List do Rzymian 11

11 ¹Pytam więc: czy nasz Ojciec odrzucił swój lud? Nigdy — ja też jestem Izraelitą, z rodu Abrahama, z plemienia Beniamina. ²Nasz Ojciec nie odrzucił swego ludu, który wcześniej poznał. Czy nie wiecie, co Pismo mówi o Eliaszu, jak błaga naszego Ojca przeciwko Izraelowi? ³„Ojcze, zabili twoich proroków, zburzyli twoje ołtarze; ja sam pozostałem, a oni czyhają na moje życie.”

⁴Odpowiedź Boga: „Zachowałem sobie siedem tysięcy mężów, którzy nie zgięli kolan przed Baalem.” ^a a v4 Baal był głównym bożkiem kananejskim, powszechnie czczonym w całym Izraelu w czasach Eliasza.

⁵Tak samo i w obecnym czasie pozostała resztka, wybrana przez łaskę. ⁶A jeśli przez łaskę, to już nie z uczynków; inaczej łaska nie byłaby już łaską.

⁷Cóż więc? Izrael nie osiągnął tego, czego szukał; osiągnęli to wybrani, a pozostali zostali zatwardzeni. ⁸Jak jest napisane: „Nasz Ojciec dał im ducha odrętwienia, oczy, które nie widzą, i uszy, które nie słyszą, aż po dzień dzisiejszy.”

⁹A Dawid mówi: „Niech ich stół stanie się sidłem, pułapką, kamieniem obrazy i odpłatą dla nich. ¹⁰Niech ich oczy się zaćmią, aby nie widzieli, a ich plecy zegnij na zawsze.”

¹¹Pytam więc: czy potknęli się po to, by całkiem upaść? Żadną miarą! Przeciwnie, ich upadek przyniósł zbawienie poganom, aby pobudzić Izrael do zazdrości. ¹²Jeśli ich grzech wzbogaca świat, a ich upadek wzbogaca pogan, to o ileż bardziej ich pełne włączenie!

¹³Mówię to wam, poganom: skoro jestem apostołem pogan, otaczam chwałą swoją służbę, ¹⁴w nadziei, że jakoś pobudzę do zazdrości moich rodaków i zbawię niektórych z nich. ¹⁵Jeśli ich odrzucenie pojednało świat, to czym będzie ich przyjęcie, jeśli nie życiem z martwych? ¹⁶Jeśli pierwocina jest święta, to i całe ciasto; jeśli korzeń jest święty, to i gałęzie. ¹⁷Jeśli niektóre gałęzie zostały odłamane, a ty, latorośl dzikiej oliwki, zostałeś wszczepiony między nie, mając udział w bogatym korzeniu oliwki, ¹⁸nie wynoś się nad gałęzie. A jeśli się wynosisz, to pamiętaj: nie ty dźwigasz korzeń, lecz korzeń ciebie. ¹⁹Powiesz więc: „Gałęzie zostały odłamane, abym ja został wszczepiony.” ²⁰To prawda. Zostały odłamane z powodu niewiary; ty zaś stoisz dzięki wierze. Nie wynoś się, ale raczej się bój. ²¹Bo jeśli nasz Ojciec nie oszczędził naturalnych gałęzi, to i ciebie nie oszczędzi. ²²Zważ więc na dobroć i surowość naszego Ojca: surowość wobec tych, którzy upadli, a dobroć wobec ciebie — jeśli wytrwasz w tej dobroci; inaczej i ty zostaniesz odcięty. ²³A oni, jeśli nie będą trwać w niewierze, również zostaną wszczepieni — nasz Ojciec może ich znów wszczepić. ²⁴Jeśli ty zostałeś odcięty z oliwki z natury dzikiej i wbrew naturze wszczepiony w oliwkę szlachetną, to o ileż bardziej naturalne gałęzie zostaną wszczepione z powrotem we własną oliwkę?

Cały Izrael będzie zbawiony

²⁵Bracia i siostry, nie chcę, abyście nie wiedzieli o tej tajemnicy, żebyście nie byli mądrzy we własnych oczach: zatwardziałość przyszła na część Izraela, aż wejdzie pełnia pogan.

²⁶I tak cały Izrael będzie zbawiony, jak jest napisane: „Przyjdzie z Syjonu wybawiciel i usunie zło od Jakuba, ^b b v26 Wybawiciel, który przychodzi z Syjonu, to Jezus — wybawiciel, którego nasz Ojciec obiecał przez Izajasza, który odwraca swój lud od grzechu. ²⁷a takie będzie moje przymierze z nimi, gdy zgładzę ich grzechy.”

²⁸Co do ewangelii, są nieprzyjaciółmi ze względu na was; co do wybrania, są umiłowani ze względu na ojców. ²⁹Bo dary i powołanie naszego Ojca są nieodwołalne. ³⁰Bo jak wy niegdyś byliście nieposłuszni naszemu Ojcu, a teraz dostąpiliście miłosierdzia z powodu ich nieposłuszeństwa, ³¹tak i oni teraz stali się nieposłuszni, aby przez okazane wam miłosierdzie i oni teraz dostąpili miłosierdzia. ³²Bo nasz Ojciec poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby nad wszystkimi się zmiłować.

³³O głębokości bogactwa i mądrości, i poznania naszego Ojca! Jakże niezbadane są jego wyroki i jak niedościgłe jego drogi! ³⁴„Bo któż poznał myśl naszego Ojca albo któż był jego doradcą? ³⁵Albo kto dał mu dar, aby mu to zostało odpłacone?” ³⁶Bo z niego i przez niego, i dla niego jest wszystko. Jemu niech będzie chwała na wieki. Amen.