ਰੋਮੀਆਂ 12

12 ¹ਸੋ ਹੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਰਹਮਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਬਲੀਦਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਅਰਪਣ ਕਰੋ—ਇਹੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚੀ, ਯੋਗ ਭਗਤੀ ਹੈ। ²ਇਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਢਲੋ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਬਣਾ ਕੇ ਬਦਲ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪਰਖ ਸਕੋ—ਜੋ ਭਲੀ, ਭਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ।

³ਜਿਹੜੀ ਕਿਰਪਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਿੰਨਾ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਸਮਝੋ, ਸਗੋਂ ਸਿਆਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ, ਹਰੇਕ ਜਣਾ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਮਾਪ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵੰਡਿਆ ਹੈ। ⁴ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ⁵ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦਾ ਹੈ। ⁶ਸਾਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ: ਜੇ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਮੇਚ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤੋ; ⁷ਜੇ ਸੇਵਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ; ਜੋ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ; ⁸ਜੋ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ; ਜੋ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ; ਜੋ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ; ਜੋ ਦਯਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ।

⁹ਪ੍ਰੇਮ ਨਿਸ਼ਕਪਟ ਹੋਵੇ। ਜੋ ਬੁਰਾ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਘਿਰਣਾ ਕਰੋ; ਜੋ ਭਲਾ ਹੈ ਉਸ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਰਹੋ। ¹⁰ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰੋ। ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਧ-ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਰੋ। ¹¹ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲੇ ਨਾ ਪਵੋ, ਸਗੋਂ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਰਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ¹²ਆਸ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਕਰੋ, ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਧੀਰਜ ਰੱਖੋ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋ। ¹³ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਕਰੋ; ਪਰਾਹੁਣਚਾਰੀ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰੋ।

¹⁴ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਤਾਉਂਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦਿਓ; ਅਸੀਸ ਦਿਓ, ਅਤੇ ਸਰਾਪ ਨਾ ਦਿਓ। ¹⁵ਅਨੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਅਨੰਦ ਕਰੋ; ਰੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰੋਵੋ। ¹⁶ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਰਹੋ। ਹੰਕਾਰੀ ਨਾ ਬਣੋ, ਸਗੋਂ ਨੀਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰੋ। ਆਪਣੀ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨਾ ਬਣੋ। ¹⁷ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਬਦਲੇ ਬੁਰਾਈ ਨਾ ਦਿਓ; ਸਭਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ ਉਹ ਕਰਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ। ¹⁸ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ, ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਸ ਹੈ, ਸਭਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹੋ।

¹⁹ਹੇ ਪਿਆਰਿਓ, ਆਪਣਾ ਬਦਲਾ ਆਪ ਨਾ ਲਓ; ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਲਈ ਥਾਂ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਜਿਵੇਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ: ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੀ ਵੱਟਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਖਦਾ ਹੈ।

²⁰ਸਗੋਂ: “ਜੇ ਤੇਰਾ ਵੈਰੀ ਭੁੱਖਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਆ; ਜੇ ਪਿਆਸਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆ; ਇਉਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬਲਦੇ ਕੋਲਿਆਂ ਦਾ ਢੇਰ ਲਾਵੇਂਗਾ।” ^a a v20 ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਬਲਦੇ ਕੋਲਿਆਂ ਦਾ ਢੇਰ ਲਾਉਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਹੈ ਕਿ ਅਣਕਿਆਸੀ ਭਲਿਆਈ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਜਾਂ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣਾ।

²¹ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਹਾਰ ਨਾ ਖਾਓ, ਸਗੋਂ ਭਲਿਆਈ ਨਾਲ ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਜਿੱਤੋ।