ንኣቦና ዝቐረበ

ድሕሪ ዓሰርተ ሓደ ምዕራፍ ክትዕ፥ እቲ ዝድለ ምላሽ ሰብነት እዩ — ንኣቦና ዝውፈ ተራ ህይወት፥ ኣብ ክንዲ ናብ ቅርፂ እዝ ዘመን ዝፅቀጥ ዝተሓደሰ ኣእምሮ። ሽዑ ዝርዝር ነገር፦ ናይ ብሓቂ ውህብቶኻ ተጠቐም፥ ብዘይ ግብዝና ኣፍቅር፥ ነቶም ዘሳጕጉ ባርኽ፥ ሕነ ካብ ምፍዳይ ተቖጠብ፥ ንክፉእ ብሰናይ ስዓር።

ምዕራፍ 12።

እምበኣር ኣሕዋተይ፥ ሰብነትኩም ህያው፥ ቅዱስ፥ ንእኡ ባህ ዘብል መስዋእቲ ጌርኩም ከተቕርቡ፥ በቲ ምሕረት ኣቦና እምዕደኩም ኣለኹ፤ እዝ ከዓ ሓቀኛን ርትዓውን ኣምልኾኹም እዩ። ነዝ ዘመን እዙይ ኣይትምሰልዎ፤ እቲ ሰናይ፥ ባህ ዘብል፥ ፍፁም ዝኾነ ፍቓድ ኣቦና ምእንቲ ኽትምርምሩ ደኣ፥ ብምሕዳስ ኣእምሮኹም ተለወጡ።

በቲ ዝተውሃበኒ ፀጋ ንነፍሲ ወከፍኩም እብለኩም ኣለኹ፦ ነፍሲ ወከፍ ከምቲ ኣቦና ዝዓደሎ መጠን እምነት ብልቦና ይሕሰብ ደኣ እምበር፥ ካብቲ ዝግባእ ንላዕሊ ብዛዕባ ርእሱ ልዕል ኢሉ ኣይሕሰብ። ከምቲ ሓደ ኣካል ብዙሕ ኣካላት ዘለዎ፥ ኵሉ እቲ ኣካላት ከዓ ሓደ ዓይነት ስራሕ ዘይብሉ፥ ከምኡ ኸዓ ንሕና ብዙሓት ክነስና፥ ብክርስቶስ ሓደ ኣካል ኢና፥ ነፍሲ ወከፍና ድማ ኣካል ሕድሕድ ኢና። ከምቲ ንዓና ዝተውሃበ ፀጋ ኸዓ፥ እተፈላለየ ውህብቶ ኣለና፦ ትንቢት እንተ ኾይኑ፥ ከም መጠን እታ ዘላትና እምነት ንጠቐመሉ፤ ኣገልግሎት እንተ ኾይኑ፥ ኣብ ኣገልግሎት ንፅናዕ፤ እቲ ዝምህር ከዓ፥ ኣብ ትምህርቲ። እቲ ዝምዕድ፥ ኣብ ምዕዳድ፤ እቲ ዝህብ፥ ብልግሲ፤ እቲ ዝመርሕ፥ ብትግሃት፤ እቲ ዝምሕር ከዓ፥ ብሓጐስ።

ፍቕሪ ብዘይ ግብዝና ትኹን። ነቲ ክፉእ ፅልእዎ፤ ነቲ ሰናይ ጌርኩም ሓዝዎ። ንሕድሕድኩም ብፍቕሪ ሕውነት ተፋቐሩ፤ ብምኽባር ንሕድሕድኩም ቀዳዲምኩም ኣኽብሩ። ብትግሃት ሃካያት ኣይትኹኑ፥ ብመንፈስ ተቓፃልቲ ዄንኩም ንጐይታ ኣገልግሉ። ብተስፋ ተሓጐሱ፥ ብመከራ ተዓገሱ፥ ብፀሎት ፅንዑ። ኣብ ድሌት ህዝቢ ኣቦና ተኻፈሉ፥ ንጋሻ ናይ ምቕባል ልማድ ከዓ ስዓቡ።

ነቶም ዘሳጕጉኹም ባርኹ፤ ባርኹ እምበር ኣይትረግሙ። ምስቶም ዝሕጐሱ ተሓጐሱ፥ ምስቶም ዝበኽዩ ብኸዩ። ንሕድሕድኩም ሓደ ሓሳብ ይሃሉኹም፤ ዕቡያት ኣይትኹኑ፥ ምስ ትሑታት ደኣ ተሓባበሩ እምበር። ኣብ ዓይንኹም ለባማት ኣይትኹኑ። ንሓደ እኳ ክፉእ ኣብ ክንዲ ክፉእ ኣይትፍደዩ፤ ኣብ ቅድሚ ኵሉ ሰብ ፅቡቕ ዝኾነ ክትገብሩ ኣቐዲምኩም ሕሰቡ። ዝከኣል እንተ ኾይኑ፥ ብእትኽእልዎ መጠን፥ ምስ ኵሉ ሰብ ብሰላም ንበሩ።

ኣቱም ፍቑራተይ፥ ባዕልኹም ሕነ ኣይትፍደዩ፥ ንቍጥዓ ኣቦና ደኣ ስፍራ ሃቡ እምበር። ከምዙይ ኢሉ ተፅሒፉ ኣሎ እሞ፦ “ሕነ ምፍዳይ ናተይ እዩ፥ ኣነ ክፈዲ እየ” ይብል ኣቦና።

ኣብ ክንድኡ ኸዓ፦ “ፀላኢኻ እንተ ጠመየ ኣብልዓዮ፤ እንተ ፀምአ ኸዓ ኣስተዮ፤ ከምዙይ ብምግባር ኣብ ርእሱ ጓህሪ ሓዊ ኽትክምር ኢኻ።” ^a

ብክፉእ ኣይትስዓሩ፥ ንክፉእ ደኣ ብሰናይ ስዓርዎ እምበር።