Rama Urang Henteu Ngantunkeun Israil

Naha Rama urang geus miceun Israil? Paulus ngajawab ku dirina sorangan, ku tujuh rébu jalma dina jaman Elias, jeung ku tangkal zaitun sambungan nu ngingetan nu percaya ti bangsa-bangsa séjén sangkan ulah agul. Haténa diteuaskeun ngan sabagian jeung samentara; kurnia jeung panggero henteu dicabut. Manéhna nutup ku muji, lain ku katerangan.

Pasal 11.

Ku sabab eta sim kuring nanya: naha Rama urang geus nampik umat-Na? Pamohalan! Sim kuring oge urang Israil, turunan Ibrahim, ti kaom Binyamin. Rama urang henteu nampik umat-Na, anu geus kauninga ti samemehna ku Mantenna. Naha aranjeun henteu terang kana ucapan Kitab Suci ngeunaan Nabi Elias, kumaha anjeunna ngadu ka Rama urang ngalawan Israil? “Nun Ama, nabi-nabi Ama parantos dipaehan ku maranehna, altar-altar Ama diruntuhkeun; mung abdi nyalira anu kantun, sareng maranehna ngarah-ngarah nyawa abdi.”

Waler Allah, “Kami geus nyesakeun tujuh rebu jalma pikeun Kami, anu henteu tapak deku ka Baal.” ^a

Nya kitu deui ayeuna aya sesa anu kapilih ku karana sih kurnia. Tapi lamun ku karana sih kurnia, hartina lain deui ku karana pagawean; sabab lamun henteu kitu, sih kurnia moal jadi sih kurnia deui.

Jadi kumaha? Israil henteu meunang naon anu diteangna; ari anu kapilih meunang, tapi anu sesana jaradi teuas hatena. Sakumaha anu geus ditulis: “Rama urang maparin ka maranehna hiji roh anu mintreng, panon anu teu bisa nenjo jeung ceuli anu teu bisa ngadenge, nepi ka poe ieu.”

Jeung saur Daud, “Sing jadi jiret mejana maranehna, jadi jebakan, jadi batu tajong, jeung jadi males pikeun maranehna. Sing poek panon maranehna supaya teu bisa nenjo, jeung bengkokkeun tonggong maranehna salalanggengna.”

Ku sabab eta sim kuring nanya: naha maranehna tikosewad teh nepi ka ngajungkel pisan? Pamohalan! Sabalikna, kagagalan maranehna mawa kasalametan ka bangsa-bangsa sejen, pikeun ngabangkitkeun sirik Israil. Lamun dosa maranehna bisa ngabeungharan dunya, jeung kagagalan maranehna ngabeungharan bangsa-bangsa sejen, komo deui lamun maranehna lengkep asup sakabehna!

Ieu kaomongkeun ka aranjeun bangsa-bangsa sejen: ku sabab sim kuring teh rasul pikeun bangsa-bangsa sejen, sim kuring ngajenan kana pangladen sim kuring, kalawan pangharepan sangkan ku jalan kumaha bae sim kuring bisa ngabangkitkeun sirik bangsa sorangan sarta nyalametkeun sawareh ti maranehna. Lamun panampik ka maranehna geus ngarukunkeun dunya, naon atuh anu bakal dibawa ku panarima ka maranehna, lian ti hirup tina maot? Lamun hasil kahiji suci, nya kitu deui sakumna adonanana; lamun akarna suci, nya kitu deui dahan-dahanna. Lamun aya sawareh dahan anu diteukteuk, tuluy aranjeun, anu mangrupa sirung jaitun leuweung, ditalipukkeun di antara dahan-dahan eta, nepi ka milu ngasaan akar jaitun anu suburna, aranjeun ulah agul ngungkulan dahan-dahan eta. Lamun aranjeun agul, saenyana lain aranjeun anu nyangga akar, tapi akar anu nyangga aranjeun. Meureun aranjeun bakal ngomong, “Dahan-dahan diteukteuk teh supaya kuring bisa ditalipukkeun.” Enya. Maranehna diteukteuk ku sabab kurang iman; aranjeun nangtung ku karana iman. Aranjeun ulah adigung—sabalikna kudu sieun. Sabab lamun Rama urang henteu ngaheman dahan-dahan aslina, aranjeun oge moal diheman ku Mantenna. Ku sabab eta tengetkeun kahadean jeung kabengisan Rama urang: kabengisan ka anu geus ragrag, kahadean ka aranjeun—asal aranjeun tetep aya dina kahadean-Na; lamun henteu, aranjeun oge bakal diteukteuk. Jeung lamun maranehna henteu tetep dina kaayaan kurang iman, maranehna oge bakal ditalipukkeun—Rama urang iasa nalipukkeun maranehna deui. Lamun aranjeun geus dipotong tina tangkal jaitun leuweung anu asli sipatna, tuluy ditalipukkeun, papalingpang jeung sipat aslina, kana tangkal jaitun anu diparek, komo deui dahan-dahan anu asli bakal ditalipukkeun deui kana tangkal jaitunna sorangan?

Sakumna Israil Bakal Disalametkeun

Dulur-dulur, sim kuring henteu hayang aranjeun teu nyaho kana rasiah ieu, supaya aranjeun ulah ngarasa pinter sorangan: sabagian Israil geus jadi teuas hatena, nepi ka lengkepna jumlah bangsa-bangsa sejen asup.

Ku kituna sakumna Israil bakal disalametkeun, sakumaha anu geus ditulis: “Jurusalamet bakal sumping ti Sion sarta bakal ngaleungitkeun kajahatan ti Yakub, ^b sarta ieu bakal jadi perjangjian Kami jeung maranehna, dina waktu Kami ngaleungitkeun dosa-dosa maranehna.”

Dina perkara Injil, maranehna teh musuh demi kapentingan aranjeun; tapi dina perkara pamilihan, maranehna teh dipikaasih ku karana para karuhun. Sabab sagala paparin jeung panyaur Rama urang mah moal ditarik deui. Sabab sakumaha aranjeun bareto ngalanggar ka Rama urang, tapi ayeuna geus narima kurnia ku karana kadorakaan maranehna, nya kitu deui ayeuna maranehna ngalanggar, supaya ku karana kurnia anu geus ditembongkeun ka aranjeun, maranehna oge ayeuna bisa narima kurnia. Sabab Rama urang geus ngurung sakabeh jalma dina kadorakaan, supaya Mantenna bisa mikurnia ka sakabehna.

Duh, kacida jerona kakayaan jeung kabijaksanaan sarta kauninga Rama urang! Kacida teu kaukurna putusan-putusan Mantenna sarta kacida teu kateangna jalan-jalan Mantenna! “Sabab saha anu geus terang kana manah Rama urang, atawa saha anu geus jadi panasehat Mantenna? Atawa saha anu geus mere pamere ka Mantenna, nepi ka kudu dibales ku Mantenna?” Sabab sagala perkara teh asalna ti Mantenna, ku jalan Mantenna, sarta pikeun Mantenna. Sumangga kamulyaan kahatur ka Mantenna salalanggengna. Amin.