ഇസ്രായേലിനായുള്ള പൗലോസിന്റെ ഹൃദയം
പൗലോസിന്റെ ജനത്തിനു നമ്മുടെ പിതാവിനെക്കുറിച്ചു യഥാർത്ഥ തീക്ഷ്ണതയുണ്ട്, എന്നാൽ അതു തെറ്റായ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കാണ്: അവന്റെ നീതിക്കു പകരം സ്വന്തമായ ഒരു നീതി സ്ഥാപിക്കുക. മറുവഴി അടുത്തുതന്നെയുണ്ട്, വായിലും ഹൃദയത്തിലും; വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും അതു തുറന്നിരിക്കുന്നു. അത് ഒരു പ്രായോഗിക പ്രശ്നം ഉയർത്തുന്നു — അയയ്ക്കപ്പെട്ട ഒരാളില്ലാതെ ആരും കേൾക്കുന്നില്ല.
10 1സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, ഇസ്രായേലിനായി എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഗ്രഹവും നമ്മുടെ പിതാവിനോടുള്ള പ്രാർഥനയും അവരുടെ രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയാകുന്നു. 2അവരെക്കുറിച്ച് ഞാൻ സാക്ഷ്യം പറയുന്നു: അവർക്കു നമ്മുടെ പിതാവിനോട് തീക്ഷ്ണതയുണ്ട്, എന്നാൽ അത് പരിജ്ഞാനപ്രകാരമല്ല. 3നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നീതിയെ അറിയാതെ, സ്വന്തം നീതി സ്ഥാപിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നീതിക്കു കീഴ്പെട്ടില്ല. 4എന്തെന്നാൽ ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം ക്രിസ്തുവാകുന്നു; അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുന്നവരെല്ലാം നീതി പ്രാപിക്കുന്നു.
5ന്യായപ്രമാണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നീതിയെക്കുറിച്ച് മോശ എഴുതുന്നു: “ഇവ ചെയ്യുന്നവൻ അവയാൽ ജീവിക്കും.”
6എന്നാൽ വിശ്വാസത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നീതി പറയുന്നു: “‘സ്വർഗത്തിലേക്ക് ആർ കയറും?’ എന്നു നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പറയരുത്” (അതായത്, ക്രിസ്തുവിനെ താഴേക്ക് ഇറക്കിക്കൊണ്ടുവരുവാൻ). 7“അഥവാ ‘അഗാധത്തിലേക്ക് ആർ ഇറങ്ങും?’” (അതായത്, ക്രിസ്തുവിനെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുവാൻ). 8എന്നാൽ അത് എന്തു പറയുന്നു? “വചനം നിനക്കു സമീപമാണ്, നിന്റെ വായിലും നിന്റെ ഹൃദയത്തിലും ആണ്” — അതായത്, ഞങ്ങൾ പ്രസംഗിക്കുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ വചനം: 9യേശു കർത്താവാകുന്നു എന്നു നിന്റെ വായ്കൊണ്ട് ഏറ്റുപറയുകയും നമ്മുടെ പിതാവ് അവിടുത്തെ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർപ്പിച്ചു എന്നു നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്താൽ, നീ രക്ഷിക്കപ്പെടും. 10എന്തെന്നാൽ ഹൃദയംകൊണ്ട് വിശ്വസിച്ച് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നു, വായ്കൊണ്ട് ഏറ്റുപറഞ്ഞ് രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. 11എന്തെന്നാൽ തിരുവെഴുത്ത് പറയുന്നു: “അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും ലജ്ജിച്ചുപോകയില്ല.” 12യഹൂദനും ഗ്രീക്കുകാരനും തമ്മിൽ ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ല: ഒരേ കർത്താവുതന്നെ എല്ലാവരുടെയും കർത്താവാകുന്നു, അവിടുത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാവരോടും ഉദാരനായിരിക്കുന്നു. 13എന്തെന്നാൽ “നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും.” a a v13 “സർവേശ്വരന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും” എന്ന വാഗ്ദാനത്തെ പൗലോസ് യേശുവിനു ബാധകമാക്കുന്നു — കർത്താവിനെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുക എന്നാൽ അവിടുത്തെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുക എന്നാണ്.
14അപ്പോൾ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാത്തവനെ അവർ എങ്ങനെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കും? തങ്ങൾ കേട്ടിട്ടില്ലാത്തവനിൽ അവർ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും? പ്രസംഗിക്കുന്ന ഒരുവൻ ഇല്ലാതെ അവർ എങ്ങനെ കേൾക്കും? 15അയയ്ക്കപ്പെടാതെ അവർ എങ്ങനെ അവിടുത്തെ പ്രസംഗിക്കും? എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ: “സുവിശേഷം കൊണ്ടുവരുന്നവരുടെ കാലുകൾ എത്ര മനോഹരം!”
16എന്നാൽ എല്ലാവരും സുവിശേഷം അനുസരിച്ചില്ല; എന്തെന്നാൽ യെശയ്യാവ് പറയുന്നു: “ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, ഞങ്ങളുടെ സന്ദേശം ആർ വിശ്വസിച്ചു?” 17അങ്ങനെ വിശ്വാസം കേൾവിയാൽ വരുന്നു, കേൾവിയോ ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള വചനത്താൽ വരുന്നു. 18എന്നാൽ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു: അവർ കേട്ടില്ലയോ? അതേ, അവർ കേട്ടു: “അവരുടെ ശബ്ദം സർവഭൂമിയിലും, അവരുടെ വാക്കുകൾ ലോകത്തിന്റെ അറ്റങ്ങളോളവും പരന്നു.”
19എന്നാൽ ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു, ഇസ്രായേൽ അറിഞ്ഞില്ലയോ? ആദ്യം മോശ പറയുന്നു: “ജനമല്ലാത്തവരെക്കൊണ്ട് ഞാൻ നിങ്ങളിൽ അസൂയ ജനിപ്പിക്കും, വിവേകമില്ലാത്ത ജനതയെക്കൊണ്ട് നിങ്ങളെ കോപിപ്പിക്കും.”
20യെശയ്യാവ് ധൈര്യത്തോടെ പറയുന്നു: “എന്നെ അന്വേഷിക്കാത്തവർ എന്നെ കണ്ടെത്തി; എന്നെ ചോദിക്കാത്തവർക്ക് ഞാൻ പ്രത്യക്ഷനായി.”
21എന്നാൽ ഇസ്രായേലിനെക്കുറിച്ച് അവിടുന്ന് പറയുന്നു: “അനുസരണമില്ലാത്ത, ധിക്കാരികളായ ഒരു ജനത്തിനുനേരെ ഞാൻ ദിവസം മുഴുവൻ എന്റെ കൈകൾ നീട്ടി.”