Kereteg Hate Paulus pikeun Urang Israil
Bangsa Paulus boga sumanget nu sabenerna pikeun Rama urang tapi diarahkeun ka nu salah: ngadegkeun kabeneran sorangan tibatan kabeneran-Na. Jalan séjénna geus deukeut, dina sungut jeung haté, kabuka pikeun saha waé nu nyambat. Nu ngabalukarkeun masalah praktis — euweuh nu ngadéngé lamun euweuh nu diutus.
10 1Dulur-dulur, pangharepan hate jeung paneda sim kuring ka Rama urang pikeun urang Israil teh, nya eta supaya maranehna salamet. 2Sim kuring nyaksian hal maranehna: maranehna getol ngabdi ka Rama urang, tapi teu dumasar kana pangaweruh nu bener. 3Ku sabab teu nyaraho kana kaadilan Rama urang, sarta hayang nangtukeun kaadilanana sorangan, maranehna henteu tunduk kana kaadilan Rama urang. 4Sabab Kristus teh tujuan hukum Toret, nepi ka sakur anu percaya narampa kaadilan.
5Sabab Nabi Musa nyeratkeun ngeunaan kaadilan anu dumasar kana hukum Toret: “Sing saha anu ngalampahkeun eta bakal hirup ku eta.”
6Tapi kaadilan anu dumasar kana iman nyebutkeun: “Ulah ngomong dina hate maneh, ‘Saha nu bakal unggah ka sawarga?’” (hartina, pikeun nurunkeun Kristus). 7“atawa ‘Saha nu bakal turun ka jero jurang pati?’” (hartina, pikeun ngagugahkeun Kristus ti nu paeh). 8Tapi naon ceuk eta? “Pangandika teh deukeut ka maneh, aya dina sungut jeung dina hate maneh”—nya eta pangandika ngeunaan iman anu diuarkeun ku urang: 9Lamun maneh ngaku ku sungut yen Yesus teh Gusti, sarta percaya dina hate yen Rama urang geus ngagugahkeun Anjeunna ti nu paeh, maneh bakal salamet. 10Sabab ku hate urang percaya sarta diangkat jadi bener ku Rama urang, ku sungut urang ngaku sarta salamet. 11Sabab Kitab Suci nyebutkeun, “Sing saha anu percaya ka Anjeunna moal diwiwirang.” 12Taya bedana antara urang Yahudi jeung urang Yunani: Gusti anu sarua teh Gusti sakabeh, berehan ka sakur anu sasambat ka Anjeunna. 13Sabab “sing saha anu nyambat jenengan Gusti urang Yesus bakal salamet.” a a v13 Paulus nyokot jangji yen “sing saha anu nyambat jenengan PANGERAN bakal salamet” tuluy diterapkeun ka Yesus — nyambat ka Gusti teh sarua jeung nyambat ka Anjeunna.
14Ku kituna kumaha maranehna bisa nyambat ka nu teu dipercaya? Kumaha maranehna bisa percaya ka nu tacan kadenge? Kumaha maranehna bisa ngadenge lamun euweuh nu ngawawarkeun? 15Jeung kumaha maranehna bisa ngawawarkeun lamun henteu diutus? Sakumaha anu kaungel: “Kacida alusna suku jalma-jalma anu mawa Wawaran Hade!”
16Tapi henteu kabeh narurut kana Wawaran Hade, sabab Nabi Yesaya nyarios, “Nun Ama, saha anu percaya kana wawaran kami?” 17Ku kituna iman teh asalna tina ngadenge, sarta ngadenge teh ku jalan pangandika ngeunaan Kristus. 18Tapi sim kuring nanya: na maranehna teu ngadenge? Enya, maranehna geus ngadenge: “Sorana geus nyebar ka sakuliah bumi, omonganana nepi ka tungtung dunya.”
19Tapi sim kuring nanya deui, na urang Israil teu nyaho? Mimitina Nabi Musa nyarios: “Kami rek ngajadikeun maraneh timburu ku jalma anu lain bangsa, sarta ngajadikeun maraneh ambek ku bangsa anu teu boga pangarti.”
20Nabi Yesaya mani wani nyarios, “Kami kapanggih ku jalma-jalma anu teu nareangan Kami; Kami nembongan ka jalma-jalma anu teu nararanyakeun Kami.”
21Tapi ngeunaan urang Israil Mantenna ngalahir, “Sapapanjang poe Kami geus mentangkeun leungeun ka hiji bangsa anu baha jeung ngalawan.”