.”

Maar oor Israel sê hy: “Die hele dag lank het ek my hande uitgesteek na ’n ongehoorsame, opstandige volk.”