Ο πόθος του Παύλου για τον Ισραήλ

Ο λαός του Παύλου έχει πραγματικό ζήλο για τον Πατέρα μας, στραμμένο όμως σε λάθος στόχο: να στήσουν μια δική τους δικαιοσύνη αντί για τη δική του. Η εναλλακτική είναι κοντά, στο στόμα και στην καρδιά, και ανοιχτή σε όποιον επικαλείται. Κι αυτό θέτει το πρακτικό πρόβλημα — κανείς δεν ακούει αν δεν σταλεί κάποιος.

Κεφάλαιο 10.

Αδελφοί μου, ο βαθύς πόθος της καρδιάς μου και η προσευχή μου στον Πατέρα μας για τον Ισραήλ είναι να σωθούν. Δίνω μαρτυρία γι’ αυτούς: έχουν ζήλο για τον Πατέρα μας, αλλά όχι σύμφωνα με τη σωστή γνώση. Επειδή αγνοούν τη δικαιοσύνη του Πατέρα μας και ζητούν να στήσουν τη δική τους, δεν υποτάχθηκαν στη δικαιοσύνη του Πατέρα μας. Γιατί ο Χριστός είναι ο σκοπός του νόμου, ώστε όλοι όσοι πιστεύουν να λάβουν δικαιοσύνη.

Γιατί ο Μωυσής γράφει για τη δικαιοσύνη που στηρίζεται στον νόμο: «Αυτός που τα κάνει αυτά θα ζήσει μέσα από αυτά».

Η δικαιοσύνη όμως που στηρίζεται στην πίστη λέει: «Μην πεις μέσα στην καρδιά σου· “Ποιος θα ανέβει στον ουρανό;”» (δηλαδή για να κατεβάσει τον Χριστό), «ή “Ποιος θα κατεβεί στην άβυσσο;”» (δηλαδή για να ανεβάσει τον Χριστό από τους νεκρούς). Αλλά τι λέει; «Ο λόγος είναι κοντά σου, στο στόμα σου και στην καρδιά σου»—εννοεί τον λόγο της πίστης που κηρύττουμε: Αν ομολογήσεις με το στόμα σου πως ο Ιησούς είναι ο Κύριος και πιστέψεις στην καρδιά σου ότι ο Πατέρας μας τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς. Γιατί με την καρδιά πιστεύεις και δικαιώνεσαι μπροστά στον Πατέρα μας, με το στόμα ομολογείς και σώζεσαι. Γιατί η Γραφή λέει: «Όποιος πιστεύει σ’ αυτόν δεν θα ντροπιαστεί». Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε Ιουδαίο και Έλληνα: ο ίδιος Κύριος είναι Κύριος όλων, γενναιόδωρος σε όλους όσοι τον επικαλούνται. Γιατί «όποιος επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου μας Ιησού θα σωθεί». ^a

Πώς λοιπόν να επικαλεστούν αυτόν στον οποίο δεν πίστεψαν; Πώς να πιστέψουν σ’ αυτόν για τον οποίο δεν άκουσαν; Πώς να ακούσουν χωρίς κάποιον να κηρύττει; Και πώς να τον κηρύξουν, αν δεν σταλούν; Όπως είναι γραμμένο: «Πόσο όμορφα είναι τα πόδια εκείνων που φέρνουν το χαρμόσυνο μήνυμα!»

Αλλά δεν υπάκουσαν όλοι στο χαρμόσυνο μήνυμα, γιατί ο Ησαΐας λέει: «Πατέρα μας, ποιος πίστεψε στο μήνυμά μας;» Η πίστη λοιπόν έρχεται από το άκουσμα, και το άκουσμα μέσα από τον λόγο για τον Χριστό. Ρωτάω όμως: μήπως δεν άκουσαν; Ναι, άκουσαν: «Ο ήχος τους απλώθηκε σε όλη τη γη, τα λόγια τους ως τα πέρατα του κόσμου».

Ρωτάω όμως, μήπως ο Ισραήλ δεν κατάλαβε; Πρώτος ο Μωυσής λέει: «Θα σας κάνω να ζηλέψετε μ’ εκείνους που δεν είναι έθνος, θα σας εξοργίσω μ’ ένα έθνος χωρίς κατανόηση».

Ο Ησαΐας τολμάει να πει: «Με βρήκαν εκείνοι που δεν με έψαχναν· φανερώθηκα σ’ εκείνους που δεν με ζητούσαν».

Για τον Ισραήλ όμως λέει: «Όλη τη μέρα άπλωνα τα χέρια μου σ’ έναν λαό ανυπάκουο και πεισματάρη».