رومیان 11

11 ¹پس می‌پرسم: آیا پدر ما قوم خود را رد کرده است؟ هرگز—من نیز خود اسرائیلی‌ام، از نسل ابراهیم، از قبیلهٔ بنیامین. ²پدر ما قوم خود را که از پیش شناخته بود، رد نکرد. آیا نمی‌دانید کتاب‌مقدّس دربارهٔ ایلیا چه می‌گوید، که چگونه نزد پدر ما بر ضدّ اسرائیل التماس می‌کند؟ ³«پدر، آنها انبیای تو را کشتند و مذبح‌های تو را ویران کردند؛ تنها من باقی مانده‌ام، و آنها قصد جان مرا دارند.»

⁴پاسخ خدا این بود: «من هفت هزار مرد برای خود نگاه داشته‌ام که در برابر بعل زانو نزده‌اند.» ^a a v4 بعل بت اصلی کنعانیان بود که در روزگار ایلیا در سراسر اسرائیل به‌گستردگی پرستیده می‌شد.

⁵به همین‌سان، در زمان حاضر نیز باقی‌مانده‌ای هست که به فیض برگزیده شده‌اند. ⁶و اگر به فیض است، دیگر بر پایهٔ اعمال نیست؛ وگرنه فیض دیگر فیض نمی‌بود.

⁷پس چه؟ اسرائیل آنچه را می‌جست، نیافت؛ ولی برگزیدگان یافتند و باقی سخت‌دل گشتند. ⁸چنان‌که نوشته شده است: «پدر ما به آنها روحی بی‌حس داد، چشمانی که نمی‌بینند و گوش‌هایی که نمی‌شنوند، تا به امروز.»

⁹و داوود می‌گوید: «باشد که سفرهٔ آنها برایشان دام و تله و سنگ لغزش و سزا گردد. ¹⁰چشمانشان تاریک شود تا نبینند، و پشتشان را تا به ابد خمیده ساز.»

¹¹پس می‌پرسم: آیا لغزیدند تا به‌کلّی بیفتند؟ هرگز! بلکه از لغزش آنها نجات به غیریهودیان رسید، تا اسرائیل به غیرت آید. ¹²و اگر لغزش آنها جهان را دولتمند می‌سازد و شکست آنها غیریهودیان را دولتمند می‌کند، پیوستن کامل آنها چقدر بیشتر!

¹³این را به شما غیریهودیان می‌گویم: از آنجا که من رسول غیریهودیانم، خدمت خود را ارج می‌نهم، ¹⁴به این امید که به‌نوعی قوم خودم را به غیرت آورم و برخی از آنها را نجات دهم. ¹⁵زیرا اگر ردّ شدن آنها موجب آشتی جهان شد، پذیرفته‌شدنشان جز حیات از مردگان چه خواهد بود؟ ¹⁶اگر نوبر مقدّس باشد، تمام خمیر نیز مقدّس است؛ و اگر ریشه مقدّس باشد، شاخه‌ها نیز مقدّس‌اند. ¹⁷اگر برخی شاخه‌ها بریده شدند و تو که نهال زیتون وحشی بودی، در میان آنها پیوند زده شدی و در ریشهٔ پرمایهٔ درخت زیتون شریک گشتی، ¹⁸بر آن شاخه‌ها فخر مکن. و اگر فخر می‌کنی، بدان که تو ریشه را نگاه نمی‌داری—بلکه ریشه تو را نگاه می‌دارد. ¹⁹پس خواهی گفت: «شاخه‌ها بریده شدند تا من پیوند زده شوم.» ²⁰درست است. آنها به‌سبب بی‌ایمانی بریده شدند و تو به ایمان ایستاده‌ای. مغرور مباش—بلکه بترس. ²¹زیرا اگر پدر ما شاخه‌های طبیعی را دریغ نداشت، تو را نیز دریغ نخواهد داشت. ²²پس مهربانی و سختگیری پدر ما را ببین: سختگیری بر افتادگان، و مهربانی بر تو—اگر در آن مهربانی بمانی؛ وگرنه تو نیز بریده خواهی شد. ²³و آنها نیز اگر در بی‌ایمانی نمانند، پیوند زده خواهند شد—زیرا پدر ما می‌تواند بار دیگر آنها را پیوند زند. ²⁴زیرا اگر تو از درخت زیتونی که به طبیعت وحشی بود بریده شدی و برخلاف طبیعت به درخت زیتون پرورده پیوند زده شدی، شاخه‌های طبیعی چقدر بیشتر به درخت زیتون خودشان پیوند زده خواهند شد؟

تمامی اسرائیل نجات خواهند یافت

²⁵ای برادران و خواهران، نمی‌خواهم از این راز بی‌خبر باشید، تا در نظر خود حکیم نباشید: بخشی از اسرائیل سخت‌دل گشته است، تا زمانی که شمار کامل غیریهودیان درآیند.

²⁶و بدین‌گونه تمامی اسرائیل نجات خواهند یافت، چنان‌که نوشته شده است: «رهاننده از صهیون خواهد آمد و شرارت را از یعقوب دور خواهد کرد، ^b b v26 رهاننده‌ای که از صهیون می‌آید عیسی است — همان نجات‌دهنده‌ای که پدر ما از زبان اشعیا وعده داد، که قوم خود را از گناه بازمی‌گرداند. ²⁷و این عهد من با آنها خواهد بود، آنگاه که گناهانشان را برگیرم.»

²⁸از نظر انجیل، آنها به‌خاطر شما دشمنانند؛ ولی از نظر برگزیدگی، به‌خاطر پدران محبوبند. ²⁹زیرا عطایا و دعوت پدر ما بازگشت‌ناپذیرند. ³⁰زیرا همان‌گونه که شما زمانی از پدر ما نافرمانی کردید، ولی اکنون به‌سبب نافرمانی آنها رحمت یافته‌اید، ³¹آنها نیز اکنون نافرمانی کردند، تا به‌سبب رحمتی که بر شما شد، آنها نیز اکنون رحمت یابند. ³²زیرا پدر ما همه را در بند نافرمانی نهاده است، تا بر همه رحمت آورد.

³³آه، ژرفای دولت و حکمت و دانش پدر ما! چه بی‌کران است داوری‌هایش و چه ناپیمودنی راه‌هایش! ³⁴«زیرا کیست که فکر پدر ما را دانسته باشد، یا کیست که مشاور او بوده باشد؟ ³⁵یا کیست که چیزی به او بخشیده باشد تا به او بازپرداخته شود؟» ³⁶زیرا همه‌چیز از اوست و به‌واسطهٔ اوست و به‌سوی اوست. او را تا به ابد جلال باد. آمین.