List do Rzymian 12

12 ¹Proszę więc was, bracia i siostry, przez miłosierdzie naszego Ojca: ofiarujcie wasze ciała jako ofiarę żywą, świętą i miłą jemu — to wasza prawdziwa, rozumna służba Boża. ²Nie dostosowujcie się do tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnowienie swojego umysłu, abyście mogli rozpoznać wolę naszego Ojca — dobrą, miłą i doskonałą.

³Przez łaskę, która mi jest dana, mówię każdemu z was: nie myślcie o sobie wyżej, niż należy, lecz myślcie trzeźwo, każdy według miary wiary, jaką wyznaczył mu nasz Ojciec. ⁴Jak bowiem jedno ciało ma wiele członków, a nie wszystkie członki spełniają tę samą funkcję, ⁵tak my, choć liczni, jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, a każdy z nas należy do pozostałych. ⁶Mamy zaś różne dary według łaski, która nam jest dana: jeśli proroctwo — korzystajmy z niego na miarę naszej wiary; ⁷jeśli posługiwanie — oddajmy się posługiwaniu; kto naucza — niech trwa w nauczaniu; ⁸kto zachęca — w zachęcaniu; kto rozdaje — niech czyni to hojnie; kto przewodzi — z gorliwością; kto okazuje miłosierdzie — z radością.

⁹Niech miłość będzie szczera. Brzydźcie się złem, trzymajcie się dobra. ¹⁰Miłujcie się nawzajem miłością braterską. W okazywaniu czci wyprzedzajcie jedni drugich. ¹¹W gorliwości nie ustawajcie, bądźcie płomienni duchem, służcie Panu. ¹²Weselcie się w nadziei, bądźcie cierpliwi w ucisku, trwajcie w modlitwie. ¹³Wspomagajcie lud naszego Ojca w jego potrzebach; bądźcie gościnni.

¹⁴Błogosławcie tych, którzy was prześladują; błogosławcie, a nie przeklinajcie. ¹⁵Weselcie się z tymi, którzy się weselą; płaczcie z tymi, którzy płaczą. ¹⁶Żyjcie ze sobą w zgodzie. Nie bądźcie wyniośli, lecz skłaniajcie się ku niskim. Nie uważajcie samych siebie za mądrych. ¹⁷Nikomu nie oddawajcie złem za zło; starajcie się o to, co szlachetne wobec wszystkich ludzi. ¹⁸Jeśli to możliwe, o ile od was zależy, żyjcie w pokoju ze wszystkimi ludźmi.

¹⁹Umiłowani, nie mścijcie się sami, lecz pozostawcie miejsce gniewowi naszego Ojca. Jak napisano: Do mnie należy pomsta, ja odpłacę — mówi nasz Ojciec.

²⁰Przeciwnie: „Jeśli twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go; jeśli pragnie, daj mu pić; czyniąc to, zgromadzisz rozżarzone węgle na jego głowie”. ^a a v20 Zgromadzenie rozżarzonych węgli na głowie nieprzyjaciela obrazuje przytłoczenie go wstydem lub poczuciem winy przez nieoczekiwaną dobroć.

²¹Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.