روميان 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹اے وروڼو او خويندو، زما د زړۀ ارمان او زمونږ پلار ته زما دُعا د اِسرائيل دپاره دا ده چې هغوئ ته خلاصون ورکړے شى. ²زۀ د هغوئ په حقله ګواهى ورکوم چې هغوئ د زمونږ پلار دپاره جوش لرى، خو دا جوش د پوهې مطابق نۀ دے. ³هغوئ د زمونږ پلار له صداقت نه ناخبره وُو او د خپل صداقت د قائمولو په کوشش کښې وُو، نو هغوئ د زمونږ پلار صداقت ته سر ونۀ ټيټولو. ⁴ځکه چې مسيح د شريعت مقصد دے، نو هر څوک چې ايمان راوړى هغه ته صداقت ورکولے شى.

⁵ځکه چې موسىٰ د هغه صداقت په حقله ليکى چې په شريعت باندې بناء دے، ”څوک چې دا کارونه کوى هغه به په دې سره ژوندے وى.“

⁶خو هغه صداقت چې په ايمان باندې بناء دے وائى چې، ”په خپل زړۀ کښې دا مۀ وايه چې، ’څوک به آسمان ته پورته شى؟‘“ (يعنې مسيح راکوزولو دپاره). ⁷”يا دا چې، ’څوک به تل ته کوز شى؟‘“ (يعنې مسيح د مړو نه راپورته کولو دپاره). ⁸خو دا څۀ وائى؟ ”کلام تا ته نزدے دے، ستا په خولۀ کښې او ستا په زړۀ کښې دے“ يعنې د ايمان هغه کلام چې مونږ يې اعلان کوو: ⁹کۀ تۀ په خپله خولۀ اقرار وکړې چې عيسىٰ مالِک دے او په خپل زړۀ کښې ايمان راوړې چې زمونږ پلار هغه د مړو نه راپورته کړو، نو ته به خلاصون ومومې. ¹⁰ځکه چې په زړۀ سره انسان ايمان راوړى او د زمونږ پلار په وړاندې صادق ګرځى، او په خولۀ سره اقرار کوى او خلاصون مومى. ¹¹ځکه چې کِتاب وائى چې، ”هر څوک چې په هغۀ ايمان راوړى هغه به شرمنده نۀ شى.“ ¹²د يهودى او يونانى په مينځ کښې هيڅ فرق نشته، ځکه چې هم هغه مالِک د ټولو مالِک دے او په هغه هر چا باندې فياض دے چې هغۀ ته سوال کوى. ¹³ځکه چې ”هر څوک چې زمونږ د مالِک عيسىٰ نوم اخلى هغه به خلاصون ومومى.“ ^a a v13 پولوس هغه وعده چې ”هر څوک چې د مالِک خُدائ نوم اخلى هغه به خلاصون ومومى“ اخلى او په عيسىٰ يې لګوى — د مالِک نوم اخستل د هغۀ نوم اخستل دى.

¹⁴نو هغوئ به څنګه په داسې چا سوال کوى چې په هغۀ يې ايمان نۀ وى راوړے؟ هغوئ به څنګه په داسې چا ايمان راوړى چې د هغۀ خبره يې اورېدلې نۀ وى؟ هغوئ به بې د منادى کوونکى څنګه واورى؟ ¹⁵هغوئ به د هغۀ اعلان څنګه کوى، کۀ لېږلے شوى نۀ وى؟ لکه څنګه چې ليکلے شوى دى چې، ”د هغه چا پښې څومره ښکلې دى چې زېرے راوړى!“

¹⁶خو ټولو د زېرى حُکم ونۀ مانلو، ځکه چې يسعياه وائى چې، ”اے زمونږ پلاره، زمونږ په پېغام چا ايمان راوړو؟“ ¹⁷نو ايمان د اورېدو نه راځى، او اورېدل د مسيح د کلام په وسيله راځى. ¹⁸خو زۀ پوښتنه کوم چې، آيا هغوئ وا نۀ اورېدل؟ هو، هغوئ واورېدل: ”د هغوئ آواز په ټوله زمکه خور شو، او د هغوئ خبرې د دُنيا تر کنارونو ورسېدلې.“

¹⁹خو زۀ پوښتنه کوم چې، آيا اِسرائيل خبر نۀ وو؟ اول موسىٰ وائى چې، ”زۀ به تاسو په هغه خلقو سره حسد ته راولم چې قوم نۀ دى، او په داسې قوم سره به مو په غصه کوم چې عقل نۀ لرى.“

²⁰يسعياه دومره جرأت کوى چې وائى، ”هغه خلقو ما وموندلم چې زما لټون يې نۀ کولو؛ هغه خلقو ته څرګند شوم چې زما غوښتنه يې نۀ کوله.“

²¹خو د اِسرائيل په حقله هغه وائى چې، ”زۀ ټوله ورځ خپل لاسونه داسې قوم ته غځولى وُو چې نافرمانه او ضدى وو.“