ሮሜ 10

10 ¹ወንድሞችና እኅቶች ሆይ፤ የልቤ ምኞትና ስለ እስራኤል ለአባታችን የማቀርበው ጸሎት፣ እነርሱ እንዲድኑ ነው። ²ስለ እነርሱ እመሰክራለሁ፤ ለአባታችን ቅናት አላቸው፤ ነገር ግን እውቀትን መሠረት ያደረገ አይደለም። ³የአባታችንን ጽድቅ ሳያውቁ የራሳቸውን ለማቆም ፈልገው፣ ለአባታችን ጽድቅ አልተገዙም። ⁴ክርስቶስ የሕግ ፍጻሜ ነውና፣ የሚያምኑ ሁሉ ጽድቅን ያገኛሉ።

⁵ሙሴ በሕግ ላይ ስለ ተመሠረተው ጽድቅ፣ “እነዚህን የሚያደርግ ሰው በእነርሱ ይኖራል” ሲል ይጽፋል።

⁶ነገር ግን በእምነት ላይ የተመሠረተ ጽድቅ እንዲህ ይላል፤ “በልብህ፣ ‘ወደ ሰማይ ማን ይወጣል?’ ብለህ አትበል” (ይህም ክርስቶስን ለማውረድ ነው)። ⁷“ወይም ‘ወደ ጥልቁ ማን ይወርዳል?’” (ይህም ክርስቶስን ከሙታን ለማስነሣት ነው)። ⁸ነገር ግን ምን ይላል? “ቃሉ ወደ አንተ ቅርብ ነው፤ በአፍህና በልብህ ነው” — ይህም የምንሰብከው የእምነት ቃል ማለት ነው፤ ⁹በአፍህ ኢየሱስ ጌታ እንደ ሆነ ብትመሰክር፣ አባታችንም ከሙታን እንዳስነሣው በልብህ ብታምን፣ ትድናለህ። ¹⁰ሰው በልቡ አምኖ በአባታችን ፊት ይጸድቃልና፣ በአፉም መስክሮ ይድናል። ¹¹መጽሐፍ፣ “በእርሱ የሚያምን ሁሉ አያፍርም” ይላልና። ¹²በአይሁዳዊና በግሪክ መካከል ልዩነት የለም፤ አንዱ ጌታ የሁሉ ጌታ ነውና፣ ለሚጠሩት ሁሉ ለጋስ ነው። ¹³ምክንያቱም “የጌታችንን የኢየሱስን ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል።” ^a a v13 ጳውሎስ “የእግዚአብሔርን ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል” የሚለውን ተስፋ ወስዶ ለኢየሱስ ያውለዋል — ጌታን መጥራት እርሱን መጥራት ነው።

¹⁴እንግዲህ ባላመኑበት እንዴት ይጠሩታል? ስላልሰሙትስ እንዴት ያምኑበታል? የሚሰብክ ሰው ሳይኖር እንዴት ይሰማሉ? ¹⁵ካልተላኩ እንዴት ይሰብኩታል? “የምሥራች የሚያበስሩ ሰዎች እግር እንዴት ያማረ ነው!” ተብሎ እንደ ተጻፈ።

¹⁶ነገር ግን ሁሉም ለምሥራቹ አልታዘዙም፤ ኢሳይያስ፣ “አባታችን ሆይ፤ መልእክታችንን ማን አመነ?” ይላልና። ¹⁷እንግዲህ እምነት ከመስማት ይመጣል፤ መስማትም ስለ ክርስቶስ በሚነገረው ቃል ነው። ¹⁸ነገር ግን እጠይቃለሁ፤ አልሰሙምን? አዎን፣ ሰምተዋል፤ “ድምፃቸው ወደ ምድር ሁሉ፣ ቃላቸውም እስከ ዓለም ዳርቻ ወጣ።”

¹⁹ነገር ግን እጠይቃለሁ፤ እስራኤል አላወቀምን? መጀመሪያ ሙሴ፣ “ሕዝብ ባልሆኑት አስቀናችኋለሁ፤ አእምሮ በሌለው ሕዝብም አስቈጣችኋለሁ” ይላል።

²⁰ኢሳይያስም ደፍሮ፣ “ባልፈለጉኝ ተገኘሁ፤ ባልጠየቁኝም ተገለጥሁላቸው” ይላል።

²¹ስለ እስራኤል ግን፣ “ቀኑን ሙሉ ለማይታዘዝና ለሚቃወም ሕዝብ እጆቼን ዘረጋሁ” ይላል።