رومين 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹ڀائرو ۽ ڀينرون، اسرائيل لاءِ منهنجي دل جي خواهش ۽ اسان جي پيءُ ڏانهن منهنجي دعا هيءَ آهي تہ هو نجات ماڻين. ²آءٌ سندن بابت شاهدي ٿو ڏيان تہ هو اسان جي پيءُ لاءِ جوش ٿا رکن، پر سندن اهو جوش علم موجب ناهي. ³اسان جي پيءُ جي سچائيءَ کان اڻڄاڻ هجڻ ڪري ۽ پنهنجي سچائي قائم ڪرڻ جي ڪوشش ڪندي، اهي اسان جي پيءُ جي سچائيءَ جا تابع نہ ٿيا. ⁴ڇالاءِ جو مسيح شريعت جي منزل آهي، تنهنڪري جيڪي بہ ايمان آڻين ٿا، سي سچائي ماڻين ٿا.

⁵ڇالاءِ جو موسيٰ شريعت تي ٻڌل سچائيءَ بابت لکي ٿو تہ ”جيڪو ماڻهو اهي ڪم ڪندو، سو انهن سان جيئرو رهندو.“

⁶پر ايمان تي ٻڌل سچائي هيئن ٿي چوي تہ ”پنهنجي دل ۾ ’ڪير آسمان ڏانهن چڙهندو؟‘ نہ چئو،“ (يعني مسيح کي هيٺ آڻڻ لاءِ). ⁷”يا ’ڪير پاتال ۾ لهندو؟‘“ (يعني مسيح کي مئلن مان مٿي آڻڻ لاءِ). ⁸پر اهو ڇا ٿو چوي؟ ”ڪلام تو وٽ ويجھو آهي، تنهنجي وات ۾ ۽ تنهنجي دل ۾“—يعني ايمان جو اهو ڪلام جنهن جي اسين منادي ٿا ڪريون: ⁹جيڪڏهن تون پنهنجي وات سان اقرار ڪندين تہ يسوع خداوند آهي ۽ پنهنجي دل ۾ ايمان آڻيندين تہ اسان جي پيءُ کيس مئلن مان جياريو، تڏهن تون نجات ماڻيندين. ¹⁰ڇالاءِ جو دل سان ايمان آڻين ٿو تہ اسان جي پيءُ آڏو سچار ٺهرائجين ٿو، وات سان اقرار ڪرين ٿو تہ نجات ماڻين ٿو. ¹¹ڇالاءِ جو پاڪ ڪتاب ٿو چوي تہ ”جيڪو بہ هن تي ايمان آڻيندو، سو شرمندو نہ ٿيندو.“ ¹²يهودي ۽ يوناني ۾ ڪو فرق ناهي: ساڳيو خداوند سڀني جو خداوند آهي، ۽ جيڪي بہ کيس پڪارين ٿا، انهن سڀني لاءِ سخي آهي. ¹³ڇالاءِ جو ”جيڪو بہ اسان جي خداوند يسوع جو نالو وٺي پڪاريندو، سو نجات ماڻيندو.“ ^a a v13 پولس اهو واعدو تہ ”جيڪو بہ خداوند جو نالو وٺي پڪاريندو، سو نجات ماڻيندو“ کڻي يسوع تي لاڳو ٿو ڪري — خداوند کي پڪارڻ مطلب کيس پڪارڻ آهي.

¹⁴تڏهن جنهن تي ايمان نہ آندو اٿن، تنهن کي ڪيئن پڪاريندا؟ جنهن بابت ڪڏهن نہ ٻڌو اٿن، تنهن تي ڪيئن ايمان آڻيندا؟ منادي ڪندڙ کانسواءِ ڪيئن ٻڌندا؟ ¹⁵جيستائين کين موڪليو نہ وڃي، تيستائين ڪيئن منادي ڪندا؟ جيئن لکيل آهي تہ ”خوشخبري آڻيندڙن جا پير ڪيڏا نہ سهڻا آهن!“

¹⁶پر سڀني خوشخبريءَ جي فرمانبرداري نہ ڪئي، ڇالاءِ جو يسعياه ٿو چوي تہ ”اي اسان جا بابا، اسان جي پيغام تي ڪنهن ايمان آندو؟“ ¹⁷تنهنڪري ايمان ٻڌڻ مان اچي ٿو، ۽ ٻڌڻ مسيح بابت ڪلام ذريعي ٿئي ٿو. ¹⁸پر آءٌ پڇان ٿو: ڇا هنن نہ ٻڌو؟ ها، ٻڌو هئائون: ”سندن آواز سڄي زمين تائين پهتو، سندن ڳالهيون دنيا جي ڇيڙن تائين.“

¹⁹پر آءٌ پڇان ٿو تہ ڇا اسرائيل کي خبر نہ هئي؟ پهرين موسيٰ ٿو چوي تہ ”آءٌ توکي انهن ڪري حسد ۾ آڻيندس جيڪي قوم ناهن، ۽ بي سمجھ قوم ڪري ڪاوڙ ۾ آڻيندس.“

²⁰يسعياه همت ڪري چوي ٿو تہ ”جيڪي مون کي ڳوليندا نہ هئا، تن کي آءٌ ملي ويس؛ جن مون بابت نہ پڇيو، تن آڏو ظاهر ٿيس.“

²¹پر اسرائيل بابت چوي ٿو تہ ”سڄو ڏينهن مون هڪ نافرمان ۽ ضدي قوم ڏانهن پنهنجا هٿ ڊگھا ڪيا.“